KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2006 / Cilt: 6 - Sayı: 11

Türkiye'de Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Eşbütünleşme Yaklaşımı ile Nedensellik Testi, 1926-1994

MUHSİN KAR
HÜSEYİN AĞIR
Sayfa
51–68
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki nedensellik bağlamında değerlendirilmiş ve beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisinin yönünün seçilen beşeri sermaye ölçütüne duyarlı olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Büyüme literatürüne egemen olan neo-klasik kurama alternatif olarak geliştirilen içsel büyüme teorileri, teknoloji içselleştirerek ve neo-klasik kuramın varsayımlarını değiştirerek iktisat yazınına önemli bir katkı yapmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yeni büyüme teorilerinde beşeri sermayenin ekonomik büyümeye kaynaklık edeceği açık bir şekilde ifade edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki nedensellik bağlamında değerlendirilmiş ve beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisinin yönünün seçilen beşeri sermaye ölçütüne duyarlı olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · Turkey

Özet

Büyüme literatürüne egemen olan neo-klasik kurama alternatif olarak geliştirilen içsel büyüme teorileri, teknoloji içselleştirerek ve neo-klasik kuramın varsayımlarını değiştirerek iktisat yazınına önemli bir katkı yapmıştır. Bu yeni büyüme teorilerinde beşeri sermayenin ekonomik büyümeye kaynaklık edeceği açık bir şekilde ifade edilmektedir. Bu çalışmada, beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki nedensellik bağlamında değerlendirilmiş ve beşeri sermaye ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisinin yönünün seçilen beşeri sermaye ölçütüne duyarlı olduğu görülmüştür.

Abstract

Endogenous growth theories, are developed as an alternative to the neo-classical growth approach which dominated the growth literature for a long time, have had an important contribution to the economic literature by endogenising technology and changing the assumptions of the “old” growth theory. In this new theory, human capital is clearly accepted as an important determinant for the growth. In this presentation, the relationship between human capital and economic growth is investigated in terms of causality and it is found that the causality issue between the variables is sensitive to the choice of the human capital measurement.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAR, M., AĞIR, H. (2006). Türkiye'de Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Eşbütünleşme Yaklaşımı ile Nedensellik Testi, 1926-1994. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 11, 51–68. https://ajindex.com/articles/315939

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Arrow, K. (1962) “The Economic Implications of Learning by Doing”, Review of Economic Studies, 29, 155-173.
  2. Balcılar, M. (1997) “Effects of Taxes and Public Goods on Economic Growth in Endogenous Growth Models”, D.E.Ü., İ.İ.B.F. Dergisi, 12(2), 149-167.
  3. Barro, R.J. (1990) “Government Spending in a Simple Model of Endogenous Growth”, Journal of Political Economy, 98, 103-s125. Barro, R.J. (1991) “Economic Growth in a Cross-Section of Countries”, Quarterly Journal of Economics, Mayıs, 407-443.
  4. Barro, R.J. (1995)
  5. Determinants of Economic Growth, London:MIT. Barro, R.J. (1998) Human Capital and Growth in Cross-Country Regressions, Harvard University, Manuscript, Ekim. Bencivenga, V.R. ve Smith, B. D. (1991) “Financial Intermediation and Endogenous Growth”, Review of Economic Studies, 58, 195-209.
  6. Charemza, W.W. ve Deadman D.F. (1997) New Directions in Econometric Practise, Cheltenham: Edvard Elgar. Cheng, B.S. ve Hsu, R.C. (1997) “Human Capital and Economic Growth in Japan:An Application of Time Series Analysis”, Applied Economic Letters, 4, 393-395.
  7. Coe, D.T. ve Moghadam, R. (1993) “Capital and Trade As Engines of Growth in France: An Application of Johansen’s Cointegration Methodology”, IMF Staff Papers, 40(3), 542-566.
  8. Demir, O. (2002) “İçsel Büyüme Kapsamında Devletin Değişen Rolü”, I. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, Kocaeli Üniversitesi, 10-11
  9. Mayıs, Hereke:Kocaeli. Devarajan, S., V. Swaroop ve Zou, H. (1996) “The Composition of Public Expenditure and Economic Growth”, Journal of Monetary Economics, 37, 313-344.
  10. Engle, R.F, ve Granger C.W.J. (1987) “Co-integration and Error Correction: Representation, Estimation and Testing”, Econometrica, 55, 251-276.
  11. Ghatak, S., Milner, C. ve Utkulu, U. (1995) “Trade Liberalization and Endogenous Growth: Some Evidence for Turkey”, Economics of Planning, 28(2-3), 147-167.
  12. Glomm, G. ve Ravikumar, B. (1997) “Productive Government Expenditures and Long-run Growth”, Journal of Economic Dynamics and Control, 21, 183-204.
  13. Grammy, A.P. and Assane, D. (1996) “New Evidence on the Effect of Human Capital on Economic Growth”, Applied Economic Letters, 4, 121-124.
  14. Granger, C.W.J. (1969) “Investigating Causal Relations by Econometric Models and Cross-Spectral Methods”, Econometrica,37, 24-36.
  15. Granger, C.W.J. (1986) “Developments in the Study of Cointegrated Economic Variables”, Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 48, 213-228.
  16. Granger, C.W.J. (1988) “Some Recent Developments in a Concept of Causality”, Journal of E