Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Nisabur’da Etkili Olmuş Kerâmî Şahsiyetler

KARRÂMÎ NAMES THAT HAD BEEN EFFECTIVE IN NISHABUR

Sayfa
53–70
Yayın Tarihi
2017-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bundan dolayı bu makalede Nişabur’da ön plana çıkmış Kerrâmi şahıslar ve bu şahısların Kerrâmiyye’nin teşekkülündeki etkileri üzerinde durulmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hakkında pek az çalışma bulunan Kerrâmiyye, hicri üçüncü asrın sonlarından itibaren tarih sahnesine çıkar ve Horasan-Maveraünnehir bölgelerinde pek çok taraftar edinir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hicri dördüncü asrın başlarına kadar olan zaman dilimi ile sınırlandırmış olduğumuz ilk dönem Kerrâmiliği, kelami bir mezhepten ziyade sufi bir yapılanma arz etmiş ve bu özelliğinden olsa gerek müstakil bir fırka muamelesine tabi tutulmaksızın çoğunlukla Mürcie içerisinde değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bundan dolayı bu makalede Nişabur’da ön plana çıkmış Kerrâmi şahıslar ve bu şahısların Kerrâmiyye’nin teşekkülündeki etkileri üzerinde durulmuştur
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kerrâmiyye · Mürcie · Nişabur

Özet

Hakkında pek az çalışma bulunan Kerrâmiyye, hicri üçüncü asrın sonlarından itibaren tarih sahnesine çıkar ve Horasan-Maveraünnehir bölgelerinde pek çok taraftar edinir. Hicri dördüncü asrın başlarına kadar olan zaman dilimi ile sınırlandırmış olduğumuz ilk dönem Kerrâmiliği, kelami bir mezhepten ziyade sufi bir yapılanma arz etmiş ve bu özelliğinden olsa gerek müstakil bir fırka muamelesine tabi tutulmaksızın çoğunlukla Mürcie içerisinde değerlendirilmiştir. Önde gelen Kerrâmi şahsiyetlerin zâhidâne yaşayışları bunda etkili olmuştur. İbn Kerrâm’dan sonraMuhammed b. Heysem gibi önemli isimlerin katkısı ile Kerrâmilik, kendine has teolojisi olan bir mezhebe dönüşmüştür. Mezhebin söz konusu dönüşümünde etkili olan şahsiyetlerin tamamına yakını ise faaliyetlerini Nişabur’da yoğunlaştırmıştır. Bundan dolayı bu makalede Nişabur’da ön plana çıkmış Kerrâmi şahıslar ve bu şahısların Kerrâmiyye’nin teşekkülündeki etkileri üzerinde durulmuştur

Abstract

Karrâmiyya, about which there are insufficient studies in Islamic intellectual history, appears at the end of h. III. century and gains a lot of followers in Horasan and Transoxiana regions. The first Karrâmiyya, which we limited with the period until early fourth century after the hegira, has shown a sufi structuring rather than a theological school and most probably because of this property, it was not considered as a separate sect and has been considered within the Murci’ah. The pioneering Karrâmî scholars’ascetic lifestyles have been influential upon this situation. After İbn Kerrâm, with contributions of important Karrami names like Mohammad b. Haysam,Karrâmiyya has turned into a sect which has a specific theology. The activities of nearly all of the people who were influential in this conversion were focused on Nishabur, and because of this, Karrami names who have come to the fore in Nishabur and their affects in the organization of the Karrâmiyya have been emphasized in this study

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALİMOGLU, Z. S. (2017). Nisabur’da Etkili Olmuş Kerâmî Şahsiyetler. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 53–70. https://ajindex.com/articles/3128

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. ‘Attâr, Ferîdüddîn en-Nîsâbûrî (ö.618/1221), Tezkiret’ul-Evliyâ’ thk. Muhammed Edîb el-Câdîr, tsh. Ahmed Ârâm, Dımeşk, 2008. Bağdâdî, ‘Abdulkâhir b. Tâhir b. Muhammed (ö.429/1037),el-Fark beyne’l-Fırak, thk. Muhammed Muhyiddîn ‘Abdulhâmîd, el-Matbaatu’l-‘Asriyye, Beyrut, 1995. Bâherzî, Ali b. Hasan (ö.467/1075), Dumyetu’l-Kasr ve Usretu Ehlil-Asr, y.y., t.y. Brockelmann, Carl, Târîhu Edebi’l-‘Arabî, çev. Abdulhalîm en-Neccâr, Dâru’l-Me‘ârif, Kahire, t.y. Bosworth, Edmund, “The Early Islamic History of Ghur”, Central Asiatic Journal, S. 6 (1961), 116-133.
  2. Bulliet, Richard W., The Patricians of Nishapur: A Study in Mediavel Islamic Social History, Harvard Middle Eastern Studies, Harvard University Press, Cambridge, 1972. Dımeşkî, İbn Nâsreddin Şemsuddîn Muhammed b. Abdullah b. Muhammed el-Kaysî, Tavzîhu’l-Müştebih fi Zabti Esmâi‘r-Ruvâti ve Ensâbuhum ve Elkâbuhum Kinâhum, nşr. Muhammed Naim el- ‘Arkûsî, Beyrut, 1993. Ebû Temmâm el-İsma‘îlî el-Hevârizmî (IV/X. asır), Bâbu’ş-Şeytân min Kitâbi’ş-Şecere lî Ebî Temmâm, thk. Wilfred Madelung ve Paul E. Walker, Leıden, 1998. Hâkim en-Nîsâbûrî, Ebû Abdillah Muhammed b. Abdillah el-Hâkim (ö.405/1014), Târîhu Nîsâbûr, Farsçaya trc. eden Muhammed b. Hüseyin en-Neysâbûrî, Kitaphane-i İbni Sînâ, Tahran, t.y. Hatîb el-Bağdâdî, Ahmed b. Ali b. Sâbit (ö.463/1070), Târihu Bağdat Medîneti’s-Selâm, thk. Beşşar Avvâd Ma’rûf, Dâru’l-Ğarbi’l-İslamî, Beyrut, 2001. İbn ‘Asâkir, Ebu’l-Kâsım Ali b. el-Hasen b. Hîbetullah b. Abdillah b. Şafi‘î (ö.571/1175), Târîhu Medineti Dımeşk, thk. Ebû Saîd Ömer b. Ğarame el-Amravî, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1995. İbnu’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec Abdurrahmân b. Alî (ö.597/1200), Kitâbu Telbîsi’l-İblîs, thk. Ahmed b. Osmân el- Mezîd, Dâru’l-Vatan, Riyad, 2002. İbn Ebi’l-Hadîd, Ebû Hâmid İzzüddîn Abdülhâmid b. Hîbetillah b. Muhammed el-Medâinî (ö.656/1258), Şerhu Nehci’l-Belâğâ, thk. Muhammed Ebu’l-Fudayl İbrâhîm, Dâru İhyâi’l-‘Arabiyye, Kum, 1993. İbn Ebî Ya‘lâ, Ebu’l-Hüseyin Muhammed b. Kadî el-Ferrâ’ el-Hanbelî (526/1131), Tabakâtu’l-Hanâbile, thk. Muhammed Hâmid el-Fakî, Dâru’l-Ma‘rife, Beyrut, t.y. İbnü’l-Esîr, Ebû Hasan Ali b. Muhammed Abdülkerim (ö.630/1223), el-Kâmil fî’t-Târîh, thk. Ebu’l-Fidâ Abdullah el-Kâdî, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut, 1995. İbn Hacer el-‘Askalânî, Ebu’l-Fazl Şihâuddîn Ahmed b. ‘Alî b. Muhammed (ö.852/1449), Tabsîru’l-Müntebih bi Tahrîri’l-Müştebeh, nşr. Muhammed Ali en-Neccâr -Ali Muhammed el-Becavî, Kahire, 1964. ………, Lisânu’l-Mîzân, thk. Abdulfettâh Ebû Ğudde, Mektebetu’l-M