Dergiler / Psikiyatri Hemşireliği Dergisi / 2015 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Öğretim Elemanlarının Ruhsal Hastalıklara ve Hastalara İlişkin Görüşleri

Opinions of Faculty Members Regarding Mental Illnesses and Patients

Sayfa
26–32
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen veriler MedCalc® programı ile Shapiro Wilks testi, Student t-testi, Varyans Analiz testi, Tukey testi, ki-kare analizi, Z testlerinden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Araştırmaya katılan öğretim elemanlarının %68.7'si 35-50 yaş grubunda, %56.7'si erkek, %93.7'si şehirde yaşamakta ve %54.3'ü 10-20 yıldır çalışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Öğretim elemanlarının ruhsal hastalıklara ve hastalara ilişkin tutum ve davranışlarının incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini, Mersin Üniversitesi 2010-2011 eğitim-öğretim döneminde dört yıllık fakültelerde görev yapan toplam 435 öğretim elemanı, örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden toplam 284 öğretim elemanı oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Elde edilen veriler MedCalc® programı ile Shapiro Wilks testi, Student t-testi, Varyans Analiz testi, Tukey testi, ki-kare analizi, Z testlerinden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Araştırmaya katılan öğretim elemanlarının %68.7'si 35-50 yaş grubunda, %56.7'si erkek, %93.7'si şehirde yaşamakta ve %54.3'ü 10-20 yıldır çalışmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte öğretim elemanlarının %31'i ruhsal bozukluğu olan bireylerin saldırgan olduğunu, %84.2'si ise ruhsal hastalıkların ana nedeninin travmatik olaylar olduğunu belirtmektedir.Sonuç: Öğretim elemanlarının ruhsal hastalıklara ilişkin bilgilendirilmeye gereksinimleri vardır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2010-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Öğretim elemanlarının ruhsal hastalıklara ve hastalara ilişkin tutum ve davranışlarının incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini, Mersin Üniversitesi 2010-2011 eğitim-öğretim döneminde dört yıllık fakültelerde görev yapan toplam 435 öğretim elemanı, örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden toplam 284 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Veriler, ruh hastaları ve ruh hastalıklarına ilişkin görüşler ölçeği (Opinions About Mental Illness Scale-OMI) ve öğretim elemanlarına yönelik kişisel bilgi formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler MedCalc® programı ile Shapiro Wilks testi, Student t-testi, Varyans Analiz testi, Tukey testi, ki-kare analizi, Z testlerinden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Araştırmaya katılan öğretim elemanlarının %68.7'si 35-50 yaş grubunda, %56.7'si erkek, %93.7'si şehirde yaşamakta ve %54.3'ü 10-20 yıldır çalışmaktadır. Tanıdığı kişiler arasında ruhsal hastalığı olan öğretim elemanları ruhsal hastalara karşı koruyucu ve insancıl yaklaşıma sahiptir. Erkek öğretim elemanları ruhsal hastalıkların çocukluk çağındaki bozuk anne, baba ve çocuk ilişkisinden dolayı olduğu, sevgi ve ilgisizlikten ortaya çıktığını belirten bir görüşe sahiptir. Bununla birlikte öğretim elemanlarının %31'i ruhsal bozukluğu olan bireylerin saldırgan olduğunu, %84.2'si ise ruhsal hastalıkların ana nedeninin travmatik olaylar olduğunu belirtmektedir.Sonuç: Öğretim elemanlarının ruhsal hastalıklara ilişkin bilgilendirilmeye gereksinimleri vardır.

Abstract

Objectives: This study was designed to examine the attitudes and behaviours of faculty members in regard to mental illnesses and patients.Methods: The study population included 435 faculty members working in four-year faculties of Mersin University during the 2010-2011 academic year. The study sample consisted of 284 faculty members who agreed to participate in the study. Of the participants, 68.7% were in the 35-50 age group, 56.7% were male, 93.7% had lived in an urban area for the majority of their lives, and 54.3% had been employed for 10-20 years. Data were collected using the Opinions about Mental Illness Scale (OMI) and a personal questionnaire. Data were then analysed using MedCalc statistical software, Shapiro-Wilk test, Student's t test, analysis of variance, Tukey's test, chisquare test, and Z-test.Results: Faculty members who had friends or relatives with a mental illness demonstrated a protective and compassionate approach towards mental patients. In comparison with the female respondents, a higher proportion of the male faculty members believed that mental illnesses stem from a lack of parental love and attention, especially in early childhood. Furthermore, 31% of respondents believed that individuals with mental disorders were aggressive, and 84.2% of them believed that traumatic events were the primary cause of mental illnesses.Conclusion: This study concluded that additional training regarding mental illnesses should be given to faculty members.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, N., YILMAZ, M., TEMEL, G. Ö. (2015). Öğretim Elemanlarının Ruhsal Hastalıklara ve Hastalara İlişkin Görüşleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 26–32. https://ajindex.com/articles/308477

Kaynakça (12)

  1. Bolsoy N, Sevil Ü. Sağlık, hastalık ve kültür etkileşimi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2006;9:78-87. Soygur H. Şizofreni ve yaşam niteliği. Klinik Psikiyatri 2003;1-9. Öztürk MO. Ruh sağlığı ve bozuklukları. 5. baskı, Ankara: Hekimler Yayın Birliği, 2004.
  2. Arthur CM, Hickling FW, Robertson-Hickling H, Haynes-Robinson T, et al. "Mad, sick, head nuh good": mental illness stigma in Jamaican communi- ties. Transcult Psychiatry 2010;47:252-75.
  3. Çam O, Bilge A. Türkiye'de ruhsal hastalığa/hastaya yönelik inanç, tutum ve damgalama süreci: sistematik derleme. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi 2013;4:91-101.
  4. Bilge A, Çam O. Ruhsal hastalığa yönelik damgalama ile mücadele. TAF Preventive Medicine Bulletin 2010;9:71-8.
  5. Bostancı N, Aştı N. Hemşirelerin ruh sağlığı bozuk olan bireylere karşı tu- tum ve davranışlarının değerlendirilmesi. Düşünen Adam 2004;17:87-93.
  6. Taşkın EO, Şen FS, Aydemir Ö, Demet MM, ve ark. Türkiye'de kırsal bir böl- gede yaşayan halkın şizofreniye ilişkin tutumları. Türk Psikiyatri Dergisi 2002;13:205-14.
  7. Kocabaşoğlu N, Aliustaoğlu S. Stigmatizasyon. Yeni Symposium Dergisi 2003;41:190-2.
  8. Magliano L, Guarneri M, Fiorillo A, Marasco C, et al. A multicenter Itali- an study of patients' relatives' beliefs about schizophrenia. Psychiatr Serv 2001;52:1528-30.
  9. Economou M, Richardson C, Gramandani C, Stalikas A, et al. Knowledge about schizophrenia and attitudes towards people with schizophrenia in Greece. Int J Soc Psychiatry 2009;55:361-71.
  10. Arslantaş H, Gültekin BK, Söylemez A, Dereboy F. Bir üniversite hastane- si psikiyatri polikliniğine ilk kez başvuran hastaların damgalamayla ilgili inanç, tutum ve davranışları. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2010;11:11-7.
  11. Taşkın EO, Özmen D, Özmen E, Demet M. Sağlık yüksekokulu öğrencile- rinin şizofren ile ilgili tutumları. 10. Ulusal Sosyal Psikiyatri Kongresi Özet Kitabı, Ankara, 2003;77. Bostancı N. Ruhsal Bozukluğu Olan Bireylere Yönelik Stigma ve Bunun Azaltılmasına Yönelik Uygulamalar. Düşünen Adam Dergisi 2005;18:32-8. Teyin Z. Uludağ Üniversitesi eğitim fakültesinde çalışan öğretim eleman- larının demokratik tutumları. Yüksek lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, Bur- sa, 2009.
  12. Arı F, Öz F. Temel sağlık hizmetlerinde çalışan hekim ve hemşirelerin ruh sağlığı sorunu olan bireye karşı tutumları. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2005;16-28. Moran M. Psikiyatri alanında ve diğer kliniklerde çalışan hemşirelerin ruh hastalarına ve hastalıklarına ilişkin görüşleri. Yüksek lisans Tezi, Mersin Üniversitesi,