Dergiler / Van Veterinary Journal / 2011 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Kistik Ekinokokkozis ve Kontrol Çalışmaları

Sayfa
121–125
Yayın Tarihi
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dünya’da olduğu gibi hastalığın kontrolü amacıyla yatay ve dikey yöntemler birlikte yürütülmelidir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kistik Ekinokokkozis (KE) köpekler aracılığıyla insan ve çiftlik hayvanlarına (özellikle koyunlara) nakledilen ekonomik ve zoonotik öneme sahip bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Böylece kontrol için gerekli süre 30 yıldan 5-10 yıla indirilebilmiş ve kontrol metotlarının uygulanabilirliği artırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Dünya’da olduğu gibi hastalığın kontrolü amacıyla yatay ve dikey yöntemler birlikte yürütülmelidir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kistik Ekinokokkozis · Köpek · Koyun

Özet

Kistik Ekinokokkozis (KE) köpekler aracılığıyla insan ve çiftlik hayvanlarına (özellikle koyunlara) nakledilen ekonomik ve zoonotik öneme sahip bir hastalıktır. Bu nedenle hastalığın kontrolünde köpekler ve koyunlar arasındaki döngüyü kırmak hedeflenir. Kontrol çalışmalarında önceleri uygulanan köpeklerin kontrolü, sakatatlara erişiminin engellenmesi ve halkın eğitimine dayanan yatay kontrol yöntemleri, günümüzde köpeklerde antelmentik uygulanması ve koyunlarda aşılama uygulamalarının birleştirildiği dikey kontrol yöntemlerine bırakmıştır. Böylece kontrol için gerekli süre 30 yıldan 5-10 yıla indirilebilmiş ve kontrol metotlarının uygulanabilirliği artırılmıştır. Türkiye’de KE, insan ve hayvan sağlığı açısından büyük önem taşıyan zoonoz bir hastalık olduğundan kontrol çalışmalarının planlanması gereklidir. Bu amaçla hükümetlere göre değişmeyecek epidemiyolojik verilere dayalı bir kontrol programı hazırlanmalıdır. Programa ilgili bakanlıklar ve kamu kurumları başta olmak üzere toplumun tüm kesimlerinin katılımı sağlanmalıdır. Dünya’da olduğu gibi hastalığın kontrolü amacıyla yatay ve dikey yöntemler birlikte yürütülmelidir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAMAN, M. (2011). Kistik Ekinokokkozis ve Kontrol Çalışmaları. Van Veterinary Journal, Cilt: 22 - Sayı: 2, 121–125. https://ajindex.com/articles/32828

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Altintaş N (2003). Past to present: echinococcosis in Turkey. Acta Trop, 85, 105-112.
  2. Budke CM (2006). Global socioeconomic impact of cystic echinococcosis. Emerg Infect Dis, 12, 296–303.
  3. Budke CM, Qiu J, Gian W, Torgerson PR (2005). Economic effects of echinococcosis in a disease-endemic region of the tibetan plateau. Am J Trop Med Hyg, 73, 2–10.
  4. Cabrera PA, Haran G, Benavidez V et al. (1995). Transmission dynamics of Echinococcus granulosus, Taenia hydatigena and Taenia ovis in sheep in Uruguay. Int J Parasitol, 25, 807–813.
  5. Cabrera PA, Lloyd S, Haran G et al. (2002). Control of Echinococcus granulosus in Uruguay: evaluation of different treatment intervals for dogs. Vet Parasitol, 103, 333-340.
  6. Carmona C, Perdomo R, Carbo A et al. (1998). Risk factors associated with human cystic echinococcosis in Florida, Uruguay: results of a mass screening study using ultrasound and serology. Am J Trop Med Hyg, 58, 599-605.
  7. Craig PS, McManus DP, Lightowlers MW et al. (2007). Prevention and control of cystic echinococcosis. Lancet Infect Dis, 7, 385-394.
  8. Çivi S, Güler S (1995). Kist hidatik hastalığı nedeniyle opera edilen olgularda mali kayıplar. Türkiye Parazitol Derg,19, 230-236.
  9. Çivi S, Güler S, Kesici S (1995). Konya Et Balık Kurumu ve Konet Tesisleri kayıtlarına göre kist hidatik hastalığı nedeniyle oluşan ekonomik kayıplar. Türkiye Parazitol Derg, 19, 237-242.
  10. Dueger EL, Moro PL, Gılman RH (1999). Oxfendazole treatment of sheep with naturally acquired hydatid disease. Antimicrob. Agents Chemother, 43, 2263-2267.
  11. Eckert J, Deplazes P (2004). Biological, epidemiological, and clinical aspects of echinococcosis, a zoonosis of increasing concern. Clin. Microbiol. Rev, 17, 107-135.
  12. Ergin S, Sarıbaş S, Yüksel P ve ark. (2010). Genotypic characterisation of Echinococcus granulosus isolated from human in Turkey. Afr J Microbiol Res, 4, 551-555.
  13. Gemmell MA (2001). Control of echinococcosis, in: J. Eckert, M.A. Gemmell, F.X. Meslin, Z.S. Pawlowski (Eds.), WHO OIE Manual on Echinococcosis in Humans and Animals: A Public Health Problem of Global Concern, OIE/WHO, Paris. Gıcık Y, Arslan MÖ, Kara M, Köse M (2004). Kars ilinde kesilen sığır ve koyunlarda kistik ekinokokkozisin yaygınlığı. Türkiye Parazitol Derg, 28, 136-139.
  14. Heath DD, Holcman B (1997). Vaccination against Echinococcus in perspective. Acta Trop, 67, 37-41.
  15. Hegglin D, Ward PI, Deplazes P (2003). Anthelmintic baiting of foxes against urban contamination with Echinococcus multilocularis. Emerg Infect Dis, 9, 1266-