Dergiler / Sağlık ve Toplum / 2019 / Cilt: 29 - Sayı: 3

Ankara İlinde 2014-2018 Yılları Arasındaki Kuduz Riskli Temasların Değerlendirilmesi

Evaluation of Rabies Risky Contacts Between 2014-2018 in Ankara Province

Sayfa
20–25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Ankara İlinde kuduz riskli temas sayısı; 2014 yılında 7175, 2015 yılında 8849, 2016 yılında 10.856, 2017 yılında 17.344, 2018 yılında 16.788’dir. 2014-2018 yılları arasındaki 61012 kuduz riskli temas vakalarının %93.7’sine (n=57194) aşı; %47.8’ine (n=29192) antiserum; %35.7’sine (n=21804) tıbbi müdahale uygulanmış, vakaların %0.27’si (n=162) ise ameliyat edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırmanın amacı; Ankara İlinde 2014-2018 yılları arasındaki kuduz riskli temaslı kişilere sağlık kurumlarında yapılan hizmetlerin değerlendirilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Ankara İlinde 2014-2018 yılları arasındaki, kuduz riskli temas sayıları, kuduz aşısı uygulanan kişi sayısı, kuduz antiserumu uygulanan kişi sayısı, profilaksi önerilmeyen kişi sayısı, tıbbi/cerrahi müdahale yapılan kişi sayısı, ameliyat edilen kişi sayılarının yıllara göre değişimi incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Ankara İlinde kuduz riskli temas sayısı; 2014 yılında 7175, 2015 yılında 8849, 2016 yılında 10.856, 2017 yılında 17.344, 2018 yılında 16.788’dir. 2014-2018 yılları arasındaki 61012 kuduz riskli temas vakalarının %93.7’sine (n=57194) aşı; %47.8’ine (n=29192) antiserum; %35.7’sine (n=21804) tıbbi müdahale uygulanmış, vakaların %0.27’si (n=162) ise ameliyat edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2014-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Araştırmanın amacı; Ankara İlinde 2014-2018 yılları arasındaki kuduz riskli temaslı kişilere sağlık kurumlarında yapılan hizmetlerin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Ankara İlinde 2014-2018 yılları arasındaki, kuduz riskli temas sayıları, kuduz aşısı uygulanan kişi sayısı, kuduz antiserumu uygulanan kişi sayısı, profilaksi önerilmeyen kişi sayısı, tıbbi/cerrahi müdahale yapılan kişi sayısı, ameliyat edilen kişi sayılarının yıllara göre değişimi incelenmiştir. Bulgular: Ankara İlinde kuduz riskli temas sayısı; 2014 yılında 7175, 2015 yılında 8849, 2016 yılında 10.856, 2017 yılında 17.344, 2018 yılında 16.788’dir. 2014-2018 yılları arasındaki 61012 kuduz riskli temas vakalarının %93.7’sine (n=57194) aşı; %47.8’ine (n=29192) antiserum; %35.7’sine (n=21804) tıbbi müdahale uygulanmış, vakaların %0.27’si (n=162) ise ameliyat edilmiştir. Vakaların %6.3’üne (n=3818) ise proflaksi önerilmemiştir. Sonuç: Kuduz riskli temasın azaltılması açısından; toplumun konuyla ilgili farkındalığının artırılması, toplumun ve sağlık çalışanlarının konuyla ilgili eğitimleri, köpek popülasyonunun yönetimi, temas riski yüksek olan hayvanların aşılanmasının ve kontrolünün önemli olduğu belirtilebilir.

Abstract

Aim: The aim of the study was the evaluation of the services provided in rabies-risk contact persons in health institutions between 2014-2018 in Ankara Province. Materıal and Methods: The number of rabies-risk contacts, the number of people who received rabies vaccine, the number of people who received rabies antiserum, the number of people who did not recommend prophylaxis, the number of people who underwent prophylaxis, and the number of people who underwent surgery were examined between the years of 2014-2018 in Ankara. . Results: Number of rabies-risk contacts in Ankara; It was 7175 in 2014, 8849 in 2015, 10.856 in 2016, 17.344 in 2017 and 16.788 in 2018. 93.7% (n = 57194) of 61012 rabies-risk contact cases between 2014-2018 were vaccinated; 47.8% (n = 29192) of antiserum; 35.7% (n = 21804) received medical intervention and 0.27% (n = 162) of the cases were operated. Prophylaxis was not recommended in 6.3% (n = 3818) of the cases. Conclusion: In terms of reducing the risky contact with rabies; increasing awareness of the society on the subject, training of the society and health workers on the subject, management of the dog population, vaccination and control of animals with high contact risk is important.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞİMŞEK, A. Ç., ÇANKAYA, S. (2019). Ankara İlinde 2014-2018 Yılları Arasındaki Kuduz Riskli Temasların Değerlendirilmesi. Sağlık ve Toplum, Cilt: 29 - Sayı: 3, 20–25. https://ajindex.com/articles/305785

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. T.C. Sağlık Bakanlığı, Kuduz Profilaksi Rehberi, (2019). https://dosyaism.saglik.gov.tr/Eklenti/64260,kuduz‐pofilaksi‐rehberipdf.pdf?0 (Erişim Tarihi: 25.04.2019
  2. T.C. Sağlık Bakanlığı, (2011). Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Zoonotik Hastalıklar Daire Başkanlığı, Zoonotik Hastalıklar Hizmet İçi Eğitim Modülü, ISBN: 978- 975-590-328-6, Ankara
  3. O’Brien, K. L., Nolan, T., & SAGE, W. (2018). The WHO position on rabies immunization-2018 updates. Vaccine
  4. World Health Organization. (2018). WHO expert consultation on rabies: third report. World Health Organization
  5. Şimşek, A. Ç., Yücel, A., Çankaya, S. (2019). Ankara İli Kuduz Aşı Merkezlerinde Hizmet Sunan Sağlık Çalışanlarının Kuduz Hastalığıyla İlgili Bilgi Düzeyleri. Ankara Medical Journal, 19(2), 244-250
  6. Göktaş, P., Ceran, N., Karagül, E., Çiçek, G., & Özyürek, S. (2002). Kuduz aşı merkezine başvuran 11,017 olgunun değerlendirilmesi. Klimik Dergisi, 15(1), 12-5 7. Şevken Turgut, S. (2010). Kemalpaşa’da kuduz riskli temas olgularında profilaksi yaklaşımı uygunluğunun değerlendirilmesi, Doctoral dissertation, DEÜ Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  7. Tok, D., Akçaer, M., Coşkun, Ö., Karakaş, A., & Çekli, Y. (2016). Kuduz riskli temas nedeni ile bir aşı merkezine başvuran olguların değerlendirilmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(3)
  8. Henry Wilde, Supawat Chutivongse, Weera Tepsumethanon, Pravit Choomkasien, Chaiyaporn Polsuwan, Boonlert Lumbertdacha, Rabies in Thailand: 1990, Reviews of Infectious Diseases, Volume 13, Issue 4, July 1991, Pages 644–652. 10.Gülaçti, U., Üstün, C., Gürger, M., Şahan, M., & Satici, Ö. (2012). Kuduz şüpheli temas vakalarının epidemiyolojisi ve kuduz profilaksisi uygulamasının değerlendirilmesi. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 32(3), 759-765
  9. Temiz, H., and Akkoç H. Diyarbakır Devlet Hastanesi Kuduz. “Aşı Merkezine başvuran 809 olgunun değerlendirilmesi.” Dicle Tıp Dergisi 35.3 (2008): 181-4. 12.Sögüt, Ö., Sayhan, M. B., Gökdemir, M. T., & Kara, H. P. (2011). Türkiye’nin Güneydogusunda Önlenebilir Bir Halk Sagligi Sorunu: Kuduz Riskli Temas Olgulari/A Preventable Public Health Challenge in Southeastern Turkey: Rabies Risk-Contact Cases. Journal of Academic Emergency Medicine, 10(1), 14. 13.Kadıoğlu, E., Uyar, C., & Özmen, A. Kuduz Şüpheli Temas Vakalarının Acil Servis Başvurusu Sonrası Ayrıntılı Analizi: Dumlupınar Üniversitesi Tıp Fakültesi Evliya Çelebi Hastanesi Deneyimi. Çağdaş Tıp Dergisi, 7(4), 323-328. 14.Yılmaz, F., Akbulut,