Dergiler / Praksis / 2011 / Sayı: 25

Coğrafi işaretler ve küresel piyasalarda yerelleşen tarım ürünleri: ege pamuğu logosu üzerine bir saha çalışması

Geographical ındications and localized agricultural products in global markets: a field study beyond the logo of aegean cotton

Dergi
Praksis
Sayfa
87–116
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu anlamda, bu çalışmada coğrafi işaretlerin sadece basit birer kalite şematiği olarak değil, yerelleşen üretim sistemleri için yeni bir yönetişim aracı olarak da yeniden düşünülmesi gerektiği savunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son on yıl içinde, coğrafi işaret (Cİ) tarım sektöründe fikri mülkiyetin korunması için önemli araçlardan biri olarak ortaya çıkmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu baskı ile birlikte, çiftçilerin nihai üründen aldıkları katma değer payı zamanla azalmıştır Temel olarak, coğrafi işaretler, yerel özelliklerden türeyen katma değerin daha büyük bir oranına sahip olabilmek için yerel aktörlere önemli bir mücadele sahnesi sunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu anlamda, bu çalışmada coğrafi işaretlerin sadece basit birer kalite şematiği olarak değil, yerelleşen üretim sistemleri için yeni bir yönetişim aracı olarak da yeniden düşünülmesi gerektiği savunulmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · Turkey

Özet

Son on yıl içinde, coğrafi işaret (Cİ) tarım sektöründe fikri mülkiyetin korunması için önemli araçlardan biri olarak ortaya çıkmıştır. Coğrafi işaret belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri itibariyle kökenin bulunduğu bir yöre, alan, bölge veya ülke ile özdeşleşmiş bir ürünü gösteren işarettir. Liberalleşme sonrası süreçte, tarım sektöründe standartlaştırılmış ve asitleştirilmiş tarımsal metaların üretiminde ölçek ekonomilerinin küçük ve orta ölçekli üreticiler üzerindeki baskısı giderek artmıştır. Bu baskı ile birlikte, çiftçilerin nihai üründen aldıkları katma değer payı zamanla azalmıştır Temel olarak, coğrafi işaretler, yerel özelliklerden türeyen katma değerin daha büyük bir oranına sahip olabilmek için yerel aktörlere önemli bir mücadele sahnesi sunmaktadır. Bu bağlamda, Ege pamuğu Cİ üzerine bir alan çalışması, küresel meta zinciri analizi ile birlikte sunulmaktadır. Bu coğrafi işaretin, yerel aktörler tarafından tarım politikalarının liberalleşmesi ile şiddetlenen maliyet-fiyat kıskacına karşı bir stratejik araç olarak nasıl geliştirildiği ve benimsendiği incelenmektedir. Çalışma, coğrafi işaretli ürünün tanımı, teşvik edilmesi ve pazarlanmasına dair önemli bir takım uygulamaları, özellikle meta tedarik zincirinin yeniden organizasyonu ve yönetişimi ile ilgili olarak tartışmayı amaçlamaktadır. Bu anlamda, bu çalışmada coğrafi işaretlerin sadece basit birer kalite şematiği olarak değil, yerelleşen üretim sistemleri için yeni bir yönetişim aracı olarak da yeniden düşünülmesi gerektiği savunulmaktadır.

Abstract

In the last decade, geographical indication (GI) has emerged as one of the important instruments of intellectual property protection in agriculture sector. Geographical indication is a sign indicating the origin of a product that possesses a specific quality, reputation or other characteristics attributable to the place, area, region or country of origin. In the post liberalization process, pressure of economies of scale in the production of standardized and simplified products over small or medium sized producers has been increasing in agriculture sector. Along with this pressure, farmer’s share of the added value of the final product decreased over time. Basically, eographical indications offer an important setting to local actors for a struggle to capture a high proportion of added value derived from local characteristics. In that context, the case study of Aegean Cotton.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLGİÇ, D. N. (2011). Coğrafi işaretler ve küresel piyasalarda yerelleşen tarım ürünleri: ege pamuğu logosu üzerine bir saha çalışması. Praksis, Sayı: 25, 87–116. https://ajindex.com/articles/303038

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Agarwal, S. ve M. Barone (2005) Emerging Issues for Geographical Indication Branding Strategies, Iowa State University, Midwest Agribusiness Trade Research and Information Center. Aysu, A. (2007)” Çökertilen Tarım: Siyasi Partilerin Tarıma Bakışı”, Birgün Gazetesi: 14 Temmuz 2007, http://www.birgun.net/research_index.php?category_code=1183987913, indirilme tarihi: 21 Aralık 2010.
  2. Babcock, B. ve R. Clemens (2004) Geographical Indications and Property Rights: Protecting Value-added Agricultural Products, Iowa State University, Midwest Agribusiness Trade Research and Information Center. Barham, E. (2003) “Translating Terroir: The Global Challenge of French AOC Labeling”, Journal of Rural Studies, 19:127-138.
  3. Barlow, J. (1988) “A Note on Biotechnology and The Food Production Chain: Some Social and Spatial Implications of Changing Production Technology”, International Journal of Urban and Regional Research,12:229-246.
  4. Bernstein, H. (2003) “Article Farewells to the Peasantry”, Transformation, 52:1-19.
  5. Bernstein, H. (2006) “Is There an Agrarian Question in the 21st Century?”, Canadian Journal of Development Studies, 27: 449-460.
  6. Bonanno, A., L. Busch, W.H. Friedland, L. Gouveia ve E. Mingione (der.) (1994) From Columbus to ConAgra: The Globalization of Agriculture and Food, Lawrance: University of Kansas. Boratav, K. (2004) “Cancun’daki Tıkanma Üzerine Çeşitlemeler”, Mızrak N. Y. (der.), Dünya Ekonomisinde Bütünleşme Hareketleri ve Türkiye içinde, Ankara:
  7. Siyasal. Bradow, J. ve G. Davidonis (2000) “Quantitation of Fiber Quality and the Cotton Production-Processing Interface: A Physiologist’s Perspective”, Journal of Cotton Science, 4: 34-64.
  8. Bramley, C. ve J. Kirsten (2007) “Exploring the Economic Rationale for Protecting Geographical Indicators in Agriculture”, Agrekon, 46: 69-93.
  9. Buller, H. ve C. Morris (2004) “Growing Goods: The Market, the State, and Sustainable Food Production”, Environment and Planning A, 36: 1065-1084.
  10. Cooke, P. ve K. Morgan (1993) “The Network Paradigm: New Departures in Corporate and Regional Development”, Environment and Planning D, 11: 543-543.
  11. Coyle, W., W. Hall ve N. Ballenger (2001) “Transportation Technology and The Rising Share of US Perishable Food Trade”, Changing Structure of Global Food Consumption and Trade, Washington, DC: Economic Research Service (USDA). Daviron, B. (2002) “Small Farm Production and the Standardization of Tropical Products”, Journal of Agrarian Change, 2: 162-184.
  12. Daviron, B. ve P. Gibbon (2002) “Global C