Dergiler / Van Tıp Dergisi / 2004 / Cilt: 11 - Sayı: 4

Diyarbakır ve çevresi okul çocuklarında boy kısalığı, düşük ağırlık ve obezite sıklığı

Sayfa
128–136
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar gelişmiş ülkeler ve ülkemizin batı bölgeleriyle karşılaştırıldığında, obezite sıklığının çok düşük, boy kısalığı ve düşük ağırlık sıklığının yüksek olduğu görüldü.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Diyarbakır ve çevresinde seçilen 23 okuldaki 9-17 yaş arası 3040 çocukta (yaş ortalaması 12.1±1.5 yıl; 2230'u erkek, 810'u kız) boy kısalığı ve obezite sıklığı araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erkek ve kızlarda, boy ve ağırlık persentil değerleri NCHS değerlerinden ve İstanbul'daki çocuklara ait değerlerden daha düşüktü.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar gelişmiş ülkeler ve ülkemizin batı bölgeleriyle karşılaştırıldığında, obezite sıklığının çok düşük, boy kısalığı ve düşük ağırlık sıklığının yüksek olduğu görüldü.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Obezite · Çocuk · Vücut boyu

Özet

Bu çalışmada Diyarbakır ve çevresinde seçilen 23 okuldaki 9-17 yaş arası 3040 çocukta (yaş ortalaması 12.1±1.5 yıl; 2230'u erkek, 810'u kız) boy kısalığı ve obezite sıklığı araştırılmıştır. Çocuklara medikal, sosyal ve demografik özelliklerini içeren ayrıntılı bir anket uygulandıktan sonra boy ve ağırlık ölçümleri yapıldı. Erkek ve kızlarda, boy ve ağırlık persentil değerleri NCHS değerlerinden ve İstanbul'daki çocuklara ait değerlerden daha düşüktü. Boyu 5. persentilin altında olan çocuk sayısı 419 (% 13.8), 3. persentilin altında olanların sayısı 300 (%9.9) idi. Çocukların kalabalık ailede olması (ev halkı >5), yatılı okulda olması ya da kırsal bölgeden olmaları boy kısalığı sıklığı üzerinde etkili değildi. Relatif ağırlığa göre 660 çocuk (%21.7) düşük ağırlıklı bulundu. Vücut kitle indeksi (kg/m2) sonuçlarına göre 64 çocuk (%2.1) fazla kilolu, 30'u obez (% 0.9) bulundu. Erkek ve kız çocukları arasında boy kısalığı (sırasıyla, %8.9 ve %12.3, p=0.007) sıklığı bakımından anlamlı farklılık gözlenirken, obezite sıklığı erkek ve kızlarda eşit bulundu (sırasıyla, %1.0 ve %1.0, p>0.05). Düşük ağırlıklı çocukların oranı (relatif ağırlığa göre); kentlerde kırsaldan (sırasıyla, %26.7 ve %17.1, p<0.001), kızlarda erkeklerden (sırasıyla, %30.9 ve %18.4, p<0.001), evde kalanlarda yatılı okuyanlardan (sırasıyla, %23.5 ve %19.1, p=0.002) daha yüksekti. Sonuçlar gelişmiş ülkeler ve ülkemizin batı bölgeleriyle karşılaştırıldığında, obezite sıklığının çok düşük, boy kısalığı ve düşük ağırlık sıklığının yüksek olduğu görüldü.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ECE, A., CEYLAN, A., GÜRKAN, F., DİKİCİ, B., BİLİCİ, M., DAVUTOĞLU, M., KARAÇOMAK, Z. (2004). Diyarbakır ve çevresi okul çocuklarında boy kısalığı, düşük ağırlık ve obezite sıklığı. Van Tıp Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 4, 128–136. https://ajindex.com/articles/334814

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Sweeney KA: School health screening; costs. benefıts and alternatives. Urban Health 11: 46- 48,1982
  2. Özer G, Yüksel B, Önenli-Mungan N. Yıldızdaş D, Hergüner Ö, Can Z: Büyüme geriliği nedeniyle getirilen hastaların etiyolojik yönden değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 43: 139-145, 2000
  3. Dündar Y, Evliyaoğlu O, Hatun Ş: Okul çocuklarında boy kısalığı ve obezite: İhmal edilen bir sorun. Türkiye Klinikleri Pediatri Dergisi 9: 19-22, 2000
  4. Alikaşifoğlu A, Yordam N. Obez çocuğun beslenmesi. Katkı 17: 341-372, 1996: 5. Hammer LD. Kraemer HC, Wilson DM, Ritter PL, Dornbusch SM: Standardized percentile curves ofbody-mass index for children and adolescents. Am J Dis Child 145 (3): 259-263, 1991
  5. Neyzi O, Binyıldız P. Alp H: Türk çocuklarında ağırlık ve boy persentilleri. İstanbul. Tıp Fak Mecmuası 41: Suppl, 74, 1978
  6. NCHS Growth curves for children, Birth-18 years, U.S. Department of Health Education and Welfare, Public Health Services 1997; 11: 1-74
  7. Coşkun T: Malnütrisyonlu hastanın beslenmesi. Katkı 17:311-325, 1996
  8. Peck MN, Lundberg O: Short stature as an effect of economic and social conditions in childhood. Soc Sci med 41: 733-738, 1995
  9. Yakıncı C, Durmaz Y, Kutlu O, Yoloğlu S, Akıncı A: Malatya ilinde 1995 ve 1999 yıllarında ilkokul çocuklarının büyüme durumlarındaki değişiklikler. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 43; 233-239, 2000
  10. Ji CY, Sun JL, Chen TJ: [Dynamic analysis on the prevalence of obesity and overweight school-age children and adolescents in recent 15 years in China] (Abstract). Zhonghua Liu Xing Bing Xue 2a Zhi 25: 103- 108, 2004
  11. Türkçü F, Alikaşifoğlu M. Arvas A. Gür E, Can G: Sağlam çocuk kliniğinde düzenli getirilen bebeklerin demografik özellikleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 43: 158- 164, 2000
  12. Murata M: Secular trends in growth and changes in eating patterns of Japanese children. Am J Clin Nutr 72 (5 Suppl): 1379S-1383S, 2000
  13. Zafer Y. Kandemir N. Yordam N: Boy kısalığının etyolojik dağılımı:1013 vakanın incelenmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 42: 205-213, 1999
  14. De Vito E, La Torre G, Langiano E. Berardi D. Ricciardi G: Overweight and obesity among secondary school children in Central Italy. Eur J Epidemiol 15: 649-654, 1999
  15. Kalkan S. Özcan T, Darcan Ş, Dizdarer C: İzmir ili Bornova ilçesinde 6-10.5 yaş arasında 4548 çocuğun obezite prevalansı ve risk faktörleri açısından değerlendirilmesi. VII. Ulusal Pediatrik Endokrinoloji Kongresi