Dergiler / Sağlık ve Toplum / 2007 / Cilt: 17 - Sayı: 3

Çocukluk çağı obezitesine sosyolojik bir bakış

A sociological view of childhood obesity

Sayfa
17–24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çocukluk çağında fazla kilolu olma ve obezite prevelansı hem gelişmiş hem de gelişmekte olan toplumlarda artış göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Obezite; sağlığı bozacak ölçüde yağ dokularında aşırı miktardayağ birikmesi olarak tanımlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocukluk çağında fazla kilolu olma ve obezite prevelansı hem gelişmiş hem de gelişmekte olan toplumlarda artış göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Obezitede önlem stratejileri bireyin beslenme ve aktivite davranışlarını değiştirmeye odaklıdır ve aile, okul, çevre planlama, gıda üretimi ve pazarlama, reklam, medya, politika gibi farklı sektörlerin bir arada çalışmasını gerektirir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyoloji · Tıbbi · Çocuk

Özet

Obezite; sağlığı bozacak ölçüde yağ dokularında aşırı miktardayağ birikmesi olarak tanımlanmaktadır. Çocukluk çağında fazla kilolu olma ve obezite prevelansı hem gelişmiş hem de gelişmekte olan toplumlarda artış göstermektedir. Endüstriyel olarak gelişmiş toplumlarda obezite ve fazla kilolu olma, düşük sosyoekonomik düzeyde ve kırsal bölgede yaşayan ailelerin çocuklarında daha yaygın iken, gelişmekte olan toplumlarda ise çocuklarda obezite prevelansının sosyoekonomik düzeyi yüksek ve kentte yaşayan popülasyonda daha yaygın olduğu dikkat çekmektedir. Ekonomik gelişme, modernleşme, kentleşme, medya kullanımı, gıda ürünlerinin pazarlanmasının küreselleşmesi çocuklarda obezite artışını da beraberinde getirmiştir. Çocukluk çağı obezitesi ciddi medikal, psikolojik, sosyal ve ekonomik sonuçları olan ve gittikçe büyüyen bir sağlık sorunudur. Önlem girişimleri obesite epidemisinin kontrol altına alınmasında anahtar roldedir.. Obezitede önlem stratejileri bireyin beslenme ve aktivite davranışlarını değiştirmeye odaklıdır ve aile, okul, çevre planlama, gıda üretimi ve pazarlama, reklam, medya, politika gibi farklı sektörlerin bir arada çalışmasını gerektirir.

Abstract

Obesity is defined as an excessively high, health risking amount of body fat in relation to lean body mass. In developing nations as well as developed nations, prevalence of overweight children and obesity in childhood has been on the rise. While, in industrial nations, obesity and overweight are common problems for children in lower socioeconomic groups and rural areas, it is noteworthy that widespread prevalence of obesity is much more common in children who are from higher socioeconomic groups and urban areas in developing nations. Economical development of a society, modernization, urbanization, utilization of the mass media and the marketing of food products have brought about a rise in childhood obesity, which proves to be a serious and constantly growing health problem resulting in further medical, psychological, social and economic problems. Preventive initiatives play a key role in controlling an obesity epidemic. Preventive strategies in obesity mainly focus on changing behaviors of nutrition and physical exercise and require a devoted cooperation of a variety of different factors such as family, school, environmental planning, food production and marketing, mass media, advertisements and politics.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUSLU, G. K., BOLIŞIK, B. (2007). Çocukluk çağı obezitesine sosyolojik bir bakış. Sağlık ve Toplum, Cilt: 17 - Sayı: 3, 17–24. https://ajindex.com/articles/305854

Kaynakça (2)

  1. World Health Organization, global strategy on diet, physical activity and health, Obesity and overweight. WHO: Geneva, 2003 2.Sencer, E, Orhan, Y (2005).
  2. Klinik Beslenme. Medikal Yayıncılık, Istanbul, 451-554 3.Zeybek,Ç, Aydın, A. (2002). Çocukluk çağı obezitesi. Klinik ÇocukFormu, 2 (3), 24-29 4.Lobstein, T, Baur, L, Uauy, R (2004). Obesity in children and young people: a crisis in public health. Obesity Reviews, 5(1), 4-85 5.International Obesity Task Force data, based on population weighted estimates from published and unpublished surveys, 1990-2002 (latest available) using IOTF recommended cut-offs for overweight and obesity. [http://www.iotf.org]. 507-526. 6.Wang, Y, Monteiro, C, Popkin, BM (2002). Trends of obesity and underweight in older children and adolescents in the United States, Brazil, China, and Russia. Am J Clin Nutr,75,971-977. 7.0gden, CL, Carroll, MD, Curtin, LR, et all (2006). Prevalence of overweight and obesity in the United States, 1999-2004. JAMA,295,1549-1555 8.Tremblay, MS, Katzmarzyk, PT, Willms, JD (2002). Temporal trends in overweight and obesity in Canada, 1981-1996. IntJObes, 26,538-543. 9. Vaksa, VL, Volkmer, R (2004). Increasing prevalence of obesity in South Australian 4 year-olds: 1995—2002. J. Paediatr. ChildHealth,40,353-355 lO.Lobstein, T, Frelut, M (2003). Prevalence of overweight among children in Europe. Obesity reviews, 4, 195-200 ll.Lobstein, T, James, WPT, Cole, T (2003). Increasing levels of excessweight among children in England. Int J Obes, 27,1136-1138 12.Moreno, LA, Sarria, A, Popkin, BM(2002). The nutrition transition in Spain: a European Mediterranean country. Eur JClinNutr,56,l-12 13.Neovius, M, Janson, A, Rössner, S (2006). National Prevalence of Obesity Prevalence of Obesity in Sweden. Obesity Reviews, 7,1-3 14.Hsieh, P, FitzGerald, M (2005). Childhood obesity in Taiwan: Review of the Taiwanese literature. Nursing and Health Sciences, 7,134-142 15.0nis, M, Blossner, M (2000). Prevalence and trends of overweight mong preschool children in developing countries. Am JClin Nutr, 72,1032-1039 16. Yumuk, V.D. (2005). National Prevalence of Obesity Prevalence of obesity in Turkey. Obesity Reviews, 6 (1),9-16 17.Onat, A ve ark (2005). Türk erişkinlerinde kalp hastalıkları ve riskfaktörleri, Yelken Basım, İstanbul, 84—90 18.Satman, I, Yılmaz, T, Sengül, A, et ali (2002). Populationbased study of diabetes and risk characteristics in Turkey. Diabetes Care, 25(4), 1551-1556 19.Koçoğlu, G ve ark (2003). Prevalenc