Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightConclusion: In patients presenting with ACS and bifurcation lesions, procedural success, side branch loss, as well as short and long term mortality were similar in both provisional and two-stent techniques.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Purpose: Although, there are several studies comparing single and two-stent techniques in patients with bifurcation lesions, evidence in patients presenting with myocardial infarction (MI) is still insufficient. We aimed to assess the short and long term outcomes of provisional and two-stent techniques of bifurcation lesions in patients with ACS. Materials and methods: 2992 patients with MI who underwent percutaneous coronary intervention (PCI) were enrolled in the present study. Of 2992 patients, 385 patients with MI had bifurcation lesions. The Synergy between PCI with TAXUS™ and Cardiac Surgery (SYNTAX) score, pre-PCI Thrombolysis in Myocardial Infarction (TIMI) flow, post-PCI TIMI flow, duration of procedure, angiographic features, post-PCI side branch loss, 1- and 12-month mortality rates were noted. Results: 169 (43.9%) patients had ST segment elevation MI, whereas 216 (56.1%) patients had non-ST segment elevation MI. 355 (92.2%) patients underwent provisional stenting and 30 (7.8%) patients underwent two-stent technique. Side branch loss was observed in 40 patients (11.2%) in the provisional group and 1 patient (3.3%) in the two-stent group (p=0.2). Compared to provisional group, durations of angiography and revascularization in two-stent group were significantly longer (p<0.001 and p<0.001). Both 1-month and 12-month mortality rates were similar in provisional and two-stent groups (4.2% vs. 3.3%, p=0.8 and 11.5% and 13.3%, p=0.7; respectively). Conclusion: In patients presenting with ACS and bifurcation lesions, procedural success, side branch loss, as well as short and long term mortality were similar in both provisional and two-stent techniques.
Abstract
Amaç: Bifurkasyon lezyonu olan hastalarda provizyonel teknik ile çift stent tekniğini karşılaştıran çalışmalar mevcuttur. Ancak, miyokart enfarktüsü (ME) tanısı alan ve bifurkasyon lezyonu saptanan hastalarda revaskülarizasyon tekniği ile ilgili çalışmalar yeterli değildir. Çalışmamızda ME tanısı alan ve bifurkasyon lezyonu saptanan hastalarda provizyonel yöntem ve çift stent tekniğinin erken ve geç dönem sonuçları üzerine olan etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Miyokart enfarktüsü tanısı alan 2992 hastadan bifurkasyon lezyonu olan 385 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların Synergy between PCI with TAXUS™ and Cardiac Surgery (SYNTAX) skoru, işlem öncesi Thrombolysis in Myocardial Infarction (TIMI) skoru, işlem süresi, anjiyografik özellikleri, işlem sonrası TIMI skoru, işlem sonrası yan dal kaybı, 30 günlük ve 1 yıllık mortalite bilgileri değerlendirildi. Bulgular: 169 (%43,9) hasta ST segment yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME), 216 (%56,1) hasta ST segment yükselmesi olmayan miyokart enfarktüsü (NSTYME) olarak değerlendirildi. 355 (%92,2) hastaya provizyonel teknik, 30 (%7,8) hastaya çift stent tekniği uygulandı. Provizyonel stentleme uygulanan hastaların 40’ında (%11,2) yan dal kaybı gelişti. Çift stent tekniği uygulanan hastaların 1’inde (%3,3) yan dal kaybı meydana geldi (p=0,2). Çift stent tekniği uygulanan hastalarda anjiyografi süresi ve işlem süresi anlamlı olarak daha uzundu (p<0,01, p<0,001). 30 günlük mortalite provizyonel grupta %4,2 iken, çift stent grubunda %3,3 olarak saptandı (p=0,8). 1 yıllık mortalite provizyonel grupta %11,5 iken çift stent grubunda %13,3 olarak görüldü (p=0,7). Sonuç: Miyokart enfarktüsü ile başvuran ve bifurkasyon lezyonu saptanan hastalarda; revaskülarizasyon yöntemi olarak çift stent tekniği ile provizyonel yöntem karşılaştırıldığında yan dal kaybı, erken dönem ve geç dönem mortalite oranlarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.