KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Gübrelemenin Sakız Fasulyesinin [Cyamopsis tetragonoloba (L.) Taub.] Ot Verimi ve Bazı Özelliklerine Etkisi

Müge BATIRCA
FIRAT ALATÜRK
AHMET GÖKKUŞ
Sayfa
79–87
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilen verilere göre, gübre dozlarının kuru madde oranı, dal sayısı, sap kalınlığı ve yaprak/sap oranı üzerine etkisi istatistiki olarak önemli olmazken, yeşil ve kuru ot verimi, bitki boyu ve yaprak sayısına etkisi önemli olmuştur. 6 kg N + 9 kg P2O5 ve 3 kg N + 6 kg P2O5 gübre dozlarında en yüksek yeşil ot (2710.0 kg/da) ve en yüksek kuru ot verimi (713.1 kg/da) gözlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ülkemizde yetiştirilebilecek yazlık baklagil yem bitkileri türü oldukça sınırlıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada sakız fasulyesinde farklı gübre çeşidi ve dozlarının yetiştiricilikle ilgili bazı özellikler üzerindeki etkileri belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen verilere göre, gübre dozlarının kuru madde oranı, dal sayısı, sap kalınlığı ve yaprak/sap oranı üzerine etkisi istatistiki olarak önemli olmazken, yeşil ve kuru ot verimi, bitki boyu ve yaprak sayısına etkisi önemli olmuştur. 6 kg N + 9 kg P2O5 ve 3 kg N + 6 kg P2O5 gübre dozlarında en yüksek yeşil ot (2710.0 kg/da) ve en yüksek kuru ot verimi (713.1 kg/da) gözlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015 · 144.0 adet
⚙️Değişkenler:Sakız fasulyesi · Cyamopsis tetragonoloba · gübre

Özet

Ülkemizde yetiştirilebilecek yazlık baklagil yem bitkileri türü oldukça sınırlıdır. Bu bakımdan sakız fasulyesi önemli bir seçenek olabilir. Bu çalışmada sakız fasulyesinde farklı gübre çeşidi ve dozlarının yetiştiricilikle ilgili bazı özellikler üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Araştırma Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Dardanos Yerleşkesi Ziraat Fakültesi uygulama alanında 2015 yılında yürütülmüştür. Tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulan denemede, 3 azot (0, 3, 6 kg/da) ve 5 fosfor (0, 3, 6, 9, 12 kg/da) dozu uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre, gübre dozlarının kuru madde oranı, dal sayısı, sap kalınlığı ve yaprak/sap oranı üzerine etkisi istatistiki olarak önemli olmazken, yeşil ve kuru ot verimi, bitki boyu ve yaprak sayısına etkisi önemli olmuştur. 6 kg N + 9 kg P2O5 ve 3 kg N + 6 kg P2O5 gübre dozlarında en yüksek yeşil ot (2710.0 kg/da) ve en yüksek kuru ot verimi (713.1 kg/da) gözlenmiştir. En yüksek bitki boyu 114.7 cm ile dekara 3 kg N + 9 kg P2O5, en fazla yaprak sayısı 144.0 adet ile 6 kg N + 6 kg P2O5 gübre dozlarında belirlenmiştir. Sonuç olarak, Çanakkale ve benzeri çevrelerde ot üretimi amacıyla sakız fasulyesi yetiştiriciliğinde dekara 3 kg N ve 9 kg P2O5 verilmesi uygun olacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BATIRCA, M., ALATÜRK, F., GÖKKUŞ, A. (2017). Gübrelemenin Sakız Fasulyesinin [Cyamopsis tetragonoloba (L.) Taub.] Ot Verimi ve Bazı Özelliklerine Etkisi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 79–87. https://ajindex.com/articles/336119

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Açıkgöz, E. 1991. Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi.
  2. Basımevi, Bursa. Açıkgöz, E., Uzun, A., Bilgili, U. and Sıncık, M. 2004. Yield and quality performances of forage type pea strains contrasting leaf types. European J. Agronomy, 22: 85-94.
  3. Alatürk, F. 2012. Gübrelemenin Çanakkale İli ve Meralarında Verim ve Otun Kimyasal Bileşimine Etkileri (Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Çanakkale. Altın, M. ve Gökkuş, A. 1998. Erzurum sulu koşullarında bazı yem bitkileri ile bunların karışımlarının değişik ekim şekillerindeki kuru ot verimleri üzerinde bir araştırma. Doğa Tarım ve Orman Dergisi, 12(1): 24-3.
  4. Altın, M., Gökkuş, A. ve Koç, A. 2005.
  5. Çayır Mera Islahı. TKB, TÜGEM, Çayır-Mera Yem Bitkileri ve Havza Geliştirme Daire Başkanlığı, Ankara, 468s. Anderson, E., 1949. Endosperm mucilages of legumes. Ind. Eng. Chem., 41: 2887-2890.
  6. Anlarsal, A.E. ve Gülcan, H., 1988. Çukurova koşullarında fiğ (Vicia sativa L.) çeşitlerinde önemli bazı karakterlerde genetik ve çevresel varyabilitenin saptanması üzerinde bir araştırma. Ç.Ü. Ziraat Fak. Dergisi, 3(2): 101-107.
  7. Arora, R.N. and Pahuja, S.K. 2008. Mutagenesis in guar (Cyamopsis tetragonoloba (L.) Taub.). Plant Mutation Reports, 2(1): 7-9.
  8. Ayub, M., Nadeem, M.A., Naeem, M., Tahir, M., Tariq, M. and Ahmad, W. 2012. Effect of different levels of P and K on growth, forage yield and quality of cluster bean (Cyamopsis tetragonolobus L.). The Journal of Animal and Plant Sci., 22(2): 479-483.