Dergiler / Yeni Tıp Dergisi / 2011 / Cilt: 28 - Sayı: 4

A comparative evaluation of two Scales used in the assessment of Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder

Erişkin dikket eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) tanısında kullanılan iki ölçeğin karşılaştırmalı değerlendirmesi

Sayfa
207–212
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: İki ölçek için Cronbach alfa katsayıları hesaplanm ış, yapı geçerliği ve eşzamanlı geçerliliği açısından incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmanın amacı, erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanısında kullanılan Wender- Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ) ile Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Ölçeği (DEHÖ-E)’nin psikometrik açıdan karşılaştırılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Materyal ve Metot: Araştırma, 18-26 yaşları arasındaki 215 kadın, 60 erkekten oluşan toplam 275 gönüllüyle yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: İki ölçek için Cronbach alfa katsayıları hesaplanm ış, yapı geçerliği ve eşzamanlı geçerliliği açısından incelenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanısında kullanılan Wender- Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ) ile Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Ölçeği (DEHÖ-E)’nin psikometrik açıdan karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Araştırma, 18-26 yaşları arasındaki 215 kadın, 60 erkekten oluşan toplam 275 gönüllüyle yürütülmüştür. Ölçekler katılım kriterine uyan katılımcılara uygulanmıştır. Bulgular: İki ölçek için Cronbach alfa katsayıları hesaplanm ış, yapı geçerliği ve eşzamanlı geçerliliği açısından incelenmiştir. İki ölçek de klinik olmayan örneklem için güvenilir bulunmuştur. WURS’un güvenirlik analizinde madde toplam korelasyonu 8. madde için görece düşük bulunup, bu madde çıkarıldığında güvenirlik artmıştır (r=0.89). Tartışma: Bu araştırmada, Erişkin DEHB tanısında kullan ılan iki ölçek arasında pozitif ve orta kuvvette korelasyon olduğu, bazı alt ölçek puanları ve yaş arasında anlamlı ve ters bir korelasyon olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar, ölçeklerin amaçları açısından birbirleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu ölçeklerin, DEHB tanısında tamamlayıcı olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

Purpose: The purpose of this study is to compare the psychometric properties of the Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder Scale (A-ADHDS) and the Wender Utah Rating Scale (WURS), which are both used in the clinical diagnosis of Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) in adulthood. Material and Method: The research was conducted with a sample of 275 voluntary participants (215 women, 60 men) who ranged in age from 18 to 26. Both of the scales were administered to participants who met the inclusion criteria. Results: Cronbach alpha coefficients were calculated for both scales. Both scales were also examined in terms of construct validity and concurrent validity. It was observed that both scales are reliable for non-clinical samples. In the reliability analysis for the WURS, we found that item-total correlation was relatively low for the 8th item; after removing it, the scale’s reliability increased (r=0.89). Conclusion: This study indicated that there is a positive and medium strength correlation between the two scales, and there is a significant and reverse correlation between some sub-scale scores and age. These results show that these two scales are related to each other in terms of their purposes; for this reason, using both of these scales in the diagnosis of ADHD is thought to be complementary.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CAN, H., SOYSAL, Ş., TAN, S., ERCAN, İ., DİKEÇ, E. B. (2011). A comparative evaluation of two Scales used in the assessment of Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Yeni Tıp Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 4, 207–212. https://ajindex.com/articles/338271

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Biederman J. Attention deficit hyperactivity disorder: A selective overview. Biological Psychiatry 2005;57(11):1215-20
  2. Biederman J, Faraone S V. Attention deficit hyperactivity disorder. The Lancet 2005;366:237-48
  3. Soysal AŞ, Özdemir B. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğuna genel bir bakış [A general overview of attention deficit hyperactivity disorder]. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 2004;13(3):89-90
  4. Arnold LE, Jensen PS. Attention deficit disorder. HI. Kaplan & BJ Sadock (Eds.), Comprehensive Textbook of Psychiatry (vol. 2, pp. 2295- 2310), 6th edition. Baltimore: William and Wilkins; 1995 5. McCracken JT. Attention Deficit Hyperactivity Disorder. In B. J. Sadock, VA. Sadock (Eds.), Kaplan and Sadock’s Comprehensive Textbook of Psychiatry (pp. 2679 2688), 7th edition. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins; 2000
  5. Weiss G. Attention Deficit and Hyperactivity Disorder. In M. Lewis (Ed.), Child and Adolescent Psychiatry: A Comprehensive Textbook (pp. 544-563). Baltimore: Williams and Wilkins; 1996
  6. Weiss G. ADHD in parents. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry 2000;39(8):1059-61
  7. Barkley RA, Fischer M, Edelbrock C & Smallish L. The adolescent outcome of hyperactive children diagnosed by research criteria: An 8-year prospective follow up study. Journal of American Academy of Child and Adolescent Psychiatry 1990;29, 546-557
  8. Biederman J, Faraone SV, Spencer T, Wilens T, Norman D, Lapey K A, et al. Patterns of psychiatric comorbidity, cognition, and psychosocial functioning in adults with attention deficit hyperactivity disorder. American Journal of Psychiatry 1993;150:1792-8
  9. Biederman J, Faraone SV, Milberger S. Predictors of persistence and remission of ADHD into adolescence: Results from a four-year prospective follow-up study. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry 1996;35(3):343-51
  10. Tannock R. Attention deficit hyperactivity disorder: Advances in cognitive neurobiological, and genetic research. Journal of Child Psychology and Psychiatry 1998;39(1):65-99
  11. APA Diagnostic and Statistical Manuel of Mental Disorders Handbook, Fourth Edition (DSM-IV) Koroglu E (translation editor) HYB, Ankara 2000
  12. Gittellman R, Mannuzza S, Shenker R, Bonagura N. Arch Gen Psychiatry, 1985;42:937
  13. Mannuza S, Klein RG, Bessler A, Malloy P, Lapadula M. Arch Gen Psychiatry 1993;50:565
  14. Mannuza S, Klein RG, Bessler A,Malloya, Lapadulla M. Am J Psychiatry 1995;155