Dergiler / Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi / 2014 / Cilt: 3 - Sayı: 1

7201 SAYILI TEBLİGAT KANUNU'NUN VE TEBLİĞE İLİŞKİN DİĞER HÜKÜMLERİN TAHKİMDE UYGULANMA YERİ

THE APPLICABILITY (RATIONE MATERIAE) OF THE NOTIFICATION LAW NO. 7201 AND THE OTHER NOTIFICATION RULES IN ARBITRATION

Sayfa
97–128
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sebeple çalışmamızda Tebligat Kanunu ve tahkim mevzuatımızda yer alan diğer hükümlerin tahkimde nasıl uygulanacağı meselesi ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tahkim yargılamasında yapılacak yazılı bildirimler bakımından iç hukukumuzda iki ayrı kanunda düzenleme bulunmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda esasen bu yönde herhangi bir hüküm yer almadığı hâlde, içtihatlarda, tereddütsüz bir biçimde Tebligat Kanunu’na atıf yapılmıştı. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 438/I. maddesinde ise bu kez Tebligat Kanunu’na atfen açık bir hüküm getirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Milletlerarası tahkim bakımından 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’nda, başkaca hiçbir kanuna atıfta bulunmaksızın; doğrudan bu kanunda özel hüküm getirme yolu tercih edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sebeple çalışmamızda Tebligat Kanunu ve tahkim mevzuatımızda yer alan diğer hükümlerin tahkimde nasıl uygulanacağı meselesi ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tahkim yargılamasında yapılacak yazılı bildirimler bakımından iç hukukumuzda iki ayrı kanunda düzenleme bulunmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda esasen bu yönde herhangi bir hüküm yer almadığı hâlde, içtihatlarda, tereddütsüz bir biçimde Tebligat Kanunu’na atıf yapılmıştı. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 438/I. maddesinde ise bu kez Tebligat Kanunu’na atfen açık bir hüküm getirilmiştir. Ne var ki, tahkime ilişkin söz konusu hükümler, yerli/iç tahkimde geçerlidir. Yapılan atfın sınırları ve kapsamı ile tahkimde hangi iş ve işlemler için geçerli olduğu konularında anılan hüküm, yoruma ve açıklamaya muhtaçtır. Milletlerarası tahkim bakımından 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’nda, başkaca hiçbir kanuna atıfta bulunmaksızın; doğrudan bu kanunda özel hüküm getirme yolu tercih edilmiştir. Yazılı bildirim/tebligat ile ilgili meseleler, hukuki dinlenilme/bilgilenme hakkıyla yakından ilgilidir. Kime, nerede, nasıl ve ne zaman tebliğ yapıldığı konuları, özellikle tebliğe bağlanan hukuki sonuçların doğumu açısından büyük önem arz etmektedir. Bu sebeple çalışmamızda Tebligat Kanunu ve tahkim mevzuatımızda yer alan diğer hükümlerin tahkimde nasıl uygulanacağı meselesi ele alınacaktır.

Abstract

In our local law, there are two Acts that contain provisions concerning written notifications to be made in the course of arbitral proceedings. Although the previous Civil Procedure Act No. 1086 did not contain explicit provisions in this regard, the jurisprudence consistently referred to the Notifications Act. As to the new Civil Procedure Act No. 6100, its article 438/I explicitly cross-references the Notifications Act. These provisions, however, are only relevant to domestic arbitration. The cited provision of the Civil Procedure Act is unclear and needs interpretation and clarification as to the extent and scope of the cross-reference and the kinds of actions undertaken in the arbitral proceedings which it covers. As far as international arbitration is concerned, the International Arbitration Act No. 4684 contains special provisions, and does not cross-reference any other Act. Notification issues are closely related to the procedural principle of the right to be heard. To whom, where, how and when a notification is sent are issues that are highly important, particularly with respect to the legal implications of the notification. Therefore, in this study, we discuss the application in arbitral proceedings of the notification provisions in our Notifications Act and the Arbitration Legislation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YEŞİLOVA, B., MARY, L. Q. (2014). 7201 SAYILI TEBLİGAT KANUNU'NUN VE TEBLİĞE İLİŞKİN DİĞER HÜKÜMLERİN TAHKİMDE UYGULANMA YERİ. Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 97–128. https://ajindex.com/articles/321539

Kaynakça (15)

  1. AKINCI Z., Milletlerarası Tahkim, 3. Bası, İstanbul, 2013.
  2. ALANGOYA Y., Medenî Usul Hukukumuzda Tahkimin Niteliği ve Denetlenmesi, İstanbul, 1973.
  3. BESSON S., Arbitration and Human Rights, 24(3) ASA Bulletin 2006. BÖCKSTIEGEL K-H./KRÖLL S. M./ NACIMIENTO P. (edn), Arbitration in Germany, The Model Law in Practice, 2007, (Kröll, Sachs/Lörcher). DELİDUMAN S., Tebligat Hukuku Bilgisi, Ankara, 2012. EKECİK Ş./DURAN O., Tebligat Kanunu’nun 20. Maddesi Üzerine Düşünceler, ABD 2013/3, s. 87-102.
  4. EKŞİ N., Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda Tahkim, İstanbul, 2013. EKŞİ N., 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’na İlişkin Yargıtay Kararları, İstanbul, 2009 (EKŞİ, Kararlar). EMBERLAND M., The Usefulness of Applying Human Rights Arguments in International Commercial Arbitration, A Comment on Arbitration and Human Rights by Aleksandar Jaksic, 20(4) J Int’l Arb 2003. ERTEKİN E./KARATAŞ İ., Uygulamada İhtiyari Tahkim ve Yabancı Hakem Kararlarının Tenfizi ve Tanınması, Ankara 1997 HOLTZMANN H. M./NEUHAUS J. E., A Guide to The Uncitral Model Law on International Commercial Arbitration, Legislative History and Commentary, Part I, 1994.
  5. JAKSIC A., Arbitration and Human Rights, Band 59, Berlin, Bern, 2002
  6. KARATAŞ E., Uygulamada İhtiyari Tahkim, Anlara, 1999.
  7. KURU B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı,
  8. C. V, İstanbul 2001.
  9. KURU B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı,
  10. C. VI, İstanbul 2001 (KURU, C. VI). LACHMANN J-R., Handbuch für die Schiedsgerichtspraxis, 2nd edn, Köln, 2002. LEW J. D. M/MISTELIS L. A/KRÖLL S., Comparative International Commercial Arbitration, 2003. Milletlerarası Tahkim Konusunda Yasal Bir Düzenleme Gerekir mi? II, Taslaklar-Tartışmalara-Öneriler, Ankara, 1999; (Taslaklar-Tartışmalar-Öneriler). MOROĞLU E./MUŞUL T., Tebligat Hukuku, I. Kitap Kazaî Teb- ligat, Cilt 1 Genel İlkeler ve Adlî Tebligat, İstanbul, 1985. MUSIELAK H.J (ed.), Kommentar zur Zivilprozessordnung, 5th edn, München 2007, (MUSIEALAK-Voit, 2007).
  11. MUŞUL T., Tebligat Hukuku, Ankara, 2013.
  12. ÖZEKES M., Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, Ankara, 2003. PEKCANITEZ H./ATALAY O./ÖZEKES M., Medenî Usul Hukuku, Ankara 2013.
  13. PETROCHILOS G., Procedural Law in International Arbitration, 2004. POUDRET J-F./BESSON S., Comparative Law Of International Arbitration, Second Edition, 2002. RECHBERGER W (eds)., Kommentar, 3rd Ed. 2006, (RECHBERGER-Melis) TANRIVER S., Medeni Usul Hukukunda Derdestlik İtirazı, Ankara, 1998.
  14. UMAR B., Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara, 2011.
  15. UYAR T., Gerekçeli-İçtihatlı