Dergiler / Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2009 / Cilt: 9 - Sayı: 18

Örgütsel yaşamda dedikodunun algılanışı ve araçsallığı

Sayfa
561–574
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk yönetim yazınında fazlaca çalışılmamış olan bu konunun irdelenmesinin, örgütsel yaşamda dedikodunun araçsallığını ortaya koyacağı ve bu anlamda literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal hayatta genellikle olumsuz bir anlam yüklenen dedikodu örgütsel yaşamda varlığı inkar edilemez bir gerçektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Oysa örgütsel yaşamda, dedikodu, informal iletişim biçimi de dahil olmak üzere farklı biçimlerde algılahabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Türk yönetim yazınında fazlaca çalışılmamış olan bu konunun irdelenmesinin, örgütsel yaşamda dedikodunun araçsallığını ortaya koyacağı ve bu anlamda literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sosyal hayatta genellikle olumsuz bir anlam yüklenen dedikodu örgütsel yaşamda varlığı inkar edilemez bir gerçektir. Dedikodu, "konusu çekiştirme ya da kınama olan konuşma" şeklinde tanımlanmaktadır. Oysa örgütsel yaşamda, dedikodu, informal iletişim biçimi de dahil olmak üzere farklı biçimlerde algılahabilmektedir. Bu çalışmada bir yüksek öğretim kurumunda dedikodunun bireylerin kavrama ilişkin genel algısı ve örgütsel yaşamdaki araçsallığına ilişkin algıları sorgulanmıştır. Toplam 19 sorudan oluşan bir anket formu geliştirilmiş ve toplam üç fakültede akademik personele uygulanmıştır. Türk yönetim yazınında fazlaca çalışılmamış olan bu konunun irdelenmesinin, örgütsel yaşamda dedikodunun araçsallığını ortaya koyacağı ve bu anlamda literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür.

Abstract

Gossip as a concept of socially undeniable reality which is overloaded with negative sense the social life. Gossip is defined as a conversation of what the subject is detraction or blaming. Yet, gossip in organizational life could be perceived in different forms including informal communication type. In this study, the perception of personnel in a higher education institution about gossip and its instrumentality were questioned. Questionnaire consisting of 19 questions were developed and applied in three faculties. The study was considered to produce results about instrumentality of gossip in organizations and to contribute Turkish management literature which is poor regarding the subject of this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

LEBLEBİCİ, D. N., YILDIZ, H. H., KARASOY, H. A. (2009). Örgütsel yaşamda dedikodunun algılanışı ve araçsallığı. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 18, 561–574. https://ajindex.com/articles/315861

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Collinson, David L. (1988), "Engineering humour: masculinity, joking and conflict in shop-floor relations", Organization Studies, vol.9, no.2, s.181-199.
  2. Danziger, Elizabeth (1988), "Minimize office gossip", Personnel Journal, vol.67, no.7, s.38-42.
  3. Davis, Keith (1973), "The care and cultivation of the corporate grapevine", Management Review, vol.62, no.10, s.53-55.
  4. Colson, Elizabeth (1953),
  5. The Makah Indians, Manchester: Manchester University Press.
  6. Elias, Norbert, and John L. Scotson (1965)
  7. The Established and the Outsiders, London: Frank Cass. Festinger, Leon (1950), "Informal social communication", Psychological Review, vol.57, s.271-282.
  8. Festinger, Leon, Dorwin Cartwright, Kathleen Barber, Juliet Fleischl, Josephine Gottsdanker, Annette Keysen, and Gloria Leavitt (1948), "A study of rumor: its origin and spread", Human Relations, vol.1, no.4. s.464-486.
  9. Fine, Gary A. (1985), "Rumors and Gossiping" in Handbook of Discourse Analysis, (Ed.Teun A. Van Dijk) London: Academic Press: s. 223-237.
  10. Fine, Gary A., ve Ralph L. Rosnow (1978), "Gossip, gossipers and gossiping'", Personality and Social Psychology Bulletin, vol.4, no.l, s. 161-168.
  11. Glover, Linda (2001), "Communication and Consultation in a Greenfield Site Company", Personnel Review, vol.30,' no.3, s.297-317.
  12. Gluckman, Max (1963), "Gossip and scandal", Current Anthropology, vol.4, no.3, s.307-316.
  13. Gluckman, Max (1968), "Psychological, sociological and anthropological explanations of witchcraft and gossip: a clarification", Man, vol.3, no.l, s.20-34.
  14. Handelman, Don (1973), "Gossip in encounters: the transmission of information in a bounded social setting", Man, vol.8, no.2, s.210-227.
  15. Haviland, J. B. (1977),
  16. Gossip, Reputation, and Knowledge in Zinacantan, Chicago: University of Chicago Press.
  17. Herskovits, Melville (1937),
  18. Life in a Haitian Valley, New York: Knopf. Hirschihorn, Larry (1983), "Managing rumors during retrenchment", Advanced Management Journal, vol.48, no.3, s.5-11.
  19. Kanter, Rosabeth M. (1977),
  20. Men and Women of the Corporation, New York: Basic Books. Kniffin, K.M. and Wilson, D. S. (2005), "Utilities of Gossip across Organizational Levels",Human Nature, vol.16, no.3, s. 278-292.
  21. Loudon, J. (1961), "Kinship and crisis in south Wales", British Journal of Sociology, vol.12,no.4, s.333-350.
  22. March, James G., ve Guje Sevon (1988), "Gossip, information and decision-making" in Decisions and Organizations. J. G. March, 429-442. Oxford: Blackwell. McAndrew, Frank T. ve Megan A. Milenkovic (2002), "O