Dergiler / Praksis / 2019 / Sayı: 49

Bir Sınıf Kavramı Olarak Prekaryanın Eleştirisi

A Critique of the Precariat as a Class

Dergi
Praksis
Sayfa
103–123
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular ücretli çalışanların yeni bir sınıf oluşturmaktan ziyade yedek işgücü ordusu bağlamında değerlendirilmesinin uygunluğuna işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Güvencesiz çalışmanın yaygınlaştığı, emeğin örgütlü gücünün gerilediği neoliberal dönemde prekarya kavramı işçi sınıfını yeniden tanımlama iddiasıyla ortaya atılmış ve yeni bir sınıf olarak kuramsallaştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada prekaryanın düşünsel kökleri ve politik yol haritası gözden geçirilmekte ve Marksist bir perspektiften bu kavramın sınırları tartışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular ücretli çalışanların yeni bir sınıf oluşturmaktan ziyade yedek işgücü ordusu bağlamında değerlendirilmesinin uygunluğuna işaret etmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Güvencesiz çalışmanın yaygınlaştığı, emeğin örgütlü gücünün gerilediği neoliberal dönemde prekarya kavramı işçi sınıfını yeniden tanımlama iddiasıyla ortaya atılmış ve yeni bir sınıf olarak kuramsallaştırılmıştır. Bu çalışmada prekaryanın düşünsel kökleri ve politik yol haritası gözden geçirilmekte ve Marksist bir perspektiften bu kavramın sınırları tartışılmaktadır. Çalışmada 2016 Hanehalkı İşgücü Anketi kullanılarak prekaryaya atfedilen özellikler incelenmiş ve Türkiye işgücü piyasasında istihdamın klasik biçimlerinin hala geçerli olduğu öne sürülmüştür. Bulgular ücretli çalışanların yeni bir sınıf oluşturmaktan ziyade yedek işgücü ordusu bağlamında değerlendirilmesinin uygunluğuna işaret etmektedir.

Abstract

The concept of “precariat” has been theorized as a new class with an assertion of re-defining the working class when precarious employment became widespread and the power of organized labor retreated in the neoliberal era. This study examines the ideological roots and political route-map of the precariat and discusses the limits of this concept through a Marxist perspective. Using Turkish Household Labor Force Survey (2016) to analyze precariat’s attributes, this paper argues that the classical forms of employment still effective in the labor market. The findings indicate the convenience of the evaluation of wage earners in the context of the reserve army of labor rather than constituting a new class.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PELEK, S. (2019). Bir Sınıf Kavramı Olarak Prekaryanın Eleştirisi. Praksis, Sayı: 49, 103–123. https://ajindex.com/articles/303125

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Allen, K. (2014) “The Precariat: New Class or Bogus Concept?”, Irish Marxist Review, 3(9): 43-53.
  2. Antunes, R. (2018) “The New Service Proletariat”, Monthly Review, 69 (11): 23-29.
  3. Ben Salem, M, Bensidoun, I. ve S.Pelek (2011) “Informal Employment in Turkey: an Overview”, Région et développement, 34: 57-84.
  4. Braverman, H. (1974) Labor and Monopoly Capital: The Degradation of Work in the Twentieth Century, New York: Monthly Review. Çelik, C. ve H. Erkus-Öztürk (2016) “Role of Precariousness and Space on Class Formation Process: The Case of Antalya’s Tourism Workers”, Capital & Class, 40(3): 419-445.
  5. Doogan, K. (2009) New Capitalism? Cambridge: Polity Press.
  6. Engels, F. (1997) İngiltere’de Emekçi Sınıfın Durumu, çev. Y. Fincancı, Ankara:
  7. Sol. Gorz, A. (2011) Maddesiz (Bilgi Değer ve Sermaye), çev. I. Ergüden, İstanbul:
  8. Ayrıntı. Jonna, R. J., ve J. B. Foster (2016) “Marx’s Theory of Working-class Precariousness–and Its Relevance Today”, Alternate Routes: A Journal of Critical Social Research, 27: 21-45.
  9. Köse, A. H. ve A. Öncü (2000) “İşgücü Piyasaları Ve Uluslararası İşbölümünde Uzmanlaşmanın Mekansal Boyutları: 1980 Sonrası Dönemde Türkiye İmalat Sanayi”, Toplum ve Bilim, 86(2): 72-90.
  10. Lazzarato, M. (1996) “Immaterial Labour”, M. Hardt and P. Virno (der.) Radical Thought in Italy: A Potential Politics içinde, Minneapolis: University of Minnesota Press, 133-147.
  11. Margulies, R. ve E. Yildizoglu (1984) “Trade Unions and Turkey’s Working Class”, Middle East Report,121: 15-20.
  12. Marx, K. ve F. Engels (2014) Komünist Manifesto, çev. C. Üster ve N. Deriş, İstanbul:
  13. Can. Marx, K. (2000)
  14. Kapital, I.Cilt, çev. A. Bilgi, Ankara:
  15. Sol. Munck, R. (2013) “The Precariat: a View from the South”, Third World Quarterly, 34(5): 747-762.
  16. Mısır, M. B. ve S. K. Çelik (2002) “İmparatorluk’un İyimser Metafiziği”, Praksis, 7: 267-304.
  17. Neilson, D. ve T. Stubbs (2011) “Relative Surplus Population and Uneven Development in the Neoliberal Era: Theory and Empirical Application”, Capital & Class,35(3): 435-453.
  18. Nun, J. (2000) “The End of Work and the ‘Marginal Mass’ Thesis”, Latin American Perspectives, 27(1): 6-32.
  19. Oğuz, Ş. (2011) “Tekel Direnişinin Işığında Güvencesiz Çalışma/Yaşama: Proletaryadan Prekarya” ya mı?”, Mülkiye Dergisi, 35 (271): 7-24.
  20. Perry, G. E., W. F. Maloney, O. S. Arias, P. Fajnzylber, A. D. Mason ve J. Saavedra-Chanduvi (2007) Informality: Exit and Exclusion, Washington, DC: The World Bank. Ranciere, J. (2011) “Komünizmsiz Komünistler Mi?”, A.Badiou ve S. Zizek vd. (der.) B