Dergiler / Bartın Orman Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 11 - Sayı: 16

Bartın Uluyayla Yöresindeki Mera Vejetasyonunun Bazı Kantitatif Özelliklerinin Saptanması ve Ekolojik Yapının Belirlenmesi

Determination of Some Quantitative Properties of Range Vegetation and Ecological Conditions in Bartin Uluyayla

Sayfa
81–94
Yayın Tarihi
2009-12-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın amacı, Uluyayla mera alanının

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Bartın Yöresi Uluyayla Mera alanında yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırma, Bartın Yöresi Uluyayla Mera alanında yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın amacı, Uluyayla mera alanının
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Uluyayla · Mera · Mera ekolojisi

Özet

Bu araştırma, Bartın Yöresi Uluyayla Mera alanında yürütülmüştür. Araştırmanın amacı, Uluyayla mera alanının

Abstract

This research was conducted on the Uluyayla Rangeland in Bartın Region. The aim of the study were todetermine botanical composition, canopy coverage, rangeland quality degree and some soil properties such astexture, bulk density, organic matter content, pH and CaCO3 content. In the event that the current grazingmanagement causes degradation in range vegetation of case area, the rehabilitation measures will be proposed tothe preserve their quality. The area is almost 150 ha with an altitude of 1060 m. According to Tornthwaitemethod, climate of the area is humid, mesothermal (B2B1rb4'). A total of 93 plant species was recorded (17grasses, 10 legumes, 66 other species). Some botanical characteristics and quantitative analysis of rangevegetation (frequency, botanical composition, and canopy coverage) were determined by using the transectmethod. Botanical composition was 34.17% grasses, 14.36% legumes and 51.47% other plant families. Therange condition score was determined for each range site using by the range quality degree methods. The rangecondition classes indicated that the range site were in “moderate class”. The degree of range quality, an indirectmeasurement of grazing intensity, was 4.30 in research area. The average soil texture of the rangeland areasclassified, as loam. Soil pH in whole area was slightly acidic. The rangeland soils were characterized by highorganic matter, low electrical conductivity and low lime content.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞENGÖNÜL, K., KARA, Ö., PALTA, Ş., ŞENSOY, H. (2009). Bartın Uluyayla Yöresindeki Mera Vejetasyonunun Bazı Kantitatif Özelliklerinin Saptanması ve Ekolojik Yapının Belirlenmesi. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 16, 81–94. https://ajindex.com/articles/32372

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. o Andıç, C. 1981. Çayır ve Meralarda Yabancı Ot Sorunu ve Doğu Anadolu Çayır ve Meralarında Rastlanan Yabancı Otlar. Doğu Anadolu Bölgesi Çayır Mera ve Yem Bitkileri Yetiştiriciliği ve Sorunları Semineri Tebliğleri, 8-15 Haziran 1981, Muş, s. 92-103 o Avağ, A. 2002. Erzurum-Pasinler Yöresi Meralarının Bazı Toprak Özellikleri ile Mera Kalite Dereceleri Arasındaki İlişkiler. Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış). Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı, Erzurum, 46 s. o Bakır, Ö. 1970. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Arazisinde Bir Mera Etüdü. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın no: 382, Bilimsel Araştırma ve İnceleme no: 232, Ankara, 123 s. o Bakoğlu, A. 1999. Otlatılan ve Koruna iki Farklı Mera Kesiminin Bazı Toprak ve Bitki Örtüsü Özelliklerinin Karşılaştırılması. Doktora Tezi (Yayımlanmamış). AÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum,128 s. o BİÖİM 1998. Cumhuriyetimizin 75. Yılında Bartın. Bartın İl Özel İdare Müdürlüğü, Bartın, 90 s. o Bolat, İ. 2007. Farklı Arazi Kullanım Biçimlerinin Toprağın Mikrobiyal Biyokütle Karbon (Cmic) ve Azot (Nmic) İçeriğine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış). ZKÜ Fen Bilimleri Enstitüsü. Orman Mühendisliği Anabilim Dalı. Bartın, 104 s. o Çakmakçı, S., Aydınoğlu, B., Özyiğit, Y., Arslan, M. ve Tetik, M. 2002. Burdur-Kemer İlçesi Akpınar Yaylasında Bitki ile Kaplı Alanın Belirlenmesinde üç Farklı Ölçüm Yönteminin Kullanılması ve Karşılaştırılması. AÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2): 1-7. o Çepel, N. 1995. Orman Ekolojisi. İÜ Toprak İlmi ve Ekoloji Anabilim Dalı, Üniversite Yayın No. 3886, Sosyal B.M.Y.O. Yayın No. 433,İstanbul, 536 s. o Daşcı, M. 2002. Şekerli Beldesi (Narman-Erzurum) Yayla Vejetasyonunun Mevcut Durumu. Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış). AÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. o De Vries, D. M., T. A., De Boer and Dirver J. P. P. 1951. Evaluation of grassland by botanical research in the Netherlands. Proc. Uni. National Sci. Congr. On the Conservation and Utilization of Resources, NY, Vol. 6:522-524. o Eckert, R. E., Peterson, Jr. F. F., Wood, M. K., Blackburn, W. H. and Stephens, J. L. 1989. The Role of Soil-Surface Morphology in the Function of Semiarid Rangelands. Nevada Agric. Exp. Sta. Uni., Nevada, Reno, TB-89-01,81. o Erinç, S. 1984. Klimatoloji ve Metodları. İÜ Yayın No. 3278, Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü, Yayın No. 2, İstanbul. o Erkovan, H. İ. 2000. Çiğdemlik Köyü (Bayburt) Mera Vejetasyonları Mevcut Durumu. Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış). AÜ Fen Bilimleri