Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Ortalama takip süresi 17.5 (±16.2) ay idi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Akut arka vitreus dekolmanı gelişmiş semptomatik retina yırtıklarında argon laser ışık koagülasyon tedavisinin başarısını etkileyen etkenleri araştırmak. Gereç ve Yöntem: Yaşları 22 ile 76 arasında değişen (ort.56,36 ± 11,4 yaş), 28'i erkek 22'si kadın toplam 50 hastanın 50 gözünde gözlenen semptomatik retina yırtıklarına koruyucu amaçlı argon laser ışık koagülasyonu tedavisi uygulandı. Hastaların yaşı, cinsi, tutulan göz, başvuru süresi, başlangıç görme keskinliği, refraksiyon, yırtık lokalizasyonu, yırtık şekli, yırtık etrafında vitreus çekintisi, lokalize dekolman varlığı, yırtık büyüklüğü, latis dejeneresansı, vitreus kanaması varlığı ve yırtık sayısı ile tedavi başarısı arasındaki ilişki değerlendirilmeye çalışıldı. Bulgular: Ortalama takip süresi 17.5 (±16.2) ay idi. Hastaların 40'ında (%80) başarılı sonuç alındı, başarısız olup retina dekolmanı gözlenen 10 hastaya (%20) ise konvansiyonel retina dekolmanı cerrahisi ya da vitreoretinal cerrahi uygulandı. Yırtık üzerinde vitreus çekintisi, lokalize dekolman ve vitreus içi kanama varlığı başarıyı olumsuz yönde etkileyen faktörler olarak gözlendi. İstatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, geç başvuran hastalarda başarı şansının azaldığı gözlendi. Sonuç: Semptomatik retina yırtıklarında, yırtık üzerinde çekinti, etrafında lokalize dekolman ya da vitreus içi kanamanın varlığı, prognozu olumsuz yönde etkilemektedir. Bu hastalarda, laser ışık koagülasyonu sonrası yakın takip önerilmektedir.
Abstract
Purpose: To evaluate the factors affecting the prognosis of the symptomatic retinal tears with acute posterior vitreous detachment after argon laser photocoagulation therapy. Methods: Prophylactic argon laser photocoagulation was applied for the symptomatic retinal tears in 50 eyes of 50 patients (28 men, 22 women) between the ages 22 and 76 - years-old (mean 56,36 ±11,4 years). After the laser photocoagulation, correlation between the final succes of the therapy and the age, gender, affected eye, time to reference, visual acuity, refraction, localization, shape and diameter of the break, vitreous traction around the break, presence of the localized detachment and the lattice degeneration, vitreous hemorrhage and number of the breaks were evaluated. Results: Mean follow-up was 17.5 months (±16.2). Good results were achieved in 40 patients (80%) and conventional retinal detachment surgery or vitreoretinal surgery was required for 10 patients (20%) in whom the retina was detached. Traction on the tear, localized detachment and intravitreal hemorrhage were the factors affecting negatively the outcome of the therapy. Although not statistically significant, the success rate was diminished in lately reffered patients. Conclusion: In symptomatic retinal tears, traction on the tear, localized detachment and intravitreal hemorrhage were the factors diminishing the success rate of the therapy. Close follow-up in these patients is advised. Ret-vit 2001; 10 :156 -163.