Dergiler / İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 27 - Sayı: 1

Osmanlı-Türk Toplumunda İktisadi Geri Kalmışlık Sorunsalı: Ülgener ve Küçükömer’den “İnsan” Faktörünün Önemine

The Problem of Economic Underdevelopment in Ottoman-Turkish Society: From Ülgener and Küçükömer, the Importance of the “Human” Factor

Sayfa
23–46
Yayın Tarihi
2018-05-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmadan elde edilen bulgular ışığında, insan faktörünü madde, toplum ve devlet karşısında edilgen kılan maddi ve manevi nedenlerin bertaraf edilmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İktisadi geri kalmışlık bir sorunsal haline geldiğinden beri, bu sorun geri kalmış olarak nitelendirilen toplumların temel gündem maddesi olarak dikkate alınagelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ülgener’in ve İdris Küçükömer’in yaklaşımlarını temel alarak Osmanlı-Türk toplumunda iktisadi geri kalmışlıkta etkili olan nedenleri tespit etmek ve buradan hareketle Türkiye’nin sosyo-ekonomik gelişmesini sürdürülebilir kılmada, insan faktörünün önemine temas eden ipuçları geliştirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmadan elde edilen bulgular ışığında, insan faktörünü madde, toplum ve devlet karşısında edilgen kılan maddi ve manevi nedenlerin bertaraf edilmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı-Türk Toplumu · İktisadi Geri Kalmışlık · Beşeri Sermaye

Özet

İktisadi geri kalmışlık bir sorunsal haline geldiğinden beri, bu sorun geri kalmış olarak nitelendirilen toplumların temel gündem maddesi olarak dikkate alınagelmiştir. Bununla birlikte Osmanlı-Türk toplumu özelinde, söz konusu sorunsalın merkezinde yer alan “insan” faktörünün önemine yeterince temas edilmemiştir. Bu noktadan hareket eden çalışmanın amacı, Sabri F. Ülgener’in ve İdris Küçükömer’in yaklaşımlarını temel alarak Osmanlı-Türk toplumunda iktisadi geri kalmışlıkta etkili olan nedenleri tespit etmek ve buradan hareketle Türkiye’nin sosyo-ekonomik gelişmesini sürdürülebilir kılmada, insan faktörünün önemine temas eden ipuçları geliştirmektir. Çalışmadan elde edilen bulgular ışığında, insan faktörünü madde, toplum ve devlet karşısında edilgen kılan maddi ve manevi nedenlerin bertaraf edilmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.

Abstract

Economic underdevelopment has become a problem in many countries, including Turkey. The importance of the “human’’ factor, which is at the core of relevant problems in Ottoman-Turkish society, has not been investigated in detail. In this context, this paper has two aims that are closely related to each other. The first, based on the perspectives of Sabri F. Ülgener and İdris Küçükömer, is to identify the reasons behind economic underdevelopment in Ottoman-Turkish society. The second is to understand the importance of the human factor in Turkey’s sustainable socio-economic development. This paper emphasizes material and spiritual rationales, which may disable the human factor.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİNÇASLAN, M., AKYAZI, H. (2018). Osmanlı-Türk Toplumunda İktisadi Geri Kalmışlık Sorunsalı: Ülgener ve Küçükömer’den “İnsan” Faktörünün Önemine. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 27 - Sayı: 1, 23–46. https://ajindex.com/articles/31392

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Akat, A. S. (2010). İdris Küçükömer’in mirası. İ. Küçükömer (Ed.), Anılar ve düşünceler içinde (s. 15–37). İstanbul:
  2. Profil Yayıncılık. Altun, F. (2005). Modernleşme kuramı; Eleştirel bir bakış. İstanbul:
  3. Küre Yayınları.
  4. Arolat, O. S. (2011). Yerleşik doğrularımızı yıkan hoca: Küçükömer. A. G. Sayar (Ed.), İdris Küçükömer içinde (s. 141–149, 2. basım). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  5. Avcılar, S. B. (2002). Asya tipi üretim tarzına veda. Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 1–28.
  6. Başkaya, F. (2000). Kalkınma iktisadının yükselişi ve düşüşü (3. basım). Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. Belge, M. (2010). Özgün düşünce yine kaybetti. İ. Küçükömer (Ed.), Anılar ve düşünceler içinde (s. 71–76). İstanbul:
  9. Profil Yayıncılık. Berkes, N. (2002). Batıcılık, ulusçuluk ve toplumsal devrimler (2. basım). İstanbul:
  10. Kaynak Yayınları.
  11. Beydilli, K. (1999). Islahat (XVIII. yüzyıldan Tanzimat’a kadar). Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (C. 19, s. 174–185). İstanbul:
  12. Türkiye Diyanet Vakfı. Bilge, M. (2012). Batılılaşma-sivil toplum-cuntacılık: İdris Küçükömer üzerine bir inceleme. Ankara:
  13. A Kitap. Cirhinlioğlu, Z. (1999). Azgelişmişliğin toplumsal boyutu. İstanbul:
  14. İmge Kitabevi.
  15. Çakmak, O. (2010). Osmanlı’da piyasa zihniyeti ve girişimcilik (Adam Smith yaklaşımına göre bir analiz). H. Kapucu, M. Aydın, İ. Şiriner, Ü. Çetin ve F. Morady (Ed.), Politik iktisat ve Adam Smith içinde (s. 127–170). İstanbul:
  16. Yön Yayınları.
  17. Demirpolat, A. (2002). Ülgener ve geri kalmışlık sorunsalı. Marife, 2(3), 285–297.
  18. Dinçaslan, M. (2017). Sabri F. Ülgener ve İdris Küçükömer’in perspektifinden Osmanlı-Türk toplumunda iktisadi geri kalmışlık analizi (Doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  19. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden edinilmiştir. Dinler, A. H. (2010). Büyük sezgilerin adamı. İ. Küçükömer (Ed.), Anılar ve düşünceler içinde (s. 109–112). İstanbul:
  20. Profil Yayıncılık. Divitçioğlu, S. (2010). Ya da ‘paşa’ ve ‘bilim’. İ. Küçükömer (Ed.), Anılar ve düşünceler içinde (s. 113–130). İstanbul:
  21. Profil Yayıncılık. Doğan, N. (2010). Türk düşüncesinde “mani-i terakki” meselesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 177–187.
  22. Erbaş, H. (1999). Gelişme yazını ve geleceği. Doğu Batı, 8, 11–31.
  23. Genç, M. (2014). Modern iktisadî büyüme karşısında Osmanlı sistemi ve ekonomisi. Türkiye Günlüğü, 119, 5–14.
  24. İpşirli, M. (1999). Islahat. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (C. 19, s. 170–174). İs