Dergiler / Praksis / 2012 / Sayı: 29

Kürt sorununda şiddet ve demokrasi çıkmazı: Küresel süreçler ve sokak protestoları

Dergi
Praksis
Sayfa
39–64
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, Türkiye’de neoliberalizm sürecinin kemikleştirdiği, etnikleştirdiği ve şiddet sarmalına çevirdiği Kürt sorununu yakın tarih içerisinde yorumlayarak kuramsal bir tabana yerleştirmekte, Kürt siyasi hareketinin meşruiyet ve bölgesel otorite mücadelesi içinde şehirlerin yeni direniş alanları olarak tanımlanmasının ve sokak protestolarının siyasi anlam ve açılımını tartışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aşağıdaki makalenin amacı PKK’nin eylemsizlik kararının 2004 yılında son bulmasını takiben kentsel mekanlarda gözlemlenen “mücadele” ve “sivil direniş” repertuarlarını, Kürt ulusal hareketinin değişen özerklik odaklı siyasi çizgisi bağlamında daha iyi anlayabileceğimiz bir çerçeve oluşturmaktır. 2004 yılıyla birlikte Kürt siyasi hareketi, geleneksel (konvensiyonel) parti siyaseti ve dağda sürdürülen gerilla savaşının dışında şehir merkezlerinde sivil halkın katılımıyla yeni bir baskı mekanizması yaratmayı, özerklik talebini meşrulaştırma adına referans gösterdiği seçmen tabanına yeni mücadele alanları haline gelen sokaklarda görünürlük kazandırmayı hedefledi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Şehirlere yığılmış savaş mağduru Kürt halkı, devletin meşru otoritesinin eksik ve hukuksuzluğun yaygın olduğu tartışmalı ve çatışmalı kentsel alanlarda “mücadele”nin sivil kanadı olarak ön plana çıktı.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, Türkiye’de neoliberalizm sürecinin kemikleştirdiği, etnikleştirdiği ve şiddet sarmalına çevirdiği Kürt sorununu yakın tarih içerisinde yorumlayarak kuramsal bir tabana yerleştirmekte, Kürt siyasi hareketinin meşruiyet ve bölgesel otorite mücadelesi içinde şehirlerin yeni direniş alanları olarak tanımlanmasının ve sokak protestolarının siyasi anlam ve açılımını tartışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Aşağıdaki makalenin amacı PKK’nin eylemsizlik kararının 2004 yılında son bulmasını takiben kentsel mekanlarda gözlemlenen “mücadele” ve “sivil direniş” repertuarlarını, Kürt ulusal hareketinin değişen özerklik odaklı siyasi çizgisi bağlamında daha iyi anlayabileceğimiz bir çerçeve oluşturmaktır. 2004 yılıyla birlikte Kürt siyasi hareketi, geleneksel (konvensiyonel) parti siyaseti ve dağda sürdürülen gerilla savaşının dışında şehir merkezlerinde sivil halkın katılımıyla yeni bir baskı mekanizması yaratmayı, özerklik talebini meşrulaştırma adına referans gösterdiği seçmen tabanına yeni mücadele alanları haline gelen sokaklarda görünürlük kazandırmayı hedefledi. Barış ve Demokrasi Partisi, özerklik talebini sivil kitlelerin demokratik arenadaki varlığı ve görünürlüğü üzerinden meşrulaştırma çabasına girişti. Şehirlere yığılmış savaş mağduru Kürt halkı, devletin meşru otoritesinin eksik ve hukuksuzluğun yaygın olduğu tartışmalı ve çatışmalı kentsel alanlarda “mücadele”nin sivil kanadı olarak ön plana çıktı. Makale, Türkiye’de neoliberalizm sürecinin kemikleştirdiği, etnikleştirdiği ve şiddet sarmalına çevirdiği Kürt sorununu yakın tarih içerisinde yorumlayarak kuramsal bir tabana yerleştirmekte, Kürt siyasi hareketinin meşruiyet ve bölgesel otorite mücadelesi içinde şehirlerin yeni direniş alanları olarak tanımlanmasının ve sokak protestolarının siyasi anlam ve açılımını tartışmaktadır.

Abstract

This article presents a provisional perspective on the political nature of the “struggle”, “protest” and “civil resistance” repertoires observable in urban spaces across Turkey following the end of the unilateral ceasefire by the PKK in 2004. Besides conventional party politics and decades-long guerilla war in the rural, the Kurdish national movement with its autonomy-oriented new political agenda depends strategically on the political power of its civilian constituency in city centers. Peace and Democracy Party claims legitimacy for “autonomous Kurdistan” relying on politically assertive and discontented urban masses mobilized and visible on the streets as actors with democratic leverage. The article attempts to interpret the recent phase of the Kurdish question ethnicized and caught in violence during neoliberalism’s penetration in Turkey, grounding it in a theoretical framework. It then discusses the political meaning and repercussions of the emergence of new political spaces of resistance in cities that carry out the struggle of the Kurdish national movement for legitimacy and authority in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖKALP, D. (2012). Kürt sorununda şiddet ve demokrasi çıkmazı: Küresel süreçler ve sokak protestoları. Praksis, Sayı: 29, 39–64. https://ajindex.com/articles/303010

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Arrighi, G., Hopkins, T. K. ve I. Wallerstein, (1992) “1989, The Continuation of 1968”, Review, 15 (2): 221-42.
  2. Aslan, S. (2011). Everyday Forms of State Power and the Kurds in the Early Turkish Republic. International Journal of Middle East Studies. 43: 5-93
  3. Auyero, Javier (2007). Routine Politics and Violence in Argentina: The Gray Zone of State Power, Cambridge University Press.
  4. Behr, H. (2007). The European Union in the Legacies of Imperial Rule? EU Accession Politics Viewed from a Historical Comparative Perspective. European Journal of International Relations, 13(2): 239-262.
  5. Belge, Ceren (2011). State-Building and the Limits of Legibility; Kinship Networks and Kurdish Resistance in Turkey. International Journal of Middle East Studies. 43: 95-114.
  6. Boratav, Korkut (1990). Inter-Class and Intra-Class Relations of Distribution under ‘Structural Adjustment’: Turkey during the 1980s. Tosun Aricanli and Dani Rodrik (ed.). The Political Economy of Turkey. Macmillan. Boudreau Vince (2005). “Precarious Regimes and Matchup Problems in the Explanation of Repressive Policy.” Christian Davenport, Hank Johnston and Carol Mueller (ed.) Repression and Mobilization (Syf:33-57) Minneapolis: University of Minnesota Press.
  7. Bourke, Richard (2003). Peace in Ireland; the War of Ideas. London; Pimlico Bozarslan, Hamit (2000). ““Why the Armed Struggle?” Understanding Violence in Kurdistan of Turkey” Ferhad Ibrahim ve Gulistan Gurbey (ed.), The Kurdish Conflict Turkey: Obstacles and Chances for Peace and Democracy. New York: St. Martin’s press. Brubaker, Rogers and Laitin, David D (1998). Ethnic and Nationalist Violence. Annual Review of Sociology. 24: 423-452
  8. Cizre-Sakallioglu, Umut ve Yeldan, Erinç (2000). “Politics, Society and Financial Liberalization: Turkey in the 1990s”, Development and Change. 31: 481-508
  9. Çağaptay, Soner (2002). “Kemalist Dönemde Göç ve Iskan Politikalari: Türk Kimliği Üzerine Bir Çalisma” Toplum and Bilim. 93: 218-41
  10. Çelik, Ömer. (2011, 13 Ağustos). Komplo Birlik Ruhuyla Boşa Çıkarıldı, Birgün Denich, Bette. (2003) The Specter of superfluity: genesis of schism in the dismantling of Yugoslavia. R. Brian Ferguson (ed.). The State, Identity and Violence: Political disintegration in the post-Cold War world (syf: 177- 198). London and New York: Routledge, Derluguian, Georgi M. (2005) Bourdieu’s Secret Admirer in the Caucasus: A World-System Biography, Chicago: The University of Chicago Press Devrimci İşçi Partisi (DİP) (2011, 4 Ağustos) Üçüncü Cephe için İ