Dergiler / Ulusal Cerrahi Dergisi / 2013 / Cilt: 29 - Sayı: 1

İyi diferansiye tiroid kanserlerinde evreleme sistemlerinin prognozun belirlenmesindeki yeri

The importance of staging systems for the determination of prognosis of well-differentiated thyroid cancer

Sayfa
7–10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular, evreleme sistemlerinin ön gördüğü oranlar ile karşılaştırıldı.Bulgular: De Groot evreleme sistemine göre, evre 1 ve evre 2 hastaların sonuçları uyumlu iken evre 3 ve 4 hastaların sonuçlarının farklı olduğu belirlendi (evre 3; %87'e karşın %66.6, evre 4; %35'e karşın %100, p=0.04).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada, iyi diferansiye tiroid kanserli hastaların prognozunun belirlenmesinde kullanılan; EORTC, De Groot, TNM ve MACIS evreleme sistemlerinin, kliniğimizde ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı konan hastaların prognozunun belirlenmesindeki yerinin irdelenmesi amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntemler: Retrospektif olan çalışma, Aralık 1995-Aralık 2007 tarihleri arasında ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı alan toplam 181 hastayı kapsamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular, evreleme sistemlerinin ön gördüğü oranlar ile karşılaştırıldı.Bulgular: De Groot evreleme sistemine göre, evre 1 ve evre 2 hastaların sonuçları uyumlu iken evre 3 ve 4 hastaların sonuçlarının farklı olduğu belirlendi (evre 3; %87'e karşın %66.6, evre 4; %35'e karşın %100, p=0.04).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007 · 181 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada, iyi diferansiye tiroid kanserli hastaların prognozunun belirlenmesinde kullanılan; EORTC, De Groot, TNM ve MACIS evreleme sistemlerinin, kliniğimizde ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı konan hastaların prognozunun belirlenmesindeki yerinin irdelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif olan çalışma, Aralık 1995-Aralık 2007 tarihleri arasında ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı alan toplam 181 hastayı kapsamaktadır. Evrelemeye ait verilerin elde edilmesi için parametrelerin kolayca girilebileceği ve bir PDA uygulaması olan bir bilgisayar programı geliştirildi. Sağkalım analizleri gerçekleştirildi. Elde edilen bulgular, evreleme sistemlerinin ön gördüğü oranlar ile karşılaştırıldı.Bulgular: De Groot evreleme sistemine göre, evre 1 ve evre 2 hastaların sonuçları uyumlu iken evre 3 ve 4 hastaların sonuçlarının farklı olduğu belirlendi (evre 3; %87'e karşın %66.6, evre 4; %35'e karşın %100, p=0.04). MACIS evreleme sisteminde 20 yıllık sağkalım oranları belirlenmiş olup, bu çalışmadaki takip süreleri yetersiz olduğundan karşılaştırma yapılamadı. EORTC evreleme sistemi ile karşılaştırıldığında, evre 3 ve evre 4 hastaların sonuçlarında farklılık olduğu belirlendi (evre 3; %51'e karşın %100, evre 4; %33'e karşın %50, p=0.02). Prognoz açısından en uyumlu sonuçlar TNM evreleme sistemi ile yapılan karşılaştırmada belirlendi (evre 1; %100'e karşın %97.8, evre 4; %45.3'e karşın %50).Sonuç: Tümör davranışını tahmin edebilmek amacıyla, iyi diferansiye tiroid kanserleri için, günümüze dek birçok sınıflama yapıldı. Bu çalışmada, iyi diferansiye tiroid kanseri prognozunun belirlenmesinde TNM evreleme sisteminin klinik ile en uyumlu bir şekilde prognozu belirleyebildiği sonucuna varıldı.

Abstract

Objective: In this study we aimed to determine the significance of the staging systems (EORTC, De Groot, MACIS, and TNM) on the prognosis of well differentiated thyroid cancer patients who underwent surgery in our clinic.Material and Methods: This retrospective study included 181 patients who were operated between December 1995-December 2007, with diagnosis of thyroid cancer. In order to obtain data related to cancer staging, a computer program for PDA was developed to enter determined parameters easily. Survival analyses were performed. The findings were compared with the prescribed rates by the staging systems. Results: According to the De Groot staging system, stage 1 and stage 2 patients’ results were compatible, stage 3 and 4 patients’ results were determined to be different (stage 3; 87% versus 66.6%, stage 4; 35% versus 100%, p=0.04). In the MACIS staging system, 20-year survival rates are determined and there is insufficient follow-up period in this study for compaison. Compared to the EORTC staging system, stage 3 and stage 4 patients’ results were determined different (stage 3; 51% versus 100%, stage 4; 33% versus 50%, p=0.02). The most consistent results in terms of prognosis was determined in comparison with the TNM staging system (stage 1; 100% versus 97.8%, stage 4; 45.3% versus 50%).Conclusion: Until recently, in order to be able to predict the behavior of the tumor, many classification systems were made up for well differentiated thyroid cancer. In this study, we concluded that in the determination of the prognosis of well-differentiated thyroid cancer, the TNM staging system can determine the prognosis in a manner consistent with the clinical findings.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EROL, V., MAKAY, Ö., İÇÖZ, G., KÖSE, T., ERTAN, Y., YARARBAŞ, Ü., AKYILDIZ, M., YILMAZ, M. (2013). İyi diferansiye tiroid kanserlerinde evreleme sistemlerinin prognozun belirlenmesindeki yeri. Ulusal Cerrahi Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 1, 7–10. https://ajindex.com/articles/325397

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Sakorafas GH, Giotakis J, Stafyla V. Papillary thyroid microcarcinoma: a surgical perspective. Cancer Treat Rev 2005; 31: 423-38. [CrossRef] 2. Biersack HJ, Grünwald F. Thyroid Cancer. Second edition, Springer Verlag Berlin Heidelberg New York 2005: 1-21. [CrossRef] 3. Greene FL, Page DL, Fleming ID. AJCC Cancer Staging Handbook: TNM Classification of malignant Tumors, 6th ed. New York: Springer-Verlag, 2002. 4. Edge SB, Byrd DR, Compton CC, Fritz AG, Greene FL, Trotti A, editors. AJCC cancer staging manual (7th ed). New York, NY: Springer; 2010: 87-96. 5. Kukora JS. Tiroid Kanseri. Cameron JL (ed). Güncel Cerrahi Tedavi-1. Avrupa Tıp Kitapçılık. İstanbul 2001; 11: 583-9. 6. Cady B MD. Predictors of Thyroid Tumor Aggressiveness. Clark OH, Duh OY (ed) Textbook of Endocrine Surgery. WB Saunders. Philadelphia.1997; 26: 197-216. 7. Hay ID, Grant CS, van Heerden JA, Goellner JR, Ebersold JR, Bergstralh EJ. Papillary thyroid microcarcinoma: a study of 535 cases observed in a 50-year period. Surgery 1992; 112: 1139-46. 8. Byar DP, Green SB, Dor P, Williams ED, Colon J, van Gilse HA, et al. A prognostic index for thyroid carcinoma. A study of the E.O.R.T.C. Thyroid Cancer Cooperative Group. Eur J Cancer 1979; 15: 1033- 41. [CrossRef] 9. DeGroot LJ, Kaplan EL, Shukla MS, Salti G, Straus FH. Morbidity and mortality in follicular thyroid cancer. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 1995; 80: 2946-53. [CrossRef] 10. Lang BH, Lo CY, Chan WF, Lam KY, Wan KY. Staging systems for papillary thyroid carcinoma: a review and comparison. Ann Surg 2007; 245: 366-78. [CrossRef] 11. Hay ID, Bergstralh EJ, Goellner JR, Ebersold JR, Grant CS. Predicting outcome in papillary thyroid carcinoma: development of a reliable prognostic scoring system in a cohort of 1779 patients surgically treated at one institution during 1940 through 1989. Surgery 1993; 114: 1050-8.