Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Toplam 172 kronik hepatit B hastasından 43 hastada lamivudin tedavi sonrası direnç testleri pozitif, 45 hastada lamivudin tedavi sonrası direnç testleri negatif saptandı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: kronik hepatit B tedavisinde nükleoz(t)id analogları ve interferon kullanılmaktadır. Lamivudin, 1998 yılında kronik HBV tedavisinde ruhsat alarak kullanıma girmiş olan ilk L-nükleozid analogudur. Diğer antivirallerden dezavantajı, hepatit B tedavisi sırasında oluşan ilaç direncidir. Bu çalışmada lamivudin direnç mutasyonlarının belirlenmesini amaçladık. Gereç ve Yöntemler: İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve klinik Mikrobiyoloji laboratuvarına 2007 Aralık-2010 Ocak tarihleri arasında, kronik hepatit B nedeniyle başvuran 172 hastanın lamivudin direnç test sonuçları Multipleks PCR ve Ters Hibridizasyon yöntemleriyle incelendi. Laboratuvarımızda lamivudin direnç paterni olarak RT 204, RT180, RT173, RT 80 parametreleri bakıldı. Bulgular: Toplam 172 kronik hepatit B hastasından 43 hastada lamivudin tedavi sonrası direnç testleri pozitif, 45 hastada lamivudin tedavi sonrası direnç testleri negatif saptandı. Lamivudin kullanımı olmayan 82 hastada direnç testleri negatif, 2 hastada direnç testleri pozitif saptandı. Bu çalışmada en sık %8,13 ile rtM204V ve rtL180M mutasyon birlikteliği saptandı. En sık ikinci mutasyon %4,65 ile rtM204I, rtL180M ve rtL80V birlikteliği, üçüncü olarak %4,06 ile rtM204I ve rtL80V mutasyon birlikteliği saptandı. Sonuç: kronik hepatit B tedavisinde kullanılan lamivudine bağlı direnç gelişimi ters transkriptaz enzimi kodlayan genler yoluyla gerçekleşir. En sık tespit edilen mutasyonlar rtM204I ve rtL180M mutasyonlarıdır. Lamivudin direnci gelişimi ilacın kullanımını sınırlamaktadır.
Abstract
Objective: Lamivudine is a nucleoside analogue approved by the FDA in 1998 for the treatment of chronic hepatitis B. Its unique disadvantage compared to other antiviral agents used in hepatitis B treatment is the emergence of drug resistance during treatment. In this study, we aimed to determine lamivudine resistant mutations. Materials and Methods: The results of Lamivudine resistance assay were studied in 172 patients with chronic hepatitis B applying to İzmir Tepecik Training and Research Hospital between December 2007 and January 2010. The assay was studied by Multiplex PCR and Reverse Hybridization methods at İzmir Tepecik Education and Research Hospital Infectious Diseases and Clinical Microbiology Laboratory. In our laboratory, RT204, RT180, RT173, and RT80 parameters were searched as resistance parameters. Results: Out of 172 chronic hepatitis B patients, post-treatment lamivudine resistance was found to be positive in 43 patients and negative in 45 patients. Resistance assays were determined to be negative in 82 patients without lamivudine use, and positive in two patients. In this study, the most frequent association was determined to be between rtM204V and rtL180M (8.13%). The second most frequent association was rtM204I and rtL180M with rtL80V (4.65%), and the third most frequent association was found to be between rtM204I and rtL80V mutations (4.06%). Conclusion: Resistance development due to lamivudine used in chronic hepatitis B treatment happens through genes encoding reverse transcriptase enzyme. The most commonly detected mutations are RT 204 and RT 180 mutations. The development of lamivudine resistance limits the use of the drug.