Dergiler / Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 5

Türkiye Denizleri’nde Dağılım Gösteren Congridae (Teleostei: Anguilliformes) Familyası Türleri ve Genel Özellikleri

Congridae (Teleostei: Anguilliformes) Family Species of Distributing in the Turkish Seas and Their General Features

Sayfa
1216–1226
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Congridae familyasına ait dünya denizlerinde dağılım gösteren 30 genusa ait 195 tür dağılım göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anguilliformes ordosuna ait Congridae familyası türleri Mığrı balıkları olarak isimlendirilmekte ve morfolojik olarak Anguillidae familyası türlerinden olan Yılan balıklarına benzemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Congridae familyasına ait dünya denizlerinde dağılım gösteren 30 genusa ait 195 tür dağılım göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Gerçekleştirilen bu eser ile Congridae familyası türleri hakkında ülkemizde eksik olan özellikle biyolojik bilgilerin varlığına dikkat çekilerek literatüre katkı sağlanmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Anguilliformes ordosuna ait Congridae familyası türleri Mığrı balıkları olarak isimlendirilmekte ve morfolojik olarak Anguillidae familyası türlerinden olan Yılan balıklarına benzemektedir. Her iki familya türlerinde dorsal ve anal yüzgeçler kaudal yüzgeç ile birleşmiştir. Mığrı türlerinde dorsal yüzgeç ışınlarının başa daha yakın bir hizada başlamasıyla Yılan balığı türlerinden morfolojik olarak ayırt edilmektedir. Congridae familyasına ait dünya denizlerinde dağılım gösteren 30 genusa ait 195 tür dağılım göstermektedir. Türkiye denizlerinde ise Ariosoma balearicum (Delaroche, 1809), Gnathophis mystax (Delaroche, 1809) ve Conger conger (Linnaeus, 1758) olmak üzere 3 genusa ait 3 tür bulunmaktadır. Bu türlerden ilk ikisi Türkiye’nin sadece Ege Denizi ve Akdeniz kıyılarında dağılım gösterirken C. conger türü ise tüm denizlerimizde dağılım göstermektedir. Ülkemizde dağılım gösteren Mığrı balıklarının morfolojik ve biyolojik özelliklerinin tanımlandığı bu derleme çalışmasında konu hakkında gerek ülkemizde gerekse ülkemiz dışında yapılmış tüm araştırmalar ayrıntılı olarak incelenerek bir arada sunulmuştur. Gerçekleştirilen bu eser ile Congridae familyası türleri hakkında ülkemizde eksik olan özellikle biyolojik bilgilerin varlığına dikkat çekilerek literatüre katkı sağlanmıştır.

Abstract

The species of the Congridae family belonging to the Anguilliformes order are known as conger eel, and are morphologically similar to the eels which are among the species of the Anguillidae family. In both family species, the dorsal and anal fins are combined with the caudal fin. It is easily distinguished from eel species by the appearance of dorsal fin rays at a closer level to the head. There are 195 species belonging to 30 genus distributed in the world seas belonging to the Congridae family. A third genus of 3 species [Ariosoma balearicum (Delaroche, 1809), Gnathophis mystax (Delaroche, 1809) and Conger conger (Linnaeus, 1758)] shows the distribution of Turkish seas. While the first two species have distributed only Turkey's Aegean and Mediterranean seas, C. conger shows the distribution of all our seas. In this review, where morphological and biological characteristics of European conger are distributed in our country, all studies carried out both in our country and abroad are examined in detail and presented together. With this compilation study, especially biological information about species is missing in our country and attention has been made to contribute to the literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ULU, B., BAYHAN, B. (2020). Türkiye Denizleri’nde Dağılım Gösteren Congridae (Teleostei: Anguilliformes) Familyası Türleri ve Genel Özellikleri. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 5, 1216–1226. https://ajindex.com/articles/331002

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abi-Ayad SM, Kerfouf SA, Mehidi SA, Saddikioui L, Talet, AB. 2011. Donnees Preliminaires Sur la Composition du Régime Alimentaire du Congre (Conger conger Linanaeus, 1758) de la Côte Occidentale Algérienne. European Journal of Scientific Research, 64 (2): 314-324. Akşıray F. 1987. Türkiye Deniz Balıkları ve Tayin Anahtarı, II. Baskı, İ. Ü. Rektörlügü Yayınları No: 3490, İstanbul, 811 s. Anastasopoulou A, Mytilineou CH, Lefkaditou E, Kavadas S, Bekas P, Smih CJ, Papadopoulou KN, Christides G. 2013. The diet and feeding ecology of Conger conger (L. 1758) in the deep waters of the Eastern Ionian Sea. Mediterranean Marine Science, 14/2: 365-368. https://doi.org/ 10.12681/mms.479 Bayhan B, Hoşsucu B, Kaya M, Sever TM, Topkara E, Sayğı H, Akalın S, Taylan B, Heral O, 2018. Orta Ege Denizi’nde Dağılım Gösteren Mığrı balığı Conger conger (Linnaeus, 1758)’nın Biyolojik Özellikleri, E.Ü. Bilimsel Araştırma Projesi No: 2015/SUF/002, Sonuç raporu, 33s. Bauchot R, Bauchot ML. 1978. Coefficient de condition et indice pondéral chez les téléostéens, Cybium 2(4):3-16.
  2. Bauchot ML, Saldanha L. 1986. Congridae. In: Whitehead, P.S.P., Bauchot, M.L., Hureau, J.C., Nielsen, J., Tortonese, E. (Eds.), Fishes of the North-Eastern Atlantic and the Mediterranean, Unesco, Paris, 567–574. https://doi.org/ 10.2307/1444931 Bell JD, Harmelin-Vivien ML. 1983. Fish fauna of French Mediterranean Posidonia oceanica seagrass meadows, 2. Feeding habits. Tethys 11, 1-14.
  3. Bertolini F, D'Ancona U, Padoa Montalenti E, Ranzi S, Sanzo L, Sparta A, Tortonese E, Vialli M. 1956. Uova, larve e stadi giovanili di Teleostei. Fauna Flora Golfo Napoli Monogr. 38:1-1064.
  4. Bilecenoğlu M, Kaya M, Cihangir B, Çiçek E. 2014. An updated checklist of the marine fishes of Turkey, Turkish Journal of Zoology, (38):901-929. https://doi.org/10.3906/zoo-1405-60
  5. Bilge G, Filiz H, Gülşahin A. 2013. Relationships Between Otolith Size and Mass Versus Fish Size and Weight in Gnathophis mystax (Delaroche, 1809) from the Sıgacık Bay (Southern Aegean Sea). Rapp. Comm. int. Mer Médit., 40: 855. Bykov VP. 1983. Marine Fishes: Chemical composition and processing properties, New Delhi: Amerind Publishing Co. Pvt. Ltd. 322 pp. Can A, Bilecenoğlu M. 2005. Türkiye Denizleri’nin Dip Balıkları Atlası. Arkadaş Yayınevi, Ankara, 224 s. Carpenter KE, Angelis ND. (eds.) 2016, The living marine resources of the Eastern Central Atlantic, Vol 3: Bony fishes, part 1 (Elopiformes to Scorpaeniformes). FAO Species Identification Guide for Fishery Pu