KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Van Veterinary Journal / 2012 / Cilt: 23 - Sayı: 3

Kış Salkımı Erken Bozulan Arı Kolonilerinde Paraziter ve Bakteriyel Patojenler

Mustafa Necati MUZ
Hasan SOLMAZ
Mehmet YAMAN
Muhammet KARAKAVUK
Sayfa
147–150
Yayın Tarihi
2012-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, kış salkımının erken bozulduğu kolonilerde kışlatma kayıplarının %30 düzeyine ulaştığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kış salkımı, kovan içi sıcaklığın 14°C’nin altına düştüğü soğuk mevsimlerde, bal arılarının koloninin devamını sağlamak amacıyla sergiledikleri kümelenme davranışıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çevre sıcaklığındaki mevsim dışı beklenmeyen artışlara, ana arı kaybı ve bazı patojenlere bağlı olarak salkım düzeni vaktinden önce bozulduğunda koloni kayıpları meydana gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, kış salkımının erken bozulduğu kolonilerde kışlatma kayıplarının %30 düzeyine ulaştığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2010-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Apis mellifera · Varroa destructor · Nosema sp. Paenibacillus larva

Özet

Kış salkımı, kovan içi sıcaklığın 14°C’nin altına düştüğü soğuk mevsimlerde, bal arılarının koloninin devamını sağlamak amacıyla sergiledikleri kümelenme davranışıdır. Çevre sıcaklığındaki mevsim dışı beklenmeyen artışlara, ana arı kaybı ve bazı patojenlere bağlı olarak salkım düzeni vaktinden önce bozulduğunda koloni kayıpları meydana gelmektedir. Bu araştırma Hatay yöresinde 2010-2011 yılı kışlatma sezonunda, kış salkımı erken bozulan kolonilerde paraziter ve bakteriyel patojenlerin tespiti amacıyla yapılmıştır. Kış salkımının düzenli sürdürülemediği gözlenen kolonilerde Varroa destructor tanısı için sıvı kavanozda çalkalama metodu, Nosema sporları için abdominal homojenizasyon metodu, Paenibacillus larvae için bakteriyel ekim (MYGP agar) ve PCR metotları kullanılmıştır. Hatay yöresindeki altı değişik kışlatma alanında 30 farklı arılıktan örneklenen 900 koloninin tamamında V. destructor’a (%100), 90’nında Nosema sporlarına (%10) ve 72’sinde Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığı etkeni P. larvae’ya (%8) rastlanmıştır. Sonuç olarak, kış salkımının erken bozulduğu kolonilerde kışlatma kayıplarının %30 düzeyine ulaştığı tespit edilmiştir. Bu kayıplardan sorumlu tutulan hava sıcaklığındaki ani değişimlerin yanında bakteriyel ve paraziter patojenlere de ciddi oranlarda rastlanmıştır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUZ, M. N., SOLMAZ, H., YAMAN, M., KARAKAVUK, M. (2012). Kış Salkımı Erken Bozulan Arı Kolonilerinde Paraziter ve Bakteriyel Patojenler. Van Veterinary Journal, Cilt: 23 - Sayı: 3, 147–150. https://ajindex.com/articles/32770

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Al-Fattah MA, Awady M, Gelan İM, Olfat B (2010). Microbiological and molecular Sdiagnosis of American foulbrood in honeybee colonies. Arab J Biotech 13,1-12
  2. Aydın L, Güleğen E, Çetinbaş H (2001). Bursa yöresi bal arılarında Nosema apis’ in (Zander, 1909) yaygınlığı. Türkiye 3. Arıcılık Kongresi. Çukurova Üniv. Ziraat Fak. Adana. Dainat B, Evans JD, Chen YP, Gauthier L, Neumann P (2012). Predictive markers ofhoney bee colony collapse. PLoS One, 7(2),1-9.
  3. Doğaroğlu M, Sıralı R (2005). Survey Results on Honeybee Pests and Diseases in Thracian Region of Turkey. Uludag Bee J, 5, 71-78.
  4. Doğaroğlu M (1981). Türkiye’de Yetiştirilen Önemli Arı Irk ve Tiplerinin “Çukurova Bölgesi” Koşullarında Performanslarının Belirlenmesi ve Morfolojik özellikleri. Ç.Ü, Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı. Doktora Tezi, Adana. Evans JD (2003). Diverse origins of tetracycline resistance in the honey bee bacterial pathogen Paenibacillus larvae. J Invertebr Pathol, (1),46- 50. Gende LB, Eguaras MJ, Fritz R (2008). Evaluation of culture media for P.larvae applied to studied of antimicrobial acitivitiy. Rev Argent Microbiol, 40,147-150.
  5. Genersch E (2010). American Foulbrood in honeybees and its causative agent, Paenibacillus larvae. J Invertebr Pathol, 103 (Suppl 1),10-19.
  6. Govan VA (1999). A PCR detection method for rapid identification of Paenibacillus larvae. Appl Environ Microbiol, 65,2243-2245.
  7. Gül A, Kutlu MA (2009). Bingöl ili ve ilçelerinde görülen bal arısı hastalık ve zararlılarının belirlenmesi üzerine bir çalışma. 3. Bingöl Sempozyumu Kitapçığı, Bingöl. Güler A, Kaftanoğlu A (1999). Determination of performances of some important races and ecotypes of Turkish honey bees (Apis mellifera) under migratory beekeeping conditions. Turk J Vet Anim Sci, 23(3), 577-581.
  8. Karacaoğlu M (2012) Türkiye arıcılığının yapısal analizi. Standart Ekonomik ve Teknik Dergisi. TSE yayını, 51(601), 26-33
  9. Konak F (2012). Türkiye’de arıcılığın gelişimi ve verimlilik çalışmaları. Standart ekonomik ve teknik dergisi. TSE yayını, 51(601), 34-39.
  10. Moeller FE (1956). The behavior of nosema infected bees affecting their positions in the winter cluster. J Econ Entomol, 49,743-745.
  11. Moeller FE (1972). Effects of emerging bees and of winter flights of nosema disease in honeybee colonies. J Apicult Res, 11,117-120. Moerbeek M, van den Bosch F (1997). Insect-pathogen dynamics: stage- specific susceptibility and insect density dependence. Math Biosci,141 (2), 115-148.
  12. Muz MN (2008). Bal arılarında ani k