Dergiler / Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Eğitsel Oyunlar Etkinliğine Katılımın Çocuklardaki Denge, Reaksiyon ve Çeviklik Üzerine Etkisi

Effect of Participation in Educational Games Activity on Balance, Reaction and Agility in Children

Sayfa
35–42
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitim kurumlarının çocuklara yönelik eğitsel oyun faaliyetlerinin belirlenmesi, belediyelerce ilköğretim öğrencilerinin eğitsel oyun oynayabileceği parklar yapılması ve okul çağındaki çocukların mümkün olduğunca eğitsel oyun faaliyetlerine katılması önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, düzenli olarak eğitsel oyunlara katılan 7-8 yaş erkek ilköğretim öğrencilerinin, denge, reaksiyon süresi ve çeviklik değerlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya, Kayseri Kızılören Osman Kulaç İÖO’daki, 7-8 yaşlarda 28 erkek öğrenci gönüllü olarak katıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitim kurumlarının çocuklara yönelik eğitsel oyun faaliyetlerinin belirlenmesi, belediyelerce ilköğretim öğrencilerinin eğitsel oyun oynayabileceği parklar yapılması ve okul çağındaki çocukların mümkün olduğunca eğitsel oyun faaliyetlerine katılması önerilmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitsel oyun · Denge · Reaksiyon süresi

Özet

Bu çalışmada, düzenli olarak eğitsel oyunlara katılan 7-8 yaş erkek ilköğretim öğrencilerinin, denge, reaksiyon süresi ve çeviklik değerlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, Kayseri Kızılören Osman Kulaç İÖO’daki, 7-8 yaşlarda 28 erkek öğrenci gönüllü olarak katıldı. Deney grubunu oluşturan 14 öğrenci eğitsel oyun faaliyetine katılırken, kontrol grubunu oluşturan 14 öğrenci eğitsel oyunlar faaliyetine katılmadı. Katılımcıların, el ve ayak reaksiyon testi reaksiyon cetveli ile, denge testi flamingo denge aleti ile ve çeviklik testi fotosel ile ön testleri testleri yapıldı. Sekiz hafta sonra, haftada üç gün eğitsel oyunlara katılan deney grubu ile kontrol grubunun son test ölçümleri yapıldı. Elde edilen veriler aritmetik ortalama ve standart sapma olarak sunuldu. Bağımsız grupların karşılaştırılmasında indepedent sample t test ve bağımlı grupların karşılaştırmasında paired sample t test kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak alındı. Deney ve kontrol grupları arasında son test ölçüm sonuçlarına göre el reaksiyon, ayak reaksiyon, denge ve çeviklik test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülürken (p<0.05), ön test değerleri arasında anlamlı fark görülmemiştir (p>0.05). Deney grubunun test öncesi ve sonrası el reaksiyon, ayak reaksiyon, denge ve çeviklik test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülürken (p<0.05), kontrol grubunun test değerleri arasında anlamlı fark görülmemiştir (p>0.05). Eğitsel oyunlara katılımın, 7-8 yaş çocuklarda el ve ayak reaksiyon sürelerinde, denge ve çeviklik üzerine olumlu etkileri olduğu görüldü. Eğitim kurumlarının çocuklara yönelik eğitsel oyun faaliyetlerinin belirlenmesi, belediyelerce ilköğretim öğrencilerinin eğitsel oyun oynayabileceği parklar yapılması ve okul çağındaki çocukların mümkün olduğunca eğitsel oyun faaliyetlerine katılması önerilmektedir.

Abstract

The purpose of this study is to investigate the effect of participation of male primary school children between the ages of 7-8 in educational games on their time of balance and reaction. 28 male students between the ages of 7-8 and studying at a primary school in Kayseri participated in the study voluntarily.14 of the students participated in the educational game activities 3 days a week as the experimental group, and other 14 was the control group and they did not participated in the educational game activities. In the study, hand and foot reaction test, balance test and agility test were performed as pre-test and post-test. After the pre-test measurements, the students participated in the educational games 3 days a week for 8 weeks and the post-test measurements were taken. Statistical notation was stated by arithmetic mean and standard deviation. Independent t test was used in comparing independent groups, and paired sample t test in dependent groups. Significance level was taken as p<0.05. Significant differences occurred in post-test measurements of hand reaction test, foot reaction test, balance test and agility test between the experimental and control groups (p<0.05). No difference was found between the pre-tests. While a difference was found between the pre-test and post-test measurement values of the experimental group in hand reaction test, foot reaction test, balance test and agility test (p<0.05), no difference was observed in the control group (p>0.05). Participation in educational games is thought to have a positive effect on the hand and foot reaction times, balance and agility of the children at the ages of 7-8. Especially educational institutions should determine educational game activities for children, parks where primary school children can play educational games should be built by municipalities, and children at this age group should be provided to participate in such activities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, E. Ö., KÖROĞLU, Y., SARITAŞ, N., KAYA, M., SUCAN, S. (2019). Eğitsel Oyunlar Etkinliğine Katılımın Çocuklardaki Denge, Reaksiyon ve Çeviklik Üzerine Etkisi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 35–42. https://ajindex.com/articles/313562

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akandere, M. (2006). Eğitici okul oyunları. 3. Baskı. Ankara:
  2. Nobel Yayın Dağıtım. Akgün, N. (1986). Egzersiz fizyolojisi. İzmir: İzmir Ege Üniversitesi Basımevi. Aktaş, S. (2007). Elit düzeydeki alp disiplini kayakçılarında dengenin performans üzerine etkisi. (Yayımlanmamış) Yüksek Lisans Tezi, N.Ü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde. Altay, F. (2001). Ritmik jimnastikte iki farklı hızda yapılan chaine rotasyon sonrasında yan denge hareketinin biyomekanik analizi. (Yayımlanmamış) Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. Atacan, B. (2010). Özel düzenlenmiş 8 haftalık pliometrik antrenmanın genç erkek futbolcularda güce ve çevikliğe etkisi. (Yayımlanmamış) Yüksek Lisans Tezi. Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale. Atlı, M. (1992). İlköğretim öğrencilerinin spora yönelmelerinde sportif amaçlı eğitsel oyunların rolü. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  4. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  5. Bayraktar, I. (2013). Elit boksörlerin çeviklik, sürat, reaksiyon ve dikey sıçrama yetileri arasındaki ilişkiler. Akademik Bakış Dergisi, 35:1-8.
  6. Bucher, C.A., & Koenig, C.R. (1983). Method and material for secondary school physical education. Saint Louis: The C.V. Mossey Company, Cecel, E., Kocaoğlu, S., Güven, D., Okumuş, M., Gökoğlu, F. ve Yargancıoğlu, R. (2007). Geriatrik hastalarda denge, yaş ve fonksiyonel durum ilişkisi. Turkish Journal of Geriatrics, 10(4), 169-172.
  7. Çamlıyer, H. (1999). Eğitim bütünlüğü içinde çocuk hareket eğitimi ve oyun. İzmir:
  8. Can Ofset Yayıncılık. Dursun, M. Z. (2004). Temel becerileri içeren özel beden eğitimi program tasarısının okulöncesi 6 yaş çocukların motor beceri erişileri üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  9. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  10. Erkmen, N., Suveren, S., Göktepe, A.S. ve Yazıcıoğlu, K. (2007). Farklı branşlardaki sporcuların egzersiz sonrası denge performanslarının karşılaştırılması. Spormetre, Bedem Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, V(3), 115-122.
  11. Gülüm, V. (2008). Adana ilindeki beden eğitimi öğretmenlerinin ilköğretim okullarında uygulanmakta olan beden eğitimi öğretim programına yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış) Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Adana. Gündüz, N. (1998). Antrenman Bilgisi. İzmir:
  12. Saray Tıp Kitapevi. Gürsoy, R., Akarsu, S., ve Hazar, K. (2017). Farklı branşlarda yer alan sporcular ve sedanterlerde bazı biomotor özellikl