Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 3

TÜRKÇE DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİNDE KİP

-

Sayfa
1268–1289
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca kip sınıflandırma ve adlandırmalarında çelişen ifadeler tespit edilmiş, bunlarla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.Anahtar Sözcükler: Türkçe öğretimi, dil bilgisi öğretimi, kip, kiplik.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada Türkçenin öğretiminde kip kategorisinin ele alınış biçimleri incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada öncelikle dil bilgisi ve dilbilim kitaplarındaki kip tanımları ve sınıflandırmaları değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca kip sınıflandırma ve adlandırmalarında çelişen ifadeler tespit edilmiş, bunlarla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.Anahtar Sözcükler: Türkçe öğretimi, dil bilgisi öğretimi, kip, kiplik.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkçe öğretimi · dil bilgisi öğretimi · kip

Özet

Çalışmada Türkçenin öğretiminde kip kategorisinin ele alınış biçimleri incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak tarama modelinin kullanıldığı bu çalışmada verilerin toplanması için doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle dil bilgisi ve dilbilim kitaplarındaki kip tanımları ve sınıflandırmaları değerlendirilmiştir. Dil bilgisi kitaplarında kip ve zaman konusunun birlikte ele alındığı, kip ve zaman arasında tam bir ayrım yapılamadığı, konunun birbirine karıştırıldığı sonucuna ulaşılmıştır. İkinci olarak İzmir ve çevresinde kullanılan 7. sınıf Türkçe dersi öğretmen kılavuz kitaplarında, ortaöğretim 9. sınıf dil ve anlatım kitabında ve yabancılara Türkçe öğretmek için hazırlanmış kitaplarda kiplerin tanımlanması ve işlenişi incelenmiştir. Türkçe öğretiminde kiplerin tanımlanması ve sınıflandırılmasında dil bilgisi kitaplarındaki gelenekselleşen yaklaşımın izlendiği görülmüştür. Ayrıca kip sınıflandırma ve adlandırmalarında çelişen ifadeler tespit edilmiş, bunlarla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır.Anahtar Sözcükler: Türkçe öğretimi, dil bilgisi öğretimi, kip, kiplik.

Abstract

The focus of this study is teaching modality in Turkish. Firstly, definitions and classifications of modality in grammar and linguistics books were examined. It was found that in these books, modality and tense was presented together, there was no clear distinction between modality and tense, and the terms were confused with each other. Secondly, the definition and covering of modal expressions in the teacher's books of 7th grade Turkish course used in the İzmir region and in the books prepared for teaching Turkish to foreigners were examined. A traditional approach was observed to be adopted in the grammar books in defining and classifying modality in teaching Turkish. In addition, there were contradictory statements regarding the terminology and classifications

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİREL, M. V., Kerimoğlu, C. (2015). TÜRKÇE DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİNDE KİP. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 1268–1289. https://ajindex.com/articles/321306

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. AKSU KOÇ, A. (1986). The Acquisition of Past Tense Reference in Turkish. Studies in Turkish Linguistics (D. I. Slobin vd. (ed.)). Amsterdam: John Benjamins: 247-264.
  2. AKSU KOÇ, A. (1988). The Acquisition of Aspect and Modality. Cambridge: Cambridge University Press.
  3. AKSU KOÇ, A. (2000). Some Aspects of the Acquisition of Evidentials in Turkish. Evidentials: Turkic, Iranian and Neighbouring Languages. Berlin-New York: Mouton de Gruyter: 15-28.
  4. AKSU KOÇ, A. ve SLOBIN, D. (1986). A Psychological Account of the Development and Use of Evidentials in Turkish. Evidentiality (W. Chafe vd. (ed.)). Norwood: Ablex: 159-167.
  5. ASLAN DEMİR, S. (2008).
  6. Türkçede İsteme Kipliği, Ankara:
  7. Grafiker Yay. ATABAY, N., ÖZEL, S. ve KUTLUK, İ., (2003). Sözcük Türleri. İstanbul:
  8. Papatya Yay. AUSTIN, J. L. (1962). How To Do Things With Words. Oxford: Claderon Press.
  9. AUWERA, J. van der ve PLUNGIAN, V. (1998). Modality’s Semantic Map. Linguistics Typology, 2: 79-124.
  10. AUWERA, J. van der, KEHAYOV, A. ve VITTRANT, A. (2009). Acquisitive Modals. Cross-Linguistic Semantics of Tense, Aspect and Modality (L. Hogeweg vd. (ed.)). Amsterdam: John Benjamins: 281-302.
  11. AUWERA, J. van der, LEJEUNE, J. L., DOBRUSHINA, N., GOUSSEV, V., AMMAN, A. ve HAAN, F. de. (2005). Modality. World Atlas of Language Structures (M. Haspelmath vd. (ed.)). Oxford: Oxford University Press: 286-322.
  12. BANGUOĞLU, T. (1998). Türkçenin Grameri. Ankara:
  13. TDK Yay. BİLGEGİL, K. (1984). Türkçe. İstanbul: Dergâh. BÖLÜKBAŞ, F., ÖZGENÇ, F. ve YILMAZ, M. Y(2011) Yabancılar İçin Türkçe Ders Kitabı (Temel – Orta – İleri). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  14. BYBEE, J. (1995). The Semantic Develeopment of Past Tense Modals in English. Modality in Grammar and Discourse (J. Bybee vd. (ed)). Amsterdam-Philadelphia: John Benjamins: 303-518.
  15. COATES, J. (1983). The Semantics of Modal Auxiliaries. London: Croom Helm. CORCU, D. (2005) Zorunluluk Kipliği Belirtisi -mAlI'nın Anlamsal İçyapısı. Dilbilim Araştırmaları: 33-44.
  16. CORCU, D. (2006). Gereklilik-Zorunluluk Kipliği Kodlayıcılarının Anlam Yapısı Üzerine. 20. Ulusal Dilbilim Kurultayı. Maltepe Üniversitesi.
  17. CORCU, D.(2003). A Linguistic Analysis of Necessity as a Part of the Modal System in Turkish. Yüksek lisans tezi. Mersin Üniversitesi,
  18. Sosyal Bilimler Enstitüsü. DEMİR, N.ve YILMAZ, E. (2003). Türk Dili El Kitabı. Ankara:
  19. Grafiker. DENİZ, K. (ed.), (2012). 7. Sınıf Türkçe Dersi Öğretmen Kılavuz Kitabı. MEB DİLAÇAR, A. (1971). Gramer: Tanımı, Adı, Kapsamı, Türleri, Yöntemi, Eğitimdeki Y