Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: KHC tanısı olup tedavisiz izlenen 290 hasta ayrıntılı olarak incelendi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada, tedavisiz izlenen kronik hepatit C (KHC) hastalarının, tedavisiz kalma nedenlerinin ortaya konması ve ileriye dönük çözüm önerilerinin oluşturulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma çok merkezli, gözlemsel çalışma olarak planlandı. Viral Hepatitle Savaşım Derneği-Akademik Kamp üyesi olan merkezlerin çoğunluğunu oluşturduğu farklı bölgelerden üniversite, eğitim araştırma ve devlet hastaneleri çalışmaya katıldı. Tedavisiz izlenen KHC hastalarının tedavisiz izlem nedenleri irdelendi. Hepatit C virüsü (HCV) RNA negatif olan, kalıcı viral yanıtı bulunan ve tedavi almakta olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: KHC tanısı olup tedavisiz izlenen 290 hasta ayrıntılı olarak incelendi. Ortanca yaş 58 (23-87), kadın sayısı 157 (%54); 241 hasta genotip 1 (%83), 12 hasta genotip 2, 3 ve 4 (%4), genotipi belirtilmeyen 37 (%13); 174 hasta (%60) naiv; tedavi deneyimlilerden 14ü (%12) kısmi yanıtlı, 41i (%36) yanıtsız, 58i (%51) relapser idi. Hastaların en sık tedavisiz izlenme nedenleri sırasıyla: komorbidite (%28), yan etki/ intolerans nedeniyle İFN tedavisinin bırakılması ya da yan etki korkusu nedeniyle hastanın tedaviyi reddi gibi İFN ilişkili diğer nedenler (%25), Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) (%14), düşük fibrozis evresi (F 0/1) (%5), ve ilaç temini problemiydi (%3). Cinsiyete göre bakıldığında İFN kullanılamayan ve komorbiditesi olan hastaların çoğunluğunu kadınlar oluşturmaktaydı; sırasıyla %58 (42/73) ve %54 (44/82). İlaç temini problemi olan 8 hastanın 5i erkekti. SUTa bağlı ilaç temini problemi ve diğer nedenler her iki cinsiyette de benzer oranlardaydı. Sonuç: KHC hastalarının tedavi almamalarının en sık nedenleri ko-morbidite, SUTa uygunsuzluk ve İFN ilişkili nedenler olarak saptandı. Yan etki ve komorbidite nedeniyle İFN verilemeyen hastaların oranının yüksekliği, İFNsiz yeni tedavi rejimlerinin gerekliliğini ortaya koymakla birlikte, SUTta yeni interferonsuz tedavi rejimi uygulanacak hastaların tedavi kriterlerinin belirlenmesi gereklidir.
Abstract
Objectives: This study aims to determine the reasons for not being able to access treatment of chronic hepatitis C (CHC) for patients who are followed up without treatment and to serve as a resource for future studies to be conducted to find solutions. Materials and Methods: The study was planned as a multi-center observational study. Universities, training and research hospitals, and public hospitals from different regions, most of which are members of the Association to Combat Viral Hepatitis- Academic Camp, participated in the study. The reasons for untreated follow-up of CHC patients followed up without treatment were investigated. Patients who were hepatitis C virus (HCV) RNA negative, who had sustained viral response, and who had been receiving treatment were excluded from the study. Results: Two hundred and ninety patients diagnosed with CHC and followed up without treatment were reviewed in detail. The median age was 58 (23-87) years, the number of female patients was 157 (54%); 241 patients were genotype 1 (83%), 12 patients were genotype 2, 3 and 4 (4%), 37 patients were of unidentified genotypes (13%); 174 patients (60%) were treatment-naïve; and 14 patients (12%) out of the treatment-experienced patients were partial responders, 41 of them (36%) were non-responders, and 58 of them (51%) were relapsers. The most common reasons for untreated follow-ups were as follows: co-morbidity (28%), discontinuation of IFN treatment due to side effect/intolerance, or other IFN-related causes such as patients refusal of treatment due to fear of side effects (25%), Health Practice Communiqué (HPC) (14%), lower fibrosis stage (F 0/1) (5%), and problem of access to drugs (3%). Gender-wise, the majority of the patients who did not use IFN and who had comorbidities were female (58% (n/total n=42/73) and 54% (n/total n=44/82, respectively). Five of the 8 patients who had drug access problems were male. Drug access problems due to HPC and other causes were in similar percentages in both sexes. Conclusion: The most common reasons for CHC patients not getting treatment were found to be comorbidities, incompliance with HPC, and IFN-related reasons. The high percentage of patients who cannot be treated with IFN because of side effects and comorbidities suggests that new treatment regimes without IFN are necessary, and it is clear that the patient group defined in HPC should be reassessed.