Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 3

TÜRK DÜNYASINDA İLETİŞİM VE HABERLEŞMEDE A PRİORİ FORMLAR

Sayfa
1437–1466
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, Türk dünyasında haberleşmede önceliğin güvenlik olduğu, tarih boyunca Türk topluluklarının dış tehdit ve tehlikelere karşı haberleşmenin dolayısıyla iletişimin güvenli sağlanabilmesi için tüm çevresel kaynaklardan yararlanmaya çalıştığı anlaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İletişim disiplin olarak kişilerarası iletişimi önsel iletişim olarak tanımlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hatta bu boyutların ötesinde insanın doğanın bir parçası olarak kendini keşfediş yolculuğunda doğayı izlemesi, anlamaya çalışması, nasıl bir sistem içinde yer aldığını kavramaya çalışması çabası ilk önsel iletişim olarak değerlendirilmiş ve de insanın bulunduğu yer ve ortam (mekân) çerçevesinde, haberleşme bağlamında iletişimsel incelemeye odaklanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, Türk dünyasında haberleşmede önceliğin güvenlik olduğu, tarih boyunca Türk topluluklarının dış tehdit ve tehlikelere karşı haberleşmenin dolayısıyla iletişimin güvenli sağlanabilmesi için tüm çevresel kaynaklardan yararlanmaya çalıştığı anlaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İletişim · haberleşme · Orta Asya Türkleri

Özet

İletişim disiplin olarak kişilerarası iletişimi önsel iletişim olarak tanımlar. Topluluksal ve teknolojik gelişmelerin ardından da örgütsel, toplumsal ve kitle iletişim boyutuna eğilir. Bu makalede de bu dört boyutta iletişimi sağlamanın yolları ve gelişimi üzerinde bir açılım yer almaktadır. Hatta bu boyutların ötesinde insanın doğanın bir parçası olarak kendini keşfediş yolculuğunda doğayı izlemesi, anlamaya çalışması, nasıl bir sistem içinde yer aldığını kavramaya çalışması çabası ilk önsel iletişim olarak değerlendirilmiş ve de insanın bulunduğu yer ve ortam (mekân) çerçevesinde, haberleşme bağlamında iletişimsel incelemeye odaklanılmıştır. Daha önceki incelemelerin dışında alan yazına farklı bir katkı sağlamak, tarihi bir profil ortaya koymak amacıyla, çalışmada insanlar arası iletişim ve haberleşme “yöne göre haberleşme” ve “yola göre haberleşme” olmak üzere iki ayrı kategoride araştırılmıştır. Söz konusu kategorisel ayrımın oluşum ve gelişimi de Türk dünyası çerçevesinde değerlendirmeye alınmıştır. Hem Orta Asya Türkleri hem Anadolu Türkleri olarak Osmanlı Devleti’ndeki yapısal durum ve farklılıklar betimsel teknik aracılığıyla incelemeye dâhil edilmiştir. Sonuç olarak, Türk dünyasında haberleşmede önceliğin güvenlik olduğu, tarih boyunca Türk topluluklarının dış tehdit ve tehlikelere karşı haberleşmenin dolayısıyla iletişimin güvenli sağlanabilmesi için tüm çevresel kaynaklardan yararlanmaya çalıştığı anlaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ISAKOV, B., ÜNAL, U. (2019). TÜRK DÜNYASINDA İLETİŞİM VE HABERLEŞMEDE A PRİORİ FORMLAR. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 1437–1466. https://ajindex.com/articles/320770

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdullah oğlu Hasan. (1935). Timür Kutluğ yarlığı. Türkiyat Mecmuası, III, İstanbul.
  2. Açıkel, A. (2004). Osmanlı ulak-menzilhane sistemi çerçevesinde Tokat menzilhanesi (1690-1840).
  3. Tarih İncelemeleri Dergisi, XIX(2), 1-33.
  4. Al-İstahri. (2002). Kitap masalik al-mamalik. (çev. L. Z. Pisarevskiy). Materialı po İstorii Kırgızov i Kırgızstana, (vtoroye izdania), Bişkek. Altunan, S. (2002). XVII. yüzyıl sonlarında İstanbul-Edirne arasındaki menziller ve bazı menzilkeş köyler. 15-CIEPO Sempozyumu (Yayınlanmamış Bildiri), 8-12
  5. Haziran Londra. Alyılmaz, C. (2005). İpek Yolu ve Orhun Yazıtları. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 24, 181-192
  6. Alyılmaz, C. (2015). Türk Dünyası Vatandaşlığı’na doğru. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(1), 69-76.
  7. Alyılmaz, S. (2015).
  8. Türk Dünyası Vatandaşlığı Projesi, Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, Sayı 4/1, 77-85.
  9. Bartold, V. (1937). O Kolesnom i Verhovom Dvijenii v Sredney Azii. Zapiski İnstituta Vostokovedeniya Akademii Nauk SSSR, VI, Moskva. Boyarşinova, Z. (1960). Naseleniye Zapadnoy Sibirii do Naçala Russkoy Kolonizatsii, Tomsk. Çerçi, F. (2003). Haberleşme hizmetleri ve Osmanlı Devleti’nde ulak organizasyonu (Gelibolulu Mustafa Âlî’nin bu konudaki görüşleri) http://e-dergi. atauni. edu. tr/atauniilah/article/viewFile/1020003024/1020002918. Dalgat, B. (1901). Straniçka iz Severo-Kavkazskogo Bogatırskago Eposa, İnguşsko-Çeçenskaya Skazania o Nartah Velikanah, Lyudeadah i Geroyah Zapisannıya so Slov Starikov İnguşey v 1892 Godu, Etnograficheskoye Obozreniye (İzdaniye Etnograficheskogo Otdela, Imperatorskogo Obshchestva Lyubiteley Yestestvoznaniya, Antropologii i Etnografii, Sostoyashchego pri Moskovskom Universitete), I, Moskva. Davison, H. (2003). Osmanlı İmparatorluğu’na elektrikli telgrafın girişi. (çev. Durdu Mehmet Burak) OTAM, 14, 354-369. Demir K, (2014). Osmanlı’da basının doğuşu ve gazeteler. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, V, 57-88.
  10. Divan-ı Luqat-i it Türk Dizini. (2008). (haz. Mehran BAHARİ). Ankara: Türk Dil Kurumu. Drevneturkskij Slovar. (1969). (ed. Nadelaev, V. M., Nasilov, D. M., Tenisev, E. R. ve Şerbak, A. M), Leningrad. Emelyanov, V. (2001). Drevniy Şumer. Oçerki Kulturı. Sankt-Peterburg. Faroqhi, S. (1982). Camels, wagons, and the Ottoman State in the sixteenth and seventeenth centuries. International Journal of Middle East Studies, 14(4), 523-539
  11. Guenon, R. (2002). Kuşların dili. (çev. İsmail TAŞPINAR). Marmara Üniversitesi İlahiyat F