Dergiler / Van Veterinary Journal / 2013 / Cilt: 24 - Sayı: 1

Tek Tırnaklılarda Mide Helmintlerinin Yaygınlığı

Sayfa
29–35
Yayın Tarihi
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada toplanan helmintlerin tür düzeyinde Habronema muscae, Habronema majus ve Trichostrongylus axei oldukları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tek tırnaklılarda mide helmintlerinin yayılışını tespit etmek amacıyla Mart 2004 ile Şubat 2005 arasında yapılan bu çalışmada 53 at, 41 eşek ve 6 katıra ait toplam 100 tek tırnaklı midesinin kesim sonrası muayenesi yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Organ muayenesi yapılan tek tırnaklıların rektumlarından toplanmış dışkıları yanında, mide helmintlerinin dışkı bakıları ile araştırılması yönünde, Ankara Atlı Spor Kulübü (50 at) ve Serum Üretim ve Deney Hayvanları Çiftliği’nden alınan dışkılar (50 at) incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada toplanan helmintlerin tür düzeyinde Habronema muscae, Habronema majus ve Trichostrongylus axei oldukları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Tek Tırnaklı · Mide · Helmint

Özet

Tek tırnaklılarda mide helmintlerinin yayılışını tespit etmek amacıyla Mart 2004 ile Şubat 2005 arasında yapılan bu çalışmada 53 at, 41 eşek ve 6 katıra ait toplam 100 tek tırnaklı midesinin kesim sonrası muayenesi yapılmıştır. Organ muayenesi yapılan tek tırnaklıların rektumlarından toplanmış dışkıları yanında, mide helmintlerinin dışkı bakıları ile araştırılması yönünde, Ankara Atlı Spor Kulübü (50 at) ve Serum Üretim ve Deney Hayvanları Çiftliği’nden alınan dışkılar (50 at) incelenmiştir. Tek tırnaklılara ait midelerin helmint enfeksiyonları bakımından incelenmesi yapılmış ve atların %88.6’sında, eşeklerin %85.3’ünde ve katırların %83.3’ünde en az bir helmint enfeksiyonuna rastlanmıştır. Araştırmada toplanan helmintlerin tür düzeyinde Habronema muscae, Habronema majus ve Trichostrongylus axei oldukları tespit edilmiştir. Atlarda T. axei %28.3; H. muscae %54, H. majus %50.9; immature Habronema’lar %71.6 yayılış göstermiştir. Enfeksiyon yayılışında yaşın etkisi görülmemiş ancak dişilerde T. axei erkeklere göre daha yaygın (p0.05) ortaya çıkmıştır. Nekropsilerde oldukça yaygın olduğunu gördüğümüz mide helmintlerine dışkı bakılarında rastlamamış olmamız, canlı hayvanlarda bu enfeksiyonların, rutin flotasyon teknikleri ile tanısının ne kadar güç olduğunun bir göstergesidir.

Abstract

To determine the prevalence of stomach helminths in equines between March 2004 and February 2005, 100 equines’ stomach belonging to 53 horses, 41 donkeys and 6 mules were examined following slaughtering. The feces have been examined which were collected from Ankara Horse Riding Clubs and Serum Production and Test Animals’ Ranch to search stomach helminths, only according to feces inspection and also with the feces which have been collected from the rectums of equines whose organ examinations were done. The stomachs of equines have been inspected according to helminth infections and at the 88.6% of the horses, at the 85.3% of the donkeys and at the 83.3% of mules at least one helminth infection has been detected. After the diagnosis of the helminths which have been gathered in the research, Habronema muscae, Habronema majus and Trichostrongylus axei species have been detected. At the horses 28.3% T. axei, 54% H. muscae, 50.9% H. majus, 71.6% immature Habronema sp. have been detected. In the prevalence of the infection it has not seen any age effect but in the females T.axei has been found more prevalent (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYPAK, S., BURGU, A. (2013). Tek Tırnaklılarda Mide Helmintlerinin Yaygınlığı. Van Veterinary Journal, Cilt: 24 - Sayı: 1, 29–35. https://ajindex.com/articles/32761

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Ahmed ZG (1984). Serological studies on some helminths infesting equines in Egypt. PhD. Thesis. Faculty of Veterinary Medicine, Cairo University. Cairo. Alibaşoğlu M, Yalçıner Ş (1965). 1933-1961 yılları arasında Ankara ve yöresinde atlarda görülen hastalıklara toplu bir bakış. Ankara Univ Vet Fak Derg, 12, 98-111.
  2. Antiporda LRD, Eduardo SL (1993). Prevalence and relative abundance of helminth parasites in Philippine horses. Philipp J Vet Med, 27, 21-23.
  3. Becklund WW, Walker ML (1971). Nomenculatur and morphology of Ostertagia trifurcata Ransom, 1907, with data on spicule lengts of five stomach worm of ruminants. J Parasitol, 57, 508-516.
  4. Bowman DD (2003). Georgis’ Parasitology for Veterinarians, 8nd edn, Elsevier Science, USA. pp: 215-216.
  5. Bucknell DG, Gasser RB, Beveridge I (1995). The prevalence and epidemiology of gastrointestinal parasites of horses in Victoria, Australia. Int J Parasitol, 25, 711-724.
  6. Burgu A, Doganay A, Oge H, Oge S, Piskin Ç (1995a). Atlarda bulunan helmint türleri. Ankara Univ Vet Fak Derg, 42, 193-205.
  7. Burgu A, Doganay A, Oge H, Sarimehmetoglu O, Ayaz E (1995b). Eşeklerde bulunan helmint türleri. Ankara Univ Vet Fak Derg, 42, 2072
  8. Demir S, Tinar R, Cirak V, Ergul R (1993). Bursa yöresi tek tırnaklılarında görülen helmint türleri ve yayılışı, 8. Ulusal Parazitoloji Kongresi, 7-10
  9. Eylül, Trabzon. Bildiri Özetleri, s:60. Dunsmore JD, Lındsay P (1985). Prevalence and epidemiology of the major gastrointestinal parasites of horses in Perth, Western Australia. Equine Vet J, 17, 208-213.
  10. Foster AO, Pedro Ortız O (1937). A further report on the parasites of a selected group of equines in Panama. J Parasitol, 18, 360-364.
  11. Gonenc B (1997). Eşeklerde sindirim sistemi helmintleri. Ankara Univ Vet Fak Derg, 44, 325 - 335. Graber M (1970). Helminths and helminthiasis of donkeys and horses in Chad. Rev Elev Med Vet Pays Trop, 23: 207-222. (Ref: Vet. Bull. 1971, 41: 1816 ). Guralp N (1981). Helmintoloji, 2nd edn., Ankara Universitesi Printing Office, Ankara. pp: 395-462
  12. Gulbahce S (1990). Konya yöresindeki tek tırnaklı hayvanlarda bulunan parazitlerin epidemiyolojisi. Yüksek Lisans Tezi. Konya. Selçuk Univ. Sağlık Bilim. Enst. Heil HG (1983). Zur intestinalen parasitenfauna und Dictyocaulus arnfieldi-Infection der Essel in hessen sowie zur saisondynamik der Befallsextensitat und intensitat. Inaugural-Dissertation, Fachbereich Veterinarmedizin, Tierzucht Justus-Liebig-Universitat Giessen. Herd RP, Miller TB, Gabel AA (1981). A field evaluation of p