KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 4

TÜRKOLOJİDEKİ YAKLAŞIMLARDAN HAREKETLE +ki BİÇİM BİRİMİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Nevin MAZMAN
Sayfa
1968–1987
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada sunulan tanıklar için hem tarihî (Orhon Türkçesi, Uygurca, Karahanlıca, Harezm-Altınordu Türkçesi, Çağatayca, Eski Anadolu Türkçesi) hem de çağdaş (Azerbaycan Türkçesi, Tatarca, Özbekçe, Tuvaca) Türk yazı dillerine ait metinlerden yararlanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Türkçenin yazılı belgelerle takip edebildiğimiz ilk dönemlerinden itibaren kullanılan ve bugün de hâlâ kullanılmaya devam eden +ki biçim birimi ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öncelikle +ki biçim birimi hakkında kuramsal bilgi ve değerlendirmelere yer verilmiş, bu ekle ilgili Türkoloji alanında var olan yaklaşımlar tartışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada sunulan tanıklar için hem tarihî (Orhon Türkçesi, Uygurca, Karahanlıca, Harezm-Altınordu Türkçesi, Çağatayca, Eski Anadolu Türkçesi) hem de çağdaş (Azerbaycan Türkçesi, Tatarca, Özbekçe, Tuvaca) Türk yazı dillerine ait metinlerden yararlanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:+ki biçim birimi · Eski Türkçe · Orta Türkçe

Özet

Bu çalışmada, Türkçenin yazılı belgelerle takip edebildiğimiz ilk dönemlerinden itibaren kullanılan ve bugün de hâlâ kullanılmaya devam eden +ki biçim birimi ele alınmıştır. Öncelikle +ki biçim birimi hakkında kuramsal bilgi ve değerlendirmelere yer verilmiş, bu ekle ilgili Türkoloji alanında var olan yaklaşımlar tartışılmıştır. Ekin nasıl adlandırıldığı ve tanımlandığı hususları eleştirel bir bakış açısı ile ele alınmıştır. Ayrıca +ki biçim biriminin gramer kitaplarında bahsedilmeyen bazı istisnai kullanımları üzerinde durulmuştur. Ekin, tarihî Türk yazı dillerinde tespit edilen bu kullanımları tanıklarıyla birlikte sunulmuştur. Çalışmada sunulan tanıklar için hem tarihî (Orhon Türkçesi, Uygurca, Karahanlıca, Harezm-Altınordu Türkçesi, Çağatayca, Eski Anadolu Türkçesi) hem de çağdaş (Azerbaycan Türkçesi, Tatarca, Özbekçe, Tuvaca) Türk yazı dillerine ait metinlerden yararlanılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAZMAN, N. (2019). TÜRKOLOJİDEKİ YAKLAŞIMLARDAN HAREKETLE +ki BİÇİM BİRİMİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 4, 1968–1987. https://ajindex.com/articles/321217

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (40)

  1. Abik, A. D. (2006). Ali Şir Nevayi Hamsetü’l-Mütehayyirin. Ankara:
  2. Seçkin Yayınevi.
  3. Ahmedova, A. (2017). Orhon yazıtlarında ara ekler. Türklük Bilimi Araştırmaları, 41, 26. Akbay, D. (2010). Küntuġmiş destanı. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi,
  4. Eskişehir. Arat, R. R. (1947). Kutadgu Bilig I - metin. İstanbul:
  5. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  6. Arat, R. R. (1985). Kutadgu Bilig II - çeviri. Ankara:
  7. Türk tarih Kurumu Yayınları.
  8. Arat, R. R. (1992). Atabetü’l-Hakayık - Edip Ahmet B. Yükneki. Ankara:
  9. Türk Dil Kurumu. Arçın, S. M. (2009) Tuvaca bir destan: Haan-Tögüldür (giriş-metin-aktarma-dizin). Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
  10. İstanbul.
  11. Argunşah, M. ve Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. Ankara:
  12. Kesit Yayınları.
  13. Arıkoğlu, E. ve Borbaanay B. (2007). Tuva destanları. Ankara:
  14. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  15. Arıkoğlu, E. ve Kuular, K. (2003). Tuva Türkçesi sözlüğü. Ankara:
  16. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  17. Ata, A. (1997). Kısasü’l-Enbiya I - giriş, metin, tıpkıbasım, Nasırü’d-din bin Burhanü’ddin Rabguzi. Ankara:
  18. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  19. Ata, A. (1997). Kısasü’l-Enbiya II - dizin, Nasırü’d-din bin Burhanü’d-din Rabguzi Ankara:
  20. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  21. Ata, A. (1998). Nehcü’l-Ferādis III, dizin, sözlük. Ankara:
  22. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  23. Ata, A. (2005). Soŋ saray. Türk Dili Araştırmaları, 15 (2005), 69-83.
  24. Ata, A. (2013). Karahanlı Türkçesinde ilk Kur’an tercümesi (Rylands nüshası, giriş, metin, notlar, dizin). Ankara:
  25. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  26. Atalay, B. (1985). Divanü Lûgat-it-Türk tercümesi I. Ankara:
  27. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  28. Atalay, B. (1986). Divanü Lûgat-it-Türk – endeks - IV. Ankara:
  29. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  30. Atalay, B. (1986). Divanü Lûgat-it-Türk tercümesi - II. Ankara:
  31. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  32. Atalay, B. (1986). Divanü Lûgat-it-Türk tercümesi - III. Ankara:
  33. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  34. Ayazlı, Ö. ve Ölmez, M. (2011). Eski Uygurca metinlerin transkripsiyonunda kullanılan yöntemler ve işaretler. Orta Asya’dan Anadolu’ya Alfabeler. 43- 83. Aydın, E. (2012). Orhon yazıtları. Konya: Kömen. Bang, W. (1969). Köktürkçeden Osmanlıcaya (çev. Tahsin Aktaş). Ankara:
  35. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  36. Banguoğlu, T. (1974). Türkçenin grameri. İstanbul:
  37. Baha Matbaası. Banguoğlu, T. (2004). Türkçenin grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  38. Barutcu Özönder, F. S. (1998). Abidarim ḳıınlıġ koşavarti şastirtaḳı çınkirtü yörüglerning kingürüsi’nden üç itigsizler. Ankara:
  39. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  40. Baskakov, N. A. (1973). Grammatika Nogayskogo yazıka. Çerkessk. Başdaş, C. (20