Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBULGULAR: Çalışmaya ortalama yaşları 29.5±6.1 (min: 18-maks: 61) olan 901 personel (660 acil tıp teknisyeni [ATT] ve 241 paramedik) katıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada, Türkiye'nin en kalabalık şehri olan İstanbul'da acil tıp teknisyenleri ve paramediklerin işle ilişkili yaralanmaları tanımlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: İstanbul'da toplam 195 ambulans istasyonu mevcuttur. Çalışma İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü tarafından onaylandı. Çalışma anketi 112 sağlık çalışanlarının e-posta adreslerine gönderildi ve doldurulması istendi. BULGULAR: Çalışmaya ortalama yaşları 29.5±6.1 (min: 18-maks: 61) olan 901 personel (660 acil tıp teknisyeni [ATT] ve 241 paramedik) katıldı. Çalışanların halk tarafından sözel şiddete uğrama oranı %94.9, hasta yakınları tarafından fiziksel şiddet oranı %39.8 olarak belirlendi. Bunun yanında çalışanların 112'de çalışmaktan memnun olup olmadığı araştırıldı. Beş yüz on (%57.6) katılımcı memnun değildi. Cinsiyete göre kadın katılımcılar sözel şiddete (p=0.01), fakat erkek katılımcılar da fiziksel şiddete kadınlardan daha fazla maruz kalmıştı (p=0.01). İş ilişkili yaralanmaların en çoğu motorlu araç kazaları (%81.4), iğne batma yaralanmaları (%52.2), kan veya vücut sıvıları ile göz teması (%30.9) ve keskin alet yaranmaları (%22.5) idi. İş ilişkili yaralanmaların %10.5'i (n=95) örneğin iğne batma yaralanmaları ve vücut sıvılarının göze teması gibi yaralanmalar yönetime rapor edilmişti ve bildirilmişti. Katılımcıların 488'i (%54.2) olası iş ilişkili yaralanmaları önlemek için hizmet içi eğitimlere katılmıştı. TARTIŞMA: Ülkemizde iş ilişkili yaralanmalarda ATT ve paramediklerin riski oldukça açık bir şekilde yüksektir. Bu nedenle acil çağrı sistemi personeline fiziksel-sözel şiddeti önlemek için daha ileri stratejiler geliştirilmeli ve iş kazalarına yönelik hizmet içi eğitimler artırılmalıdır.
Abstract
BACKGROUND: Evaluated in the present study were locations, descriptions, and results of work-related injuries (WRIs) sustained by emergency medical technicians (EMTs) and paramedics in Turkey's most crowded city, İstanbul.METHODS: After the present study had been accepted by the urban health authority, a questionnaire was emailed to the healthcare personnel of İstanbul's 195 ambulance stations.RESULTS: Included in the present study were the responses of 901 members of staff (660 EMTs and 241 paramedics), with a mean age of 29.5±6.1 (min: 18; max: 61). The majority of participants (94.9%) had encountered verbal abuse from the public, and 39.8% had encountered physical violence from patients' relatives. Levels of satisfaction with work in emergency medical services (EMS) was also evaluated, and 510 participants (57.6%) were unhappy. Regarding gender, female employees were more likely to be verbally attacked (p=0.01), while males were more likely to be physically attacked (p=0.001). It was reported that motor vehicle accidents (MVAs) were the most common cause of WRIs (81.4%), followed by needle-stick injuries (52.2%), ocular exposure to blood and other fluids (30.9%), and sharp injuries (22.5%). Only 10.5% (n=95) of WRIs were reported to authorities; 488 (54.2%) of participants just attended to the practice to prevent possible WRIs.CONCLUSION: For paramedics and EMTs, risk of WRI is obviously high. Strategies to decrease and prevent verbal and physical violence should be developed