Dergiler / Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 31

INVESTIGATION OF PRIMARY SCHOOL STUDENTS' SCHOOL READINESS LEVELS

İLKOKUL BİRİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN OKULA HAZIRBULUNUŞLUK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Sayfa
808–853
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

In the subdimensions of affective skills, psychomotor skills, self-care skills, and cognitive skills, the students whose mother and father graduated from university have higher levels of readiness to school, followed by high school graduates, junior high school graduates and primary school graduates respectively.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The aim of this study is to determine the school readiness level of primary school students and to examine whether the school readiness levels differ according to various variables.
📊
Temel Bulgular & Veri:The sample of the research is composed of 976 primary school first grade students who study first class in Bağcılar, Küçükçekmece, Esenyurt, Esenler and Gaziosmanpaşa districts in Istanbul province.
💡
Sonuç & Katkı:In the subdimensions of affective skills, psychomotor skills, self-care skills, and cognitive skills, the students whose mother and father graduated from university have higher levels of readiness to school, followed by high school graduates, junior high school graduates and primary school graduates respectively.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

The aim of this study is to determine the school readiness level of primary school students and to examine whether the school readiness levels differ according to various variables. Descriptive screening model was used in the study. The universe of the research is composed of primary school first grade students who study in Istanbul province. The sample of the research is composed of 976 primary school first grade students who study first class in Bağcılar, Küçükçekmece, Esenyurt, Esenler and Gaziosmanpaşa districts in Istanbul province. The "Primary School Readiness Scale" was used as the data collection tool in the study. As a result of the data analysis, it was seen that the level of readiness to school of primary school first grade students is high according to the average of general total and affective skills, psychomotor skills, self-care skills and cognitive skills subdimensions. The level of school readiness of the primary school first grade students is significantly different according to gender, the pre-school education status, age as of September and education level of mother and father. There is a significant difference of the level of readiness to school of primary school first grade students in favor of girls according to gender variable; in favor of who have preschool education according to the pre-school education status, in affective skills, psychomotor skills, self-care skills and cognitive skills sub-dimensions and general total. In the subdimensions of affective skills, psychomotor skills, self-care skills, and cognitive skills, the students who were 72 months of age or older in as of September as a whole had higher level of readiness to school, followed by students between 66-71 months and 60-65 months. In the subdimensions of affective skills, psychomotor skills, self-care skills, and cognitive skills, the students whose mother and father graduated from university have higher levels of readiness to school, followed by high school graduates, junior high school graduates and primary school graduates respectively.

Abstract

Bu çalışmanın amacı ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeylerini belirlemek ve hazırbulunuşluk düzeylerinin çeşitli değişkenlere (cinsiyet, okul öncesi eğitim alıp almama durumu, öğrencinin Eylül ayındaki doğum ayı, anne eğitim du rumu, baba eğitim durumu) göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde eğitim öğretimine devam eden i lkokul birinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İstanbul ilinde Bağcılar, Küçükçekmece, Esenyurt, Esenler ve Gaziosmanpaşa ilçelerinde eğitim öğretimine devam eden 976 ilkokul birinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Canbulat ve Kırıktaş (2016) ta rafından geliştirilen “İlkokula Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılmıştır. “İlkokula Hazırbulunuşluk Ölçeği” duyuşsal beceriler, psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler olmak üzere dört alt boyuttan oluşmaktadır. Verilerin analizinde ar itmetik ortalama, yüzde, frekans, Mann Whitney U Testi ve Kruskall Wallis H Testi uygulanmıştır. Veri analizi sonucunda ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeylerinin duyuşsal beceriler, psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler alt boyutları ile toplam ortalamalarına göre yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeyleri cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. İlkokul birinci sınıf öğ rencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeyleri duyuşsal beceriler, psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler alt boyutlarında ve toplamda kızlar lehine anlamlı fark vardır. İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzey leri okul öncesi eğitim alıp almama durumu değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeyleri duyuşsal beceriler, psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler alt bo yutlarında ve toplamda okul öncesi eğitim alanlar lehine anlamlı fark vardır. İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeyleri öğrencinin Eylül ayındaki doğum ayı değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Duyuşsal beceriler , psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler alt boyutlarında ve toplamda Eylül ayındaki doğum ayı 72 ay ve üstü olan öğrencilerin okula hazırbulunuşluk düzeylerinin daha yüksek olduğu, bunu 66 - 71 ay arası ve 60 - 65 ay arası olan öğrenci lerin izlediği görülmüştür. İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin okula hazırbulunuşluk düzeyleri anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Duyuşsal beceriler, psikomotor beceriler, özbakım becerileri ve bilişsel beceriler alt boyutları nda ve genel toplamda anne ve babası üniversite mezunu olan öğrencilerin okula hazırbulunuşluk düzeylerinin daha yüksek olduğu, bunu sırasıyla lise mezunu, ortaokul mezunu ve ilkokul mezunu olanların izlediği görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAKTAR, H. V., KENDİRCİ, M. (2018). INVESTIGATION OF PRIMARY SCHOOL STUDENTS' SCHOOL READINESS LEVELS. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 31, 808–853. https://ajindex.com/articles/328734

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Aktaş, T. (2016). İstanbul İlinde 60-72 Aylık Çocuklarının Okula Hazırbulunuşluk Düzeylerini Etkileyen Değişkenlerin İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Okan Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  3. Bağçeli- Kahraman, P. (2012). Aile Katılımı Boyutu Zenginleştirilmiş Okulöncesi Eğitim Programının 5-6 Yaş Çocuklarının İlkokula Hazırbulunuşluk Düzeyine Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi,
  4. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa. Başar, E. (2001). Genel Öğretim Yöntemleri. Samsun: Kardeşler Ofset ve Matbaa. Başaran, İ. E. (1998). Eğitim Psikolojisi. Ankara:
  5. Aydan Web Tesisleri. Başer, G. (1996). Anaokulu Eğitimi Alan ve Almayan İlkokul Birinci Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarılarının Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  7. Bekman, S. (1998). Eşit Fırsat: Anne-Çocuk Eğitim Programının Değerlendirilmesi. İstanbul: Anne Çocuk Eğitim Vakfı Yayınları-12. Beller, E. (1983). Research Organized Programs Of Early Education. Second Handbook Of Research On Teaching. Chicago: Mc Nally Coop. Binbaşıoğlu, C. (1995). Eğitim Psikolojisi. Ankara:
  8. Yargıcı Matbaa. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. (11. Baskı). Ankara:
  9. Pegem Akademi. Canbulat, T., Kırıktaş, H. (2016). İlkokula Hazır Bulunuşluk Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması, Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 26-35
  10. Cinkılıç, H. (2009). Okul Öncesi Eğitimin İlköğretim 1. Sınıf Öğrencilerinin Okul Olgunluğuna Etkisinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  11. Konya. Conway, C. B.; Others (1968). A Study Of Public And Private Kindergarten And Non Kindergarten Children İn The Primary Grades. (ERIC Document Reproduction Service No. ED028837). Çataloluk, C. (1994). Farklı Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Ortamlarda Yetişen Çocukların Okul Olgunluğu Açısından Karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  12. Çıkrıkçı, S. (1999). Ankara İl Merkezindeki Resmi Banka Okullarına Devam Eden 5-6 Yaş Çocuklarının Okul Olgunluğu ile Aile Tutumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  13. Ankara.
  14. Demir, K. (1998). Öğrenime Hazır Oluşluluğun İlkokulda Türkçe ve Matematik Derslerindeki Başarı ile İlişkisi Üzerine Bir Araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal B