Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2011 / Cilt: 17 - Sayı: 4

Aydın’da bozulmuş cesetlerdeki travmatik bulguların değerlendirilmesi

Evaluation of traumatic findings in decomposed bodies in Aydin

Sayfa
340–343
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR Toplam 1390 adli otopsinin %4,5’i bozulmuş ceset idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ Bu çalışmada, bozulmuş cesetlerdeki travmatik lezyonların irdelenmesi amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:GEREÇ VE YÖNTEM 2004-2008 yılları arasında Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı çalışanları tarafından yapılan toplam 1390 otopsinin kayıtlarından, 62 adet bozulmuş cesede ait rapor incelendi, bunlardan 19 tanesinde travmatik lezyonlar saptandı.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR Toplam 1390 adli otopsinin %4,5’i bozulmuş ceset idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2004-2008 · 62 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

AMAÇ Bu çalışmada, bozulmuş cesetlerdeki travmatik lezyonların irdelenmesi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM 2004-2008 yılları arasında Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı çalışanları tarafından yapılan toplam 1390 otopsinin kayıtlarından, 62 adet bozulmuş cesede ait rapor incelendi, bunlardan 19 tanesinde travmatik lezyonlar saptandı. Raporlarda bulunan cinsiyet, yaşam şekli, olay yeri, medeni durum, kimlik tanığı, mevsim, postmortem interval, ölüm nedeni ve orijin, travmatik lezyonların varlığı gibi özellikler araştırıldı. BULGULAR Toplam 1390 adli otopsinin %4,5’i bozulmuş ceset idi. Bunların da %91,9’u erkek, %8,1’i kadın ve E/K oranı 11.4/1 idi. Olguların %38,7’si yalnız yaşamakta olup, olay yeri %59,7’inde evdi, %30,6’sının vücudunda travmatik lezyon saptandı. İlk sırayı doğal ölümlerde kalp hastalıkları, intihar orijinli ölümlerde ası, cinayet orijinli ölümlerde kesici delici alet, kaza sonucunda meydana gelen ölümlerde karbonmonoksit zehirlenmesi almaktaydı. Bekar olanların ev içinde cesetlerinin bulunması ve cesetleri ev dışında bulunanlarda travmatik bulguların olması istatistiksel olarak anlamlı idi. SONUÇ Bozulmuş cesetlerde travmatik lezyonların ayrımının özenli bir şekilde yapılması gerektiğinden tam inceleme ve otopsi yapılması uygun olacaktır.

Abstract

BACKGROUND In this study, we discuss traumatic lesions as assessed in decomposed bodies. METHODS From 1390 autopsies, which were performed by Adnan Menderes University, Faculty of Medicine, Department of Forensic Medicine staff during the period 2004-2008, reports of 62 decomposed bodies were searched, and traumatic lesions were found in 19 of them. Features like gender, living conditions, crime scene, identity witness, season, postmortem interval, cause and origin of deaths, and existence of traumatic lesions were investigated. RESULTS From the 1390 forensic autopsies, 4.5% were decomposed bodies. Male cases accounted for 91.9%, and the male/female ratio was 11.4/1. From reports, 38.7% lived alone, and the crime scene was the home in 57.9%. Traumatic lesions were found in 30.6%. The leading causes of death were cardiac diseases in natural deaths, hanging in suicide cases, stab wounds in homicide cases, and carbon monoxide poisoning in accidents. It was statistically significant that traumatic lesions were common in outdoor cases and indoor bodies were common among single cases. CONCLUSION As it is necessary to distinguish traumatic lesions carefully in decomposed bodies, a full examination and autopsy should be performed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EREL, Ö., DEMİRAĞ, S. A., DİRLİK, M., CİNGÖZ, G. (2011). Aydın’da bozulmuş cesetlerdeki travmatik bulguların değerlendirilmesi. Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 4, 340–343. https://ajindex.com/articles/324539

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. DiMaio VJ, DiMaio D. Time of death. Forensic Pathology 2nd ed. USA: CRC Press LLC; 2001. p. 21-41
  2. Soysal Z, Eke SM, Çağdır AS. Çürümüş cesetlerin ince lenmesi. Adli otopsi. Cilt II. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları; 1999. s. 577-85
  3. Byard RW, Gehl A, Anders S, Tsokos M. Putrefaction and wound dehiscence: a potentially confusing postmortem phe nomenon. Am J Forensic Med Pathol 2006;27:61-3
  4. Byard RW, James RA, Gilbert JD. Diagnostic problems as sociated with cadaveric trauma from animal activity. Am J Forensic Med Pathol 2002;23:238-44
  5. Byard RW, Farrell E, Simpson E. Diagnostic yield and char acteristic features in a series of decomposed bodies subject to coronial autopsy. Forensic Sci Med Pathol 2008;4:9-14
  6. Erel Ö, Katkıcı U, Pınarbaşılı RD, Özkök MS, Dirlik M. Aydın’da 2000-2003 yılları arasında yapılan otopsile rin değerlendirilmesi. Türkiye Klinikleri Adli Tıp Dergisi 2005;2:44-7
  7. Hönigschnabl S, Schaden E, Stichenwirth M, Schneider B, Klupp N, Kremeier E, et al. Discovery of decomposed and mummified corpses in the domestic setting--a marker of so cial isolation? J Forensic Sci 2002;47:837-42
  8. Seham A. Gad ElHak, Amr M. El-Ghazali, Mohamed M. Salama, Ahmed Y. Aboelyazeed. Fatal suicide cases in Port Said city, Egypt. J Forensic and Legal Med 2009;16:266-8
  9. Vougiouklakis T, Boumba VA, Mitselou A. Fatal poisoning in the region of Epirus, Greece, during the period 1998-2004. J Clin Forensic Med 2006;13:321-5
  10. MacAulay LE, Barr DG, Strongman DB. Effects of de composition on gunshot wound characteristics: under moderate temperatures with insect activity. J Forensic Sci 2009;54:443-7.