Dergiler / Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 11

Türkiye'de Kayısı Islah Çalışmaları ve Islah Edilen Yeni Çeşitler

Apricot Breeding Studies and New Varieties in Turkey

Sayfa
1429–1438
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, ülkemizde bugüne kadar yapılan kayısı ıslah çalışmaları gözden geçirilerek bu çalışmalardan elde edilen sonuçlar kısaca özetlenmiş, tescil edilerek üretime sunulan yeni kayısı çeşitlerinin önemli özelliklerine yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kayısı, güzel renk, tat ve aroması, yüksek A vitamini ve diyet lifi içeriğiyle yaz mevsiminde sevilerek tüketilen meyvelerin başında gelir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlkbahar geç donlarının neden olduğu kayıplar, farklı iklim koşullarına zayıf adaptasyon, sofralık kayısılarda raf ömrünün kısa olması, şarka ve monilya hastalığının yol açtığı zararlar bugün kayısı yetiştiriciliğinde karşılaşılan en önemli sorunlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, ülkemizde bugüne kadar yapılan kayısı ıslah çalışmaları gözden geçirilerek bu çalışmalardan elde edilen sonuçlar kısaca özetlenmiş, tescil edilerek üretime sunulan yeni kayısı çeşitlerinin önemli özelliklerine yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kayısı, güzel renk, tat ve aroması, yüksek A vitamini ve diyet lifi içeriğiyle yaz mevsiminde sevilerek tüketilen meyvelerin başında gelir. İlkbahar geç donlarının neden olduğu kayıplar, farklı iklim koşullarına zayıf adaptasyon, sofralık kayısılarda raf ömrünün kısa olması, şarka ve monilya hastalığının yol açtığı zararlar bugün kayısı yetiştiriciliğinde karşılaşılan en önemli sorunlardır. Son yıllarda tüketici tercihlerinde yaşanan hızlı değişimlere birlikte renk, tat, aroma ve irilik bakımından farklı özelliklere sahip yeni kayısı çeşitlerine talep artmıştır. Kayısı ıslah çalışmalarının önemli bölümü kuzey yarımkürede yoğunlaşmış olup 74 çeşit ile ABD ve 70 çeşit ile Fransa en fazla kayısı ıslahı yapılan ülkeler olarak dikkat çekmektedir. Bu süreçte Türkiye'de ise sadece on bir kayısı çeşidi tescil ettirilmiştir. Bu çeşitlerden yedisi tanesi (Alata Yıldızı, Çağataybey, Çağrıbey, Dr. Kaşka, Şahinbey, Dilbay ve Eylül) melezleme ıslah yöntemiyle, diğerleri ise seleksiyon yoluyla geliştirilmiştir. Alkaya kayısı çeşidi hem sofralık hem de kurutmalık değerlendirmeye uygundur. Eylül ve Mihrialibey geç, diğer çeşitler ise erkenci ve orta mevsim olgunlaşma özelliğine sahiptir. Bu makalede, ülkemizde bugüne kadar yapılan kayısı ıslah çalışmaları gözden geçirilerek bu çalışmalardan elde edilen sonuçlar kısaca özetlenmiş, tescil edilerek üretime sunulan yeni kayısı çeşitlerinin önemli özelliklerine yer verilmiştir.

Abstract

Apricot, with high contents of vitamin A and dietary fiber, is one of most popular summer fruit with its attractive color, flavor and aroma. Losses caused by late spring frosts, poor adaptation to different climatic conditions, short serving time of fresh apricot to the market, Sharka and Monilia diseases effect on fruits are the main problems of apricot production. In addition, due mainly to rapid change in consumer preferences, the demand for new varieties with different color, size, flavor and aroma is increased. A significant part of the apricot breeding program is concentrated in the northern hemisphere with leading countries of USA (74 varieties) and France (70 varieties). Meanwhile, only 11 varieties were registered in Turkey. Seven of these varieties (Alata Yıldızı, Çağataybey, Çağrıbey, Dr. Kaşka, Şahinbey, Dilbay and Eylül) were bred with crossbreeding techniques and others with selection methods. Alkaya suits to both drying and fresh consumption. Eylül and Mihralibey are late ripening varieties, and others are early or mid-season ripening varieties. In this paper, apricot breeding studies in Turkey are discussed considering their contents and breeding methods, and results of those studies were summarized.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ASMA, B. M., KARAAT, F. E., ÇUHACI, Ç., DOĞAN, A., KARACA, H. (2017). Türkiye'de Kayısı Islah Çalışmaları ve Islah Edilen Yeni Çeşitler. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 11, 1429–1438. https://ajindex.com/articles/331598

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akça Y, Askın A. 1993. Clonal Selection in the Apricot Cultivar Hacihaliloglu. In X International Symposium on Apricot Culture, 384, 169-172.
  2. Akça Y, Asma BM. 1997. Kabaaşı Kayısı Çeşidinde Klon Seleksiyonu, Turk. J. Agric. For., 21: 519–521.
  3. Akça Y, Asma BM. 1999. Üstün Özellikli Kurutmalık Yeni Kayısı Tiplerinin Seleksiyonu Üzerinde Bir Araştırma, YYU J. Agr. Sci., 16(1): 1-7. (Yayın No: 1274901). Anonim. 1930. Kayısı. Yeni Malatya Gazetesi. Anonim. 2016.
  4. Kayısı Tarımında Yeni Çeşitler, Malatya Haber, http://malatyahaber.com/haber/kayisi-tariminda-yenicesitler/ (Erişim Tarihi: 10.11.2017). Anonymous. 2017. http://www.vivaizanzi.it/it/home/1 (Erişim Tarihi: 26.07.2017)
  5. Asma BM, Erdoğan A, Kan T, Birhanlı O. 2003. Geç Olgunlaşan Sofralık Kayısı Çeşitlerinin Melezleme Yoluyla Islahı (2001-2003 Dilimi). Türkiye IV. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 8-12.
  6. Asma BM, Kan T, Birhanlı O, Abacı T, Erdoğan A. 2007a. Çok Amaçlı Kayısı Islah Projesi. Türkiye V. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 145–149,
  7. Erzurum. Asma BM, Kan T, Birhanlı O. 2007b. Characterization of Promising Apricot (Prunus armeniaca L.) Genetic Resources in Malatya, Turkey. Genet. Resour. Crop Evol., 54: 205-212.
  8. Asma BM, Kan T, Birhanlı O, Abacı T, Erdoğan A. 2010. Melez Kayısı Genotiplerinin Fenolojik, Pomolojik ve Geç Olgunlaşma Özelliklerinin Saptanması Üzerine Araştırmalar (II. Dilim), TÜBİTAK-TOVAG 106O665, Proje Sonuç Raporu. Asma B.M. 2011.
  9. Her Yönüyle Kayısı. Uyum Ajans, Ankara. Asma BM. 2012. A New Early-ripening Apricot, ‘Dilbay’. HortScience, 47(9): 1367–1368. Asma BM. 2015. Tarihsel Süreçte Kayısıcılık. Uyum Ajans, Ankara.
  10. Asma, BM. 2016. Çok Amaçlı Kayısı Islah Projesi (2012–2015 Dilimi). Bahçe (Özel Sayı) 45: 132-137 Audergon JM. 1995. Variety And Breeding. Acta Hort., 384: 35–46
  11. Audergon, JM, Blanc A, Gilles F, Clauzel G, Broquaire JM, Gouble B, Grotte M, Reich M, Bureau S, Fremondiere G, Pitiot C. 2012. An Integrated Apricot Breeding Program in France Joining Cep Innovation - Centrexand INRA. Acta Hort., 966: 17–21.
  12. Bailey CH, Hough LF. 1979. Apricots. Advances in Fruit Breeding. P: Purdue University Press.
  13. West Lafayette, Indiana, USA. Bassi D, Negri P. 1991. Ripening Date and Fruit Traits in Apricot Progenies. Acta. Hort., 291, 133–140.
  14. Bassi D, Audergon JM. 2006. Apricot Breeding: Update and Perspectives. Acta Hort., 701: 279-294
  15. Bassi D, Rizzo M, Foschi S. 2010. Breeding Apricot in Northern Italy. Acta Hort., 862: 151-158
  16. Bilgin NA, Evrenosoğlu Y, Yılmaz KU, Yiğit T, Kokargül R, G