Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2002 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Evaluation of nutritive value of forages grown around Van Lake

Van Gölü havzasında üretilen kuru otların besleyici değerinin araştırılması

Sayfa
25–30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yonca örneklerinin HP içeriği kuru ot numunelerine oranla önemli derecede yüksek bulunurken, ADIN-N içeriklerinin düşük olduğu gözlemlenmiştir (P< 0.05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma da, Van gölü havzasından toplanan yonca, korunga ve çayır kuru otlarının in situ naylon kese yöntemiyle KM ve HP yıkılım kinetiklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:In situ naylon kese yıkılım değerleri ve azotun fraksıyonlarınnın belirlenmesi için, % 10.75 HP ve 53.5 NDF içeren yonca ve çayır kutru otu tüketen 3 adet rumen flstüllü koç kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yonca örneklerinin HP içeriği kuru ot numunelerine oranla önemli derecede yüksek bulunurken, ADIN-N içeriklerinin düşük olduğu gözlemlenmiştir (P< 0.05).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:3 adet
⚙️Değişkenler:çayır mera bitkileri · hayvan besleme · yıkılma

Özet

Bu çalışma da, Van gölü havzasından toplanan yonca, korunga ve çayır kuru otlarının in situ naylon kese yöntemiyle KM ve HP yıkılım kinetiklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yonca, korunga ve çayır kuru otları Van, Erciş ve Tatvan olmak üzere Van gölü havzasındaki üç değişik bölgeden toplanmıştır. Çalışmada yem örneklerinin OM, NDF, ADF, HP ve ADIN-N içerikleri belirlenmiştir. In situ naylon kese yıkılım değerleri ve azotun fraksıyonlarınnın belirlenmesi için, % 10.75 HP ve 53.5 NDF içeren yonca ve çayır kutru otu tüketen 3 adet rumen flstüllü koç kullanılmıştır. Örnekler O, 3, 6, 12, 24 ve 48 saat süreyle koçların rumeninde inkube edilmiştir. Korunga örneklerinin OM, ADF ve ADIN-N içerikleri yonca örneklerine oranla önemli derecede yüksek (P< 0.05), fakat HP içeriği önemli derecede düşük (P<0.05) bulunmuştur. Yonca örneklerinin HP içeriği kuru ot numunelerine oranla önemli derecede yüksek bulunurken, ADIN-N içeriklerinin düşük olduğu gözlemlenmiştir (P< 0.05). Yonca ve kuru otun OM ve ADF içerikleri benzer bulunmuştur. Korunga örneklerinin OM ve HP içerikleri kuru ota oranla önemli derecede yüksek (P<0.05), ADF ve ADIN-N içerikleri ise benzer bulunmuştur. 48 saat inkubasyon süresi baz alındığında, yonca örneklerinin KM yıkılım bakımından kuru ottan; HP ytktlımı bakımından ise hem kuru ot hem de korungadan daha iyi yıkımlandığı gözlenmiştir (P<0.05). Bütün örnekler arasında, Van bölgesinden toplanan yonca örnekleri, rumende en yüksek yıkılım hızına sahipken, Erciş bölgesinden toplanan korunga örnekleri en düşük rumen yıkılım hızına sahip olarak bulunmuştur. Bölgenin incelen parametreler üzerine etkisi bütün inkubasyon süreleri için belirgin olmamıştır. Rumende yıkımlanamayan ve by-pass protein oranı bakımında en yüksek değer kuru ottan elde edilmiştir. Bu çalışmada, incelenen kuru otlar arsında, kuru yoncanın en yüksek besleyici değere sahip olduğu kanısına varılmıştır.

Abstract

The aim of this study was to evaluate ruminai DM and N degradation kinetics of alfalfa, sainfoin, and grass hays collected at three different areas around Van lake by using in situ technique. Alfalfa, sainfoin, and grass hays were collected from three different location around Van lake, namely Van, Erciş, and Tatvan areas. To determine the chemical compositions of forages, samples of alfalfa, sainfoin and grass hays were analyzed for OM, NDF, ADF, CP, and ADIN concentrations. To estimate in situ degradation kinetics and fractions of N, three mature fistulated rams fed ground alfalfa-grass hay containing 10.75 % CP and 53.5 % NDF were used for incubation of samples in this study. Samples were incubated in the rumen of rams for periods of O, 3, 6, 12, 24, and 48 h. In general, the concentrations of OM, ADF and ADlN-N were significantly higher, but the concentration of CP was significantly lower (P< 0.05) in sainfoin hays compared with alfalfa hays. While the concentration of CP was significantly greater, the concentration of ADIN-N was significantly less in alfalfa hays than those of grass hays (P < 0.05). The concentrations of OM and ADF did not differ between alfalfa and grass hays. Sainfoin hays had significantly higher (P<0.05) OM and CP concentrations compared with those of grass hays. There were no significant differences between sainfoin and grass hays on the concentrations of ADF and ADIN-N. Alfalfa hays had significantly higher (P< 0.05) in situ ruminai DM degradability compared with grass hays and CP degradability compared with sainfoin and grass hays after 48-h incubation. The rate of CP degradation was the highest in alfalfa collected from Van area and the lowest in sainfoin collected from Erciş area among all forage samples collected from three different areas. The effects of location on parameters evaluated were not consistent. The highest NDP and escape protein as percentage of total CP were observed with grass hays. Alfalfa hays seems to have the best nutritive value among forages evaluated in this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARSLI, M. A., DENEK, N., DENİZ, S., GÜNDÜZ, A. (2002). Evaluation of nutritive value of forages grown around Van Lake. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 25–30. https://ajindex.com/articles/339900

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. A.OA.C (1980): Official Methods of Analysis (13 ^ Ed.). Association of Official Analytical Chemists, Washington DC
  2. Broderick GA (1995): Desirable characteristics of forage legumes foT tmproving protein utilization in ruminants. J. Anim. Sci., 73:2760-2773
  3. Browo WC and Ptttman WD (1991): Concentmtion and degradation où nitrogen and fiber fractions in selected tropical grasses and legumes. Trop. Grassl., 25:305-312
  4. Bwx DR ted Ruæet JR 1988): Lgnin constituents and cell wall digestibility of grass and legume stems. Crop. Sci., 28:553-558
  5. Buxton DR and Brnsche MR (1991): Oigestibility of structural carbohydrates in cool-season grass and legume forages. Crop. Sci. 31:1338-1345. 6.8uzlon DR and Fales SL (1 94): Quantifying Forage Protein Quality. (in) Forage Quality, Evaluation, and Utilization. Fahey, G. C., Jr., (Editor), 200-229, American Society of Agronomy, Inc. Crop Science Society of America, Inc. Soil Science Society of America, Inc. Madison, WI
  6. Coblentz WK, Abdelgader IEO, Cochran RC, Fritz 3O, Fick WH, Olsen KC and Turner JE (1999): Degradability of forage proteins by in situ and in vitro enzymatic methods. J. Dairy Sci., 82:343-354
  7. Coblectz Wît, Fritz JO, Fick WX, Cochrsn RC, and Shirley 4E (1998): In situ dry matter, nitrogen, and fiber degradation of alfalfa, red clover, and eastem gamagrass at four maturities. J. Dairy Sci., 81:150-161
  8. Coçkun B, eker E ve Înal F (1998): Yemler ve Teknolojisi. S. Ü. Veteriner Fakültesi Yayinlari, Konya. 1 ÎL Farquhar AS (1985): Kinetics of alfalfa nitrogen and cell wall disappearance from ruminally-incubated dacron bags. Ph.D. Thesis. Iowa State University, Ames
  9. Goering HK and Van Soest PJ (1970): Forage fiber analyses. Apparatus, teagent, procedures and applications. USDA Agric. Handbook No. 379
  10. Griffith WK {19J8): Forages in the United States, perspective. J. Anim. Sci., 47:708-715
  11. Hitz AC and Russell JR (1998): Potential of stockpiled perennial forage in winter grazing systems for pregnant beef cows. J. Anim. Sci., 76:404-415
  12. Karsli and Russell JR (1999J: Changes in chemical composition and digestion kinetics of stockpiled kura clover in late fall. Iowa State University, Beef research report., G4I:65-66. 15.Mertens DR (1977): Dietary fiber components: Relationship to rate and extent of ruminal digestion. Fed. Proe., 36:187-195
  13. Muhalley JJ, Waller SS, Moore KJ, Moser LE, and Klopfenstein TJ (1992): In situ nominal degradation of switchgras and smooth-bromegra