KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yaşadıkça Eğitim Dergisi / 2016 / Cilt: 30 - Sayı: 2

Ergenlerde Olumsuz Kimlik Gelişiminin Önlenmesine Yönelik Aile Rehberlik Programı*

A Family Guidance Program on the Prevention of Negative Identity Development among Adolescents

Özlem KARAIRMAK
Ezgi KOCABAŞ ÖZEKE
Nedim TOKER
Sayfa
1–20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anne-babaların ergenlik dönemi gelişim özellikleri ve etkili iletişim yöntemleri ile ilgili bilgi düzeylerinde bir artış gözlenmesine rağmen katılımcıların ergen çocuklarıyla iletişimlerinde tutum ve davranış düzeyinde bir farklılık bulunamamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada, anne-babalara yönelik yapılandırılmış bir aile rehberliği programı ile gençlerde olumsuz kimlik oluşumu sonucu ortaya çıkabilecek problemler ve olası nedenleri konusunda bilgilendirici ve koruyucu bir çalışma yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Program, anne-babalarla tek grup halinde yapılarak 6 haftalık bir aile rehberliği çalışmasından oluşmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Anne-babaların ergenlik dönemi gelişim özellikleri ve etkili iletişim yöntemleri ile ilgili bilgi düzeylerinde bir artış gözlenmesine rağmen katılımcıların ergen çocuklarıyla iletişimlerinde tutum ve davranış düzeyinde bir farklılık bulunamamıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmada, anne-babalara yönelik yapılandırılmış bir aile rehberliği programı ile gençlerde olumsuz kimlik oluşumu sonucu ortaya çıkabilecek problemler ve olası nedenleri konusunda bilgilendirici ve koruyucu bir çalışma yapılmıştır. Lise birinci ve ikinci sınıf öğrenci ebeveynlerine aile rehberliği programı uygulanmıştır. Program, anne-babalarla tek grup halinde yapılarak 6 haftalık bir aile rehberliği çalışmasından oluşmuştur. Programın içeriği temel alınarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Bilgi Düzeyi Belirleme Ölçeği ve araştırmacılardan biri tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan Anne-Babalık Becerileri ve İletişim Ölçeği ön-test ve son-test olarak kullanılmıştır. Ayrıca, açık uçlu sorulardan oluşan bir form ile katılımcılardan çalışmanın etkililiğini değerlendirmeleri istenmiştir. Anne-babaların ergenlik dönemi gelişim özellikleri ve etkili iletişim yöntemleri ile ilgili bilgi düzeylerinde bir artış gözlenmesine rağmen katılımcıların ergen çocuklarıyla iletişimlerinde tutum ve davranış düzeyinde bir farklılık bulunamamıştır.

Abstract

In this study, a structured family guidance program on the prevention of negative identity development among adolescences. The structured preventive program included giving information about negative identity development leading to potential problem areas and plausible reasons. The program applied to the parents of the 9th and 10th graders in high school. The program originated family guidance sessions lasting six weeks. A knowledge-based scale was developed to determine the level of knowledge about adolescence by the researchers. The knowledge-based scale and parenting skills and communication scale were used as pre and post test measures. Besides, a form including open-ended questions was given to the participants to evaluate to the effectiveness of the program. The results showed that the knowledge level of the parents was increased, on the other hand the attitude and behaviors of the parents while interacting with their children did not show any change.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAIRMAK, Ö., ÖZEKE, E. K., TOKER, N. (2016). Ergenlerde Olumsuz Kimlik Gelişiminin Önlenmesine Yönelik Aile Rehberlik Programı*. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 2, 1–20. https://ajindex.com/articles/338677

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akkök, F., Ögetürk, B., Kökdemir, H., Annak, Ş., & Çakın, A. G. (2000). İlköğretimde aile katılım programının değerlendirilmesi. Eğitim '99-2000, TED Ankara Koleji Dergisi, 1(3), 5-9.
  2. Akkök, F., Ögetürk, B., & Kökdemir, H. (1998). İlköğretimde aile katılımı. Eğitim '97-1998, TED Ankara Koleji Dergisi, 1(1), 14-17.
  3. Berger, E. H. (2004). Parents as partners in education: Families and schools working together. (6th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall. Biehler, R.F.; Snowman, J. (1993). Psychology applied to teaching. Houghton Mifflin Publisher.
  4. Bogenscheidner, K. & Stone, M. (1997). Delivering parent education to low and high risk parents of adolescents via age-paced newsletters. Family Relations, 46(2). 10 Ağustos 2004 tarihinde EBSCOhost veritabanından edinilmiştir. Christenson, S.L., Cleary, M. (1990). Consultation and the parent-educator partnership: A perspective. Journal of Educational and Psychological Consultation, 1(3), 219-241. 20 Nisan 2005 tarihinde EBSCOhost veritabanından edinilmiştir. Çakır, S.G.; Aydin, G. (2005). Parental attitudes and identity status of Turkish adolescents. Adolescence, 40,160, 847-859. 20 Ağustos 2006 tarihinde EBSCOhost veritabanından edinilmiştir. Eccles, J. S. & Harold, R. D. (1994). Parent-school involvement during the early adolescent years. Teachers College Record, 94(3), 568-588.
  5. Erden, M., Akman, Y. (2001). Gelişim ve öğrenme. (9.Baskı). Ankara:
  6. Arkadaş Yayınevi.
  7. Erikson, E. (1968). Identity, youth and crisis. New York: W.W. Norton. Gable, S. (2003). Communicating effectively with children. Human Environmental Sciences. 9 Şubat 2004 tarihinde aşağıdaki adresten edinilmiştir: http://www.classbrain.com/artread/publish/article_21.shtml
  8. Gestwicki, C. (2004). Home, school and community relations: A guide toworking with families. New York: Thomson Learning, Inc. Gordon, T. (2002). Etkili anababa eğitimi: Aile iletişim dili. İstanbul:
  9. Sistem Yayıncılık. Korkut, F. (2004). Okul temelli önleyici rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara:
  10. Anı Yayıncılık. Mooney, S. (1995). Parent training: A review of Adlerian, parent effectiveness training, and behavioral research. Family Journal, 3(3), 218-230.
  11. Özcebe, H., Sönmez, R., Akıncı, Ö., Baycu, Ş., Karaçay, D., Kargın, S., Öncül, M., & Öz, Ö. O. (2002). Adölesanlar ve anneleri arasındaki iletişim. Hacettepe Toplum Hekimliği Bülteni, 23(3). 30 Mart 2005 http://www.thb.hacettepe.edu.tr/2002/20027.shtml#1 aşağıdaki adresten edinilmiştir: Öztop, H. & Telsiz, M. (1998). Ana-baba eğiti