KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Aklime edilmiş aktif çamur mikroorganizmaları ile sürekli sistem yukarı akışlı dolgulu kolonda 2,4- diklorofenol gideriminin incelenmesi

Investigation of 2,4- dichlorophenol removal in continuous system upflow filled column with activated sludge microorganisms

Ece Ümmü DEVECİ
Sayfa
456–464
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlara göre en optimum 500 mg/L 2,4-dikolorofenol komsatrasyonunda %83 KOİ ve %86 fenol giderimi sağlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Endüstriyel üretim sonrası ortaya çıkan atıksular alıcı ortamlara verilmeden önce atıksu içeriğinde bulunan kirlilik parametrelerinin deşarj kriterlerin altında arıtılması gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu fenol ve türevi bileşikleri içeren atıksular kanserojenik ve teratojenik etkilere sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlara göre en optimum 500 mg/L 2,4-dikolorofenol komsatrasyonunda %83 KOİ ve %86 fenol giderimi sağlanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:4-DKF · aklimasyon · immobilizasyon

Özet

Endüstriyel üretim sonrası ortaya çıkan atıksular alıcı ortamlara verilmeden önce atıksu içeriğinde bulunan kirlilik parametrelerinin deşarj kriterlerin altında arıtılması gerekmektedir. Fenol ve türevi olan kimyasal bileşikler endüstriyel üretim sonrası atıksular içerisinde yüksek konsantrasyonda bulunmaktadırlar. Bu fenol ve türevi bileşikleri içeren atıksular kanserojenik ve teratojenik etkilere sahiptir. Bu nedenle bu tip atıksuların alıcı ortamlara arıtılmadan deşarj edilmemesi gerekmektedir. Bu amaçla bu çalışmada 2,4- diklorofenol ile aklime edilmiş aktif çamur mikroorganizmalarının yukarı akışlı olarak poliüretan ile doldurulmuş kolonda 2,4- diklorofenol giderimi incelenmiştir. Aklime edilmiş aktif çamur mikroorganizmaları poliüretan sünger parçaları üzerine immobilize edilmiş ve yukarı akışlı dolgulu kolonda 2,4-dikolorofenolün sürekli sistemde 90 gün boyunca arıtımı incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre en optimum 500 mg/L 2,4-dikolorofenol komsatrasyonunda %83 KOİ ve %86 fenol giderimi sağlanmıştır.

Abstract

The pollution parameters in the wastewater must be treated below the discharge criteria before the wastewater generated after industrial production is discharged to the receiving environment. Phenol and its derivatives are found in high concentrations in wastewater after industrial production. Wastewater containing this phenol and its derivatives have carcinogenic and teratogenic effects. Therefore, this type of wastewater should not be discharged to receiving environments without treatment. For this purpose, in this study, the removal of 2,4-dichlorophenol in a column filled with polyurethane upstream of activated sludge microorganisms activated with 2,4-dichlorophenol was investigated. Activated sludge microorganisms were immobilized on polyurethane sponge pieces and the purification of 2,4-dichlorophenol in a continuous system for 90 days in an upstream filled column was studied. According to the results, 83% COD and 86% phenol removal was achieved at the optimum 500 mg / L 2,4-dichlorophenol compensation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEVECİ, E. Ü. (2021). Aklime edilmiş aktif çamur mikroorganizmaları ile sürekli sistem yukarı akışlı dolgulu kolonda 2,4- diklorofenol gideriminin incelenmesi. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 456–464. https://ajindex.com/articles/340831

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. R. Mtibaà et al., Biodegradation and toxicity reduction of nonylphenol, 4-tert-octylphenol and 2,4-dichlorophenol by the ascomycetous fungus Thielavia sp HJ22: Identification of fungal metabolites and proposal of a putative pathway. Sci. Total Environ., 708, 2020.doi: 10.1016/j.scitotenv.2019.135129. T. Rasheed, M. Bilal, C. Li, F. Nabeel, M. Khalid, and H. M. N. Iqbal, Catalytic potential of bio-synthesized silver nanoparticles using Convolvulus arvensis extract for the degradation of environmental pollutants. J. Photochem. Photobiol. B Biol., 181, 44–52, 2018.doi: 10.1016/j.jphotobiol.2018.02.024. I. B. Gomes, L. C. Simões, and M. Simões, The effects of emerging environmental contaminants on Stenotrophomonas maltophilia isolated from drinking water in planktonic and sessile states. Sci. Total Environ., 643, 1348–1356, 2018.doi: 10.1016/ j.scitotenv.2018.06.263. Y. Luo et al., A review on the occurrence of micropollutants in the aquatic environment and their fate and removal during wastewater treatment. Sci. Total Environ., 473–474, 619–641, 2014.doi: 10.1016/ j.scitotenv.2013.12.065. A. A. Oluwasanu, Fate and toxicity of chlorinated phenols of environmental ımplications: A Review. Med. Anal. Chem. Int. J., 2(4), 2018.doi: 10.23880/ macij-16000126. S. M. Blunt et al., Association between degradation of pharmaceuticals and endocrine-disrupting compounds and microbial communities along a treated wastewater effluent gradient in Lake Mead. Sci. Total Environ., 622(623), 1640–1648, 2018. doi: 10.1016/ j.scitotenv.2017.10.052.T. P. Van Aken, R. Van den Broeck, J. Degrève, and R. Dewil, The effect of ozonation on the toxicity and biodegradability of 2,4-dichlorophenol-containing wastewater. Chemical Engineering Journal, 280. 728–736, 2015.doi: 10.1016/j.cej.2015.06.019. N. C. Saha, F. Bhunia, and A. Kaviraj, Toxicity of phenol to fish and aquatic ecosystems. Bull. Environ. Contam. Toxicol., 63(2), 195–202, 1999.doi: 10.1007/ s001289900966. WHO, Pharmaceuticals in Drinking Water: Public Health and Environment Water, Sanitation, Hygiene and Health, 2011.
  2. H. Cabana, J. P. Jones, and S. N. Agathos, Elimination of endocrine disrupting chemicals using white rot fungi and their lignin modifying enzymes: A review, Eng. Life Sci., 7(5), 429–456, 2007.doi: 10.1002/elsc.200700017. Z. Huang et al., Toxicity mechanisms and synergies of silver nanoparticles in 2,4-dichlorophenol degradation by Phanerochaete chrysosporium. Journal of Hazardous Materials, 321. 37–46, 2017.doi: