Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 3

GİRESUN YÖRESİ KEMENÇECİLİK GELENEĞİ VE BU BAĞLAMDA ORTAYA ÇIKAN TÜRKÜLERİN İŞLEVLERİ

-

Sayfa
1149–1165
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazılı kaynaklardan yararlanma ve alan araştırması yöntemi kullanılarak hazırlanan bu çalışmada, Giresun yöresi kemençecilik geleneği ve bu bağlamda ortaya çıkan türkülerin işlevleri değerlendirilerek, geleneğin işlevsel boyutu ortaya konulmaya çalışılmıştır.Anahtar Sözcükler: Giresun, Kemençecilik Geleneği, İşlev, Türkü.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilinen en eski temsilcisi 1829 doğumlu Tuzcuoğlu olan Giresun yöresi kemençecilik geleneği, varlığını hâlen güçlü bir şekilde devam ettirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gelenek, bu güçlü yapısını, sosyokültürel değişime uyum sağlayarak bireysel ya da toplumsal ihtiyaçlara cevap vermeye devam edebilmesine borçludur.Geleneksel yapılar bireyin ya da toplumun ihtiyaçlarına cevap vererek işlevselliklerini devam ettirdikleri sürece yaşam alanı bulabilmektedirler.
💡
Sonuç & Katkı:Yazılı kaynaklardan yararlanma ve alan araştırması yöntemi kullanılarak hazırlanan bu çalışmada, Giresun yöresi kemençecilik geleneği ve bu bağlamda ortaya çıkan türkülerin işlevleri değerlendirilerek, geleneğin işlevsel boyutu ortaya konulmaya çalışılmıştır.Anahtar Sözcükler: Giresun, Kemençecilik Geleneği, İşlev, Türkü.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Giresun · Tradition of Kemençecilik · Function

Özet

Bilinen en eski temsilcisi 1829 doğumlu Tuzcuoğlu olan Giresun yöresi kemençecilik geleneği, varlığını hâlen güçlü bir şekilde devam ettirmektedir. Gelenek, bu güçlü yapısını, sosyokültürel değişime uyum sağlayarak bireysel ya da toplumsal ihtiyaçlara cevap vermeye devam edebilmesine borçludur.Geleneksel yapılar bireyin ya da toplumun ihtiyaçlarına cevap vererek işlevselliklerini devam ettirdikleri sürece yaşam alanı bulabilmektedirler. Geleneğin belli başlı işlevleri yerine getirebilmesi, birey ya da toplum tarafından itibar görmesi ve canlılığını devam ettirmesinde ana etkendir. Yazılı kaynaklardan yararlanma ve alan araştırması yöntemi kullanılarak hazırlanan bu çalışmada, Giresun yöresi kemençecilik geleneği ve bu bağlamda ortaya çıkan türkülerin işlevleri değerlendirilerek, geleneğin işlevsel boyutu ortaya konulmaya çalışılmıştır.Anahtar Sözcükler: Giresun, Kemençecilik Geleneği, İşlev, Türkü.

Abstract

The tradition of “kemençecilik” at Giresun region of which known as the oldest representative is Tuzcuoğlu born in 1829, is still continuing living strongly. The tradition is grateful to be able to continue compensate to the individual or social needs by accomodating to the sociocultural change for this strong structure

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÜÇÜK, A. (2015). GİRESUN YÖRESİ KEMENÇECİLİK GELENEĞİ VE BU BAĞLAMDA ORTAYA ÇIKAN TÜRKÜLERİN İŞLEVLERİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 1149–1165. https://ajindex.com/articles/321404

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Yazılı Kaynaklar AKAT, A. (2012). Doğu Karadeniz Bölgesinde Çepniler ve Müzik. Trabzon: Serander Yayınevi.
  2. AKPINAR, Ö. (2010). Giresun Türküleri ve Oyun Havaları. Haz.: Hüseyin Akpınar. İstanbul:
  3. Kitabevi Yayınları.
  4. BASCOM, W. R. (2005). Folklorun Dört İşlevi. Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2, çev.: Ferya Çalış. Yay. Haz.: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır. s. 125-151. Ankara:
  5. Geleneksel Yayıncılık. BAŞGÖZ, İ. (1996). Protesto: Folklorun Beşinci İşlevi (Fonksiyonu). Folkloristik: Umay Günay Armağanı, Haz.: Özkul Çobanoğlu-Metin Özarslan. s. 1-4. Ankara:
  6. Feryal Matbaası. BÜYÜKOKUTAN, A. (2012). Muğla Yöresi Kadın Merkezli Geleneksel Uygulamalar ve İşlevleri. Konya: Kömen Yayınları.
  7. ÇİÇEK, S. (2006). Kemençenin Ordinaryüsü Picoğlu Osman. İstanbul:
  8. Melisa Matbaacılık. ÇOBANOĞLU, Ö. (2010). Halkbilimi Kuramları ve Araştırma Yöntemleri Tarihine Giriş. Ankara:
  9. Akçağ Yayınları.
  10. EKİCİ, M. (2004). Halk Bilgisi (Folklor) Derleme ve İnceleme Yöntemleri. Ankara:
  11. Geleneksel Yayınları.
  12. EKİCİ, S. (1990). Giresun İli Halk Müziği Üzerine Bir Araştırma. Milli Folklor, C.1, S. 6, Haziran, s. 47-48.
  13. FERRIS, W. (1997). Halk Şarkıları ve Kültür: Charles Seeger ve Alan Lomax. Millî Folklor, Çeviren: F. Gülay Mirzaoğlu. Yaz. C. 5, S. 34, s. 87-93.
  14. GÜNAY, H. (1998). Görele’de Kemençe ve Kemençeciler. Giresun Kültür Sempozyumu 30-31 Mayıs 1998 Bildiriler, s. 471-478. İstanbul: Giresun Belediyesi Kültür Yayınları.
  15. GÜNAY, H. (1999). Durkaya (Kemal İpşir). Görele Lisesi Dergisi, Mayıs-Haziran-Temmuz. S. 22, s. 28-30.
  16. GÜNAY, Hayrettin. (2005). Görele’de Sözlü ve Sözsüz Halk Musikisi. Cumhuriyetin 80. Yılında Görele Kültür Sanat Sempozyumu Bildiriler (20 Aralık 2003), s. 79-88. İstanbul:
  17. Melisa Matbaacılık. GÜNDOĞDU, S. M. (2011). Karadeniz Kemençe Sanatçısı Kâtip Şadi ve Tekniği. Yayımlanmamış Bitirme Çalışması, İstanbul:
  18. İstanbul Teknik Üniversitesi,
  19. Türk Musikisi Devlet Konservatuarı, Müzikoloji Anabilim Dalı. GÜNDOĞDU, M. (2014). Mihr-i Kemençevi Piçoğlu Osman Efendi. İstanbul:
  20. Arı Sanat Yayınevi.
  21. KÜÇÜK, A. (2015a), Giresun Yöresi Kemençecilik Geleneği Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. KÜÇÜK, A. (2015b), Giresun Yöresi Kemençecilik Geleneği ve Popüler Kültür. Uluslararası Türk Dünyası Kültür Araştırmaları Dergisi, S. 1, Mart, s. 130-146.
  22. MALINOWSKI, B. (1992). Bilimsel Bir Kültür Teorisi. Çev.: Saadet Özkal. İstanbul:
  23. Kabalcı Yayınevi.
  24. MİRZAOĞLU, F. G. (2001). Türkülerin İşlevleri ve Zeybek Türküleri. Tü