Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2017 / Cilt: 23 - Sayı: 4

Damage control surgery: 6 years of experience at a level I trauma center

Hasar kontrol cerrahisi: Birinci seviye travma merkezinde altı yıllık deneyim

Sayfa
322–327
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Çalışma dönemi boyunca HKC'si geçirmiş toplam 61 hasta tanımlandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Yirmi yıldan uzun zamandan beri travmalı hastaların tedavisinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) iyi kanıtlanmış bir uygulama olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın ana amacı, beden travması sonrası 1. seviye travma merkezinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) geçirmiş hastaların başvuru belirtileri ve sonuçlarını gözden geçirmek ve analiz etmekti.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Çalışma dönemi boyunca HKC'si geçirmiş toplam 61 hasta tanımlandı.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 · 61 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

AMAÇ: Yirmi yıldan uzun zamandan beri travmalı hastaların tedavisinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) iyi kanıtlanmış bir uygulama olmuştur. Bu çalışmanın ana amacı, beden travması sonrası 1. seviye travma merkezinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) geçirmiş hastaların başvuru belirtileri ve sonuçlarını gözden geçirmek ve analiz etmekti. GEREÇ VE YÖNTEM: Kentsel 1. seviye travma merkezinde 2008 ile 2013 arası altı yıllık dönem boyunca ileriye yönelik olarak muhafaza edilmiş veri tabanı ile geriye dönük bir çalışma yürütüldü. Beden travması sonrası HKC'si geçirmiş hastalarda başvuru semptomları, travmanın mekanizması, yaralanan organlar, eşlik eden yaralanmalar ve sonuçlarını incelemek için hastane tıbbi kayıtlarından elde edilen veriler analiz edildi. Birincil sonuç ölçümü sağkalım idi. BULGULAR: Çalışma dönemi boyunca HKC'si geçirmiş toplam 61 hasta tanımlandı. Bu hastaların çoğu erkek bireyler (n=59) olup trafik kazasında yaralanma sonucu künt travmaya maruz kalıp şokla (n=49) gelmişti. Otuz günlük mortalite oranı %54 idi. Mortalite şokla (olguların %63'ü hayatını kaybetmişti; p=0.008 ve <=8 puanlık Glasgow Koma Ölçeğiyle (GKÖ) (olguların %85'i hayatını kaybetmişti: p=0.001) anlamlı derecede ilişkiliydi. Karaciğer (n=5; 11 hayatını kaybetme), majör vasküler (n=10; 3 hayatını kaybetme), kalp (n=5; 3 hayatını kaybetme) yaralanması ve pelvis kırığı (n=17, 10 hayatını kaybetme) yüksek mortalite oranlarıyla anlamlı derecede ilişkiliydi. Yirmi sekiz olguda yeniden eksplorasyon gerekti ve 13 ölüm olayı meydana geldi. Meş laparostomisi %58 mortalite oranıyla 24 olguda gerçekleştirildi. TARTIŞMA: Özellikle kaynakları kısıtlı kurumlarda kritik önemde yaralanması olan hastalarda hasar kontrol cerrahisi düşüncesi uygun olabilir. Daha etkili tedavi alternatiflerinin olmadığı üçüncü basamak merkezlerde bile önemli derecede morbidite ve yüksek derecede mortaliteyle ilişkili olmayı sürdürmektedir

Abstract

AMAÇ: Yirmi yıldan uzun zamandan beri travmalı hastaların tedavisinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) iyi kanıtlanmış bir uygulama olmuştur. Bu çalışmanın ana amacı, beden travması sonrası 1. seviye travma merkezinde hasar kontrol cerrahisi (HKC) geçirmiş hastaların başvuru belirtileri ve sonuçlarını gözden geçirmek ve analiz etmekti. GEREÇ VE YÖNTEM: Kentsel 1. seviye travma merkezinde 2008 ile 2013 arası altı yıllık dönem boyunca ileriye yönelik olarak muhafaza edilmiş veri tabanı ile geriye dönük bir çalışma yürütüldü. Beden travması sonrası HKC’si geçirmiş hastalarda başvuru semptomları, travmanın mekanizması, yaralanan organlar, eşlik eden yaralanmalar ve sonuçlarını incelemek için hastane tıbbi kayıtlarından elde edilen veriler analiz edildi. Birincil sonuç ölçümü sağkalım idi. BULGULAR: Çalışma dönemi boyunca HKC’si geçirmiş toplam 61 hasta tanımlandı. Bu hastaların çoğu erkek bireyler (n=59) olup trafik kazasında yaralanma sonucu künt travmaya maruz kalıp şokla (n=49) gelmişti. Otuz günlük mortalite oranı %54 idi. Mortalite şokla (olguların %63’ü hayatını kaybetmişti; p=0.008 ve ≤8 puanlık Glasgow Koma Ölçeğiyle (GKÖ) (olguların %85’i hayatını kaybetmişti: p=0.001) anlamlı derecede ilişkiliydi. Karaciğer (n=5; 11 hayatını kaybetme), majör vasküler (n=10; 3 hayatını kaybetme), kalp (n=5; 3 hayatını kaybetme) yaralanması ve pelvis kırığı (n=17, 10 hayatını kaybetme) yüksek mortalite oranlarıyla anlamlı derecede ilişkiliydi. Yirmi sekiz olguda yeniden eksplorasyon gerekti ve 13 ölüm olayı meydana geldi. Meş laparostomisi %58 mortalite oranıyla 24 olguda gerçekleştirildi. TARTIŞMA: Özellikle kaynakları kısıtlı kurumlarda kritik önemde yaralanması olan hastalarda hasar kontrol cerrahisi düşüncesi uygun olabilir. Daha etkili tedavi alternatiflerinin olmadığı üçüncü basamak merkezlerde bile önemli derecede morbidite ve yüksek derecede mortaliteyle ilişkili olmayı sürdürmektedir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GUPTA, A., KUMAR, S., SAGAR, S., SHARMA, P., MİSHRA, B., MİSRA, M. C. (2017). Damage control surgery: 6 years of experience at a level I trauma center. Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 4, 322–327. https://ajindex.com/articles/324707

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Mattox KL. Introduction, background, and future projections of damage control surgery. Surg Clin North Am 1997;77:753–9
  2. Rotondo MF, Zonies DH. The damage control sequence and underlying logic. Surg Clin North Am 1997;77:761–77
  3. Garrison JR, Richardson JD, Hilakos AS, Spain DA, Wilson MA, Miller FB, et al. Predicting the need to pack early for severe intra-abdominal hemorrhage. J Trauma 1996;40:923–9
  4. Hirshberg A, Mattox KL. Planned reoperation for severe trauma. Ann Surg 1995;222:3–8
  5. Kouraklis G, Spirakos S, Glinavou A. Damage control surgery: an alternative approach for the management of critically injured patients. Surg Today 2002;32:195–202
  6. Rotondo MF, Schwab CW, McGonigal MD, Phillips GR 3rd, Fruchterman TM, Kauder DR, et al. ‘Damage control’: an approach for improved survival in exsanguinating penetrating abdominal injury. J Trauma 1993;35:375–83
  7. Loveland JA, Boffard KD. Damage control in the abdomen and beyond. Br J Surg 2004;91:1095–101
  8. Helling TS, McNabney WK. The role of amputation in the management of battlefield casualties: a history of two millennia. J Trauma 2000;49:930–9
  9. Larrey DJ. Memories de chirurgicales militaire et campagnes. Paris; J Smith 1817:4;516
  10. US War Department. The war of the rebellion: a compilation of the official records of the Union and Confederate Armies. Washington, DC:US Government Printing Office 1880–1901;19:106–17
  11. Department of Defense. Surface Ship Survivability. Washington, DC: Department of Defense. Naval War Publications 1996;31:3-20
  12. Pringle JH. V. Notes on the Arrest of Hepatic Hemorrhage Due to Trauma. Ann Surg 1908;48:541–9
  13. Halsted W. Ligature and suture material: the employment of fine silk in preference to catgut and the advantage of transfixing tissues and vessels in controlling hemorrhage- also an account of the introduction of gloves, gutta-percha tissue and silver foil. JAMA. 1913;LX:1119–26
  14. Brewer LA 3rd. The contributions of the Second Auxiliary Surgical Group to military surgery during World War II with special reference to thoracic surgery. Ann Surg 1983;197:318–26
  15. Jones EL, Peters AF, Gasior RM. Early management of battle casualties in Vietnam. An analysis of 1,011 consecutive cases treated at a mobile army surgical hospital. Arch Surg 1968;97:1–15
  16. Lucas CE, Ledgerwood AM. Prospective evaluation of hemostatic techniques for liver injuries. J Trauma 1976;16:442–51
  17. Feliciano DV, Mattox KL, Jordan GL Jr. Intra-abdominal packing for