Dergiler / Psikiyatri Hemşireliği Dergisi / 2014 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Muhtarlara verilen ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele eğitiminin etkililiğinin araştırılması

Investigating the effectiveness of education of the fight against stigma on mental illness to headmen

Sayfa
129–136
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Muhtarların %72.2’sinin hizmet verdikleri bölgede ruhsal-psikolojik sorunu olan bireylerle nadiren karşılaştığı, %66.7’sinin ise ruhsal problemi olan kişilere girişimde bulunmadığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:ÖZET Amaç: Toplum liderleri olarak muhtarlara verilen ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele eğitiminin etkililiğini belirlemek amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Veri toplama aracı olarak, Birey Tanıtım Formu, Bilge ve Çam (2008) tarafından geçerlilik ve güvenirliği yapılan Ruhsal Has- talığa Yönelik İnançlar Ölçeği ve Bağ ve Ekinci (2005) tarafından ge- çerlilik ve güvenirliği yapılan Ruhsal Sorunları Olan Bireylere Yönelik Toplum Tutumları Ölçeği kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Muhtarların %72.2’sinin hizmet verdikleri bölgede ruhsal-psikolojik sorunu olan bireylerle nadiren karşılaştığı, %66.7’sinin ise ruhsal problemi olan kişilere girişimde bulunmadığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

ÖZET Amaç: Toplum liderleri olarak muhtarlara verilen ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele eğitiminin etkililiğini belirlemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, öntest-sontest kontrol grupsuz bir araştırmadır. Veri toplama aracı olarak, Birey Tanıtım Formu, Bilge ve Çam (2008) tarafından geçerlilik ve güvenirliği yapılan Ruhsal Has- talığa Yönelik İnançlar Ölçeği ve Bağ ve Ekinci (2005) tarafından ge- çerlilik ve güvenirliği yapılan Ruhsal Sorunları Olan Bireylere Yönelik Toplum Tutumları Ölçeği kullanılmıştır. Etik kurul, araştırma yeri ve araştırmaya katılmayı kabul eden muhtarlardan izinler alındıktan sonra, eğitim öncesi veri toplama araçları uygulanmıştır. Damgalama ile mücadele eğitimi sonrası ölçekler yeniden uygulanmıştır. Bulgular: Muhtarların %72.2’sinin hizmet verdikleri bölgede ruhsal-psikolojik sorunu olan bireylerle nadiren karşılaştığı, %66.7’sinin ise ruhsal problemi olan kişilere girişimde bulunmadığı belirlenmiştir. Muhtarların %33.3’ünün akıl hastalığı denince akıllarına ilk gelen hastalık olarak ‘Akli dengesini yitirmiş, dengesizlik, delilik’ yanıtını verdiği belirlenmiştir. İyi Niyet Alt Ölçeği eğitim öncesi ve eğitim sonrası puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (Z=-2.350, p=0.019). Toplum Ruh Sağlığı İdeolojisi Alt Ölçeği puan ortalamasının eğitim sonrası yükseldiği ve Utanma Alt Ölçeği puan ortalamasının eğitim sonrası düştüğü saptanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak muhtarlara uygulanan ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele eğitiminin, muhtarların bu hastalıklara yö- nelik utanma duygusu ve tutumlarında olumlu değişiklikler yapma- sından dolayı etkili olduğu belirlenmiştir.

Abstract

Objectives: The aim of this study was to investigate the effectiveness of education of the fight against stigma on mental illness to headmen as leaders of public. Methods: This study was a pretest-posttest study without a control group. Individual Identification Form and Beliefs Toward Mental Illness Scale which was validated by Bilge and Çam (2008), and Scale of The Com- munity Attitudes Towards The Mentally Illness which was validated in the study by Bağ and Ekinci (2005) were used as data collection tools. After ethics committee approval was obtained and the necessary permissions were taken from the institution the study was performed. The scales were administered before education and again after education of the fight against stigma. Results: It was found that 72.2% of headmen rarely met individuals with mental and psychological problems and 66.7% of them didn’t take action to individuals with mental problems. 33.3% of headmen expressed the first mental illness had come back to their mind as ‘insane, mental alienation, lunacy’. Statistical significant differences were found on the Goodwill Subscale between average points before and after education (Z=-2.350, p=0.019). The Community Mental Health Ideology Subscale had higher average points, and Shame Subscale had lower average points after edu- cation. Conclusion: As a conclusion, the education against the stigma of mental illness in headmen was found to be effective because of positive chang- ings in headmen’s sense of shame and attitudes towards the mentally ill.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇAM, M. O., BİLGE, A., ENGİN, E., BAYKAL, Z. A., ÖZTÜRK, E. T., ÇAKIR, N. (2014). Muhtarlara verilen ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele eğitiminin etkililiğinin araştırılması. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 129–136. https://ajindex.com/articles/308499

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Türk Dil Kurumu. (Erişim: 10.03.2013). Damga.
  2. Bağ B, Ekinci M. Sağlık personelinin ruhsal sorunları olan bireylere yönelik tutumlarının araştırılması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 2005;3:107- 27
  3. Angermeyer MC, Schulze B, Dietrich S. Courtesy stigma--a focus group study of relatives of schizophrenia patients. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol 2003;38:593-602
  4. Bilge A, Çam O. Ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele. TAF Prev Med Bull 2010;9:71-8
  5. Bostancı N. Ruhsal bozukluğu olan bireylere yönelik stigma ve bunun azaltılmasına yönelik uygulamalar. Düşünen Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi 2005;18:32-8
  6. Çam O, Çuhadar D. Ruhsal hastalığa sahip bireylerde damgalama süreci ve içselleştirilmiş damgalama. J Psy Nurs 2011;2:136-40
  7. Çam O, Bilge A. Türkiye’de ruhsal hastalığa/ hastaya yönelik inanç, tutum ve damgalama süreci: Sistematik derleme. J Psy Nurs 2013;4:91-101
  8. Hiday VA, Swanson JW. Victimization: a link between mental illness and violence. Int J Law Psychiatry 2001;24:559-72
  9. Markowitz FE. Mental illness, crime, and violence: risk, context and social contral. Aggress Violent Behav 2011;16:36-44
  10. Sağduyu A, Aker T, Özmen E, Ögel K ve ark. Halkın şizofreniye bakışı ve yaklaşımı üzerine bir epidemiyolojik araştırma. Turk Psikiyatri Derg 2001;12:99-110
  11. Schulze B, Angermeyer MC. Subjective experiences of stigma. A focus group study of schizophrenic patients, their relatives and mental health professionals. Soc Sci Med 2003;56:299-312
  12. Yıldırım SÇ, Gürkan A. Ruhsal hastalıklarda damga ve hemşirelik. Hemşirelik Forumu 2006; Eylül-Ekim-Kasım-Aralık: 20-6
  13. World Health Organisation. (Erişim 10.03.2013). Stigma and discriminati- on.
  14. World Health Organisation. (Erişim 10.03.2013). Advocacy. http://www. who.int/mental_health/advocacy/en/
  15. World Psychiatric Association. (Erişim 06.06.2013). Schizophrenia-Open the Doors Training Manual (ed. Stuart H). 2005, http://www.open-the- doors.com/english/media/Training_8.15.05.pdf
  16. Taşkın EO. Stigma ruhsal hastalıklara yönelik tutumlar ve damgalama, 1. Basım. İzmir: Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri 2007; s. 4-7, 17-40, 73- 114
  17. Eker F, Öner Ö, Şahin S. Din görevlilerinin şizofreniye ilişkin bilgi ve tutumları (Düzce Örneği). Psikiyatri Hemşireliği Dergisi 2010;1:63-70
  18. Bates L, S