Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBunların yanında, yerel siyasette simgelerin oluşturduğu alternatif iletişim mecraları, muhalif simgesel siyasal aktörün oluşum süreci ve muhalif simgesel siyasal kurumsallaşma olanakları araştırılmıştır
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
1970'lerin ikinci yarısında Ankara Sıhhiye Meydanı'na yerleştirilen Hitit Güneşi anıtı, geride yalnızca Anadolu'nun Türkler öncesi tarihine atıfta bulunan bir anıt bırakmakla kalmayıp, uzunca bir süre kullanılacak olan bir kent ambleminin de doğuş gerekçesi olmuştu. 1995 yılında göreve gelen Melih Gökçek döneminde bu amblemin değiştirilerek yerine Ankara'yı daha iyi temsil ettiği gerekçesiyle Kocatepe Camii minareleri arasında yer alan Atakule figürünü içeren bir amblemin seçilmesi, etkisi günümüze kadar yansıyan bir amblem rekabetini beraberinde getirdi. Bu makalede, konuya ilişkin hukuk ve haber metinleri üzerinden Ankara'da yerel siyasetin gelişme seyri ve başkent belediyesinin İslamcı muhafazakârlaşma süreci tartışılmıştır. Tarih algısının popülerleştirilme izlekleri ve simgelerin siyasal alanın gereksinimleri için kullanımı üzerinde durulurken, simgelerin yerel siyasal kampanya yönetimi içindeki yeri incelenmiştir. Bunların yanında, yerel siyasette simgelerin oluşturduğu alternatif iletişim mecraları, muhalif simgesel siyasal aktörün oluşum süreci ve muhalif simgesel siyasal kurumsallaşma olanakları araştırılmıştır
Abstract
The Hittite Sun Disc Monument which was erected in the second half of the 1970s at one of the centers of Ankara, did not only refer to the Anatolian history before the Turks, but instigated the Ankara city emblem which had been in use for a long time until its replacement with a new one in the beginning of Melih Gökçek's tenure in 1995. The new emblem showing Atakule Tower between the two minarets of Kocatepe Mosque was claimed to represent Ankara more successfully and caused a long term emblem competition. Based on the petitions and the news coverages, this article explores the evolution of the local politics towards religious nationalism in Ankara. It aims to accentuate the popularization of the historical background and the utilization of symbols and symbolic discourses for the sake of political sphere through analyzing the position of symbols in local political campaigns. Furthermore, the paper discusses alternative communication venues which are created by symbolic discourses, the formation of opposing symbolic agencies and the possibilities of political institutionalization based on the opposing symbolic discourses.