Dergiler / Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2006 / Cilt: 6 - Sayı: 11

Personel Rejiminde Bürokratik Modelden İşletmeci Anlayışa Geçiş

Sayfa
131–153
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, kamu-özel sektör personel sistemleri arsındaki ayırımın özel sektör lehine ortadan kalktığı kanaatine ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1980 sonrası kamu yönetimi modernizasyonlarında, neo-liberal politikaların kuramsal temelini oluşturan Yeni Kamu İşletmeciliği kayda değer bir yer edinmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birçok ülkede kamu yönetimi, yapısını, stratejilerini, iş görme metotlarını ve personel sistemlerini bu anlayışa göre dönüştürmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, kamu-özel sektör personel sistemleri arsındaki ayırımın özel sektör lehine ortadan kalktığı kanaatine ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1980 sonrası kamu yönetimi modernizasyonlarında, neo-liberal politikaların kuramsal temelini oluşturan Yeni Kamu İşletmeciliği kayda değer bir yer edinmiştir. Birçok ülkede kamu yönetimi, yapısını, stratejilerini, iş görme metotlarını ve personel sistemlerini bu anlayışa göre dönüştürmektedir. Bürokratik yönetim anlayışının izlerini taşıyan personel sistemleri, işletmeci yaklaşıma göre yeniden yapılandırılmaktadır. Bu çalışmada, bürokratik personel yönetimi anlayışı ile işletmeci personel yönetimi anlayışı karşılaştırılmış ve personel rejiminin dünyada ve Türkiye’de işletmeci anlayış çerçevesinde değişime uğrayan yönleri incelenmiştir. Sonuç olarak, kamu-özel sektör personel sistemleri arsındaki ayırımın özel sektör lehine ortadan kalktığı kanaatine ulaşılmıştır.

Abstract

After 1980, New Public Management, which consists of the theoretical foundations of neo-liberal policies, is found a noteworthy place in modernization of public management. This approach is the one employed by public managers, in many countries, in transforming the structure, strategies, working methods and personnel systems of the public management. Personnel systems carrying the traces of bureaucratic management perception are being restructured in line with the business approach. In this study, the bureaucratic personnel management approach is compared with the business personnel management approach and we evaluated the aspects of personnel regimes that are subject to changes in the context of business perception in the World and in Turkey. In summary, it is concluded that differences between public and private sectors in terms of personnel systems are faded away in favor of private sector.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EREN, V. (2006). Personel Rejiminde Bürokratik Modelden İşletmeci Anlayışa Geçiş. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 11, 131–153. https://ajindex.com/articles/315940

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Aksoy, Şinasi (1995); “Yeni Sağ ve Kamu Yönetimi”, KYDS. C.II, Ankara,
  2. TODAİE Yayınları.
  3. Al, Hamza (2002); Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetiminde Paradigma Değişimi, Ankara,
  4. Bilimadamı Yayınları.
  5. Ataay, İsmail Durak (2003); “Kamuda Norm Kadro ve İstihdam”, Türkiye’de Kamu Personel Rejiminin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, T.C. Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı ve TÜHİS İşbirliğiyle, Ankara, TÜHİS Yayınları No: 42, s. 205-226.
  6. Ataman, Göksel (2001),
  7. İşletme Yönetimi, İstanbul,
  8. Türkmen Kitabevi.
  9. Berkman, Ümit (2003); “İşe Alma ve Yükseltmede Yeni Yaklaşımlar”, Türkiye’de Kamu Personel Rejiminin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, T.C. Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı ve TÜHİS İşbirliğiyle, Ankara, TÜHİS Yayınları No: 42, s. 291-295.
  10. Büyükuslu, Ali Rıza (2003); “Performansa Dayalı Ücret”, Türkiye’de Kamu Personel Rejiminin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, T.C. Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı ve TÜHİS İşbirliğiyle, Ankara, TÜHİS Yayınları No: 42, s.277-290.
  11. Can, Halil, Ahmet Akgün ve Şahin Kavuncubaşı (1998); Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi, Ankara,
  12. Siyasal Kitabevi.
  13. Canman, Doğan (2000);
  14. İnsan Kaynakları Yönetimi, Ankara,
  15. Yargı Yayınları.
  16. Cantel, Tankut (2003); “Esnek İstihdam”, Türkiye’de Kamu Personel Rejiminin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, T.C. Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı ve TÜHİS İşbirliğiyle, Ankara, TÜHİS Yayınları No: 42, s.235-246.
  17. Derlien, Hans-Ulrich (2004); “Retrograde Modernisierung: Bürokratisches Leistungsprizip und Managerialistisches Belohnungssystem”, Landesakademie für öffentliche Verwaltung Brandenburg’un “Was wird aus dem öffentlichen Diens?” adlı Sempozyum bildirisidir. Eryılmaz, Bilal (1999);
  18. Kamu Yönetimi, İstanbul.
  19. Eryılmaz, Bilal (2002); Bürokrasi ve Siyaset: Bürokratik Devletten Etkin Devlete, İstanbul,
  20. Alfa Yayınları.
  21. Fitzpatrick, Sean (2003); “AB ve Türkiye’de Personel Rejiminin Esasları”, Türkiye’de Kamu Personel Rejiminin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, T.C. Başbakanlık Devlet Personel Başkanlığı ve TÜHİS İşbirliğiyle, Ankara, TÜHİS Yayınları No: 42, s. 21-30.
  22. Güler, Birgül Ayman, Nursel Öztürk ve Onur Ender Aslan (1999);
  23. Kamu Personel Rejimi, Ankara.
  24. Güler, Birgül Ayman (2003); “Kamu Personel Sisteminde Reform Zorlamaları”, Kamu Sektöründe İş Güvencesinin Geleceği Semineri, Düzenleyen: PSI Türkiye Sendikaları, Ankara.
  25. Güzelsarı, Selime (2004); “Kamu Yönetimi Disiplininde Yeni Kamu İşletmeciliği ve Yönetişim Yaklaşımları”, GETA Tartışma Metinleri Serisi, Ankara.
  26. Oechsler, Walte