KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Polis Bilimleri Dergisi / 2009 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Türkiye'deki suç eğilimleri ve polis performansının faktörel etkisi

Crime trends and factorial effects of police performance in Turkey

Bayram ERZURUMLUOĞLU
Turgut GÖKSU
Sayfa
43–60
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede son 20 yıllık devirde, Türkiye’deki suçların oldukça fazla bir miktarda arttığı, buna karşılık, polisin suçları çözme performansının düşmeye başladığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, Türkiye’de 1984 ile 2003 yılları arasındaki suç eğilimlerini ve bu dönemde işlenen suçlar karşısında polisin performansını değerlendirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede son 20 yıllık devirde, Türkiye’deki suçların oldukça fazla bir miktarda arttığı, buna karşılık, polisin suçları çözme performansının düşmeye başladığı tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu olmadığı takdirde artan suç trendi sebebiyle polisin halk nezdindeki imajının zedeleneceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Türkiye · Turkey

Özet

Bu makale, Türkiye’de 1984 ile 2003 yılları arasındaki suç eğilimlerini ve bu dönemde işlenen suçlar karşısında polisin performansını değerlendirmektedir. Bu çerçevede son 20 yıllık devirde, Türkiye’deki suçların oldukça fazla bir miktarda arttığı, buna karşılık, polisin suçları çözme performansının düşmeye başladığı tespit edilmiştir. Netice olarak, Türk polisinin suçlarla mücadele performansının daha fazla zarar görmemesi için hem çalışma metotlarının hem de organizasyonel yapılanmasının geliştirilmesi gerektiği önerilmektedir. Bu olmadığı takdirde artan suç trendi sebebiyle polisin halk nezdindeki imajının zedeleneceği düşünülmektedir.

Abstract

This article examines the crime trends reported in Turkey during 1984 to 2003. To this end it uses descriptive and inferential statistical analysis techniques in relation to police performance. Statistics prove that crimes are rapidly increasing in Turkey. In contrast, police performance seems to have degraded despite their increased number. As a result, it is suggested that Turkish police should change its working practices and organisational structure in order to improve their performance in dealing with crime. Otherwise, this situation may damage police public image irreconcilably.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERZURUMLUOĞLU, B., GÖKSU, T. (2009). Türkiye'deki suç eğilimleri ve polis performansının faktörel etkisi. Polis Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 3, 43–60. https://ajindex.com/articles/301432

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. APK Daire Başkanlığı, (1984-2004), Polis: Emniyet Genel Müdürlüğü Çalışmaları, Ankara:
  2. Emniyet Genel Müdürlüğü. Barclay, G. and Tavares, C. (2003), International Comparisons of Criminal Justice Statistics 2003, London: Home Office. Bennett, R. R. (1982), “The Effect of Police Personnel Level on Crime Clearance Rates: A Cross National Analysis”, International Journal of Comparative and Applied Criminal Justice, Winter 1982,
  3. Vol. VI, No. 2, pp.177-193.
  4. Burrows, J.; Tarling, R.; Mackie, A.; Lewis R. and Taylor G., (2000), Review of Police Forces’ Crime Recording Practices, London: Home Office. Carr-Hill, R. A. and Stern, N. H., (1979), Crime: The Police and Criminal Statistics, London: Academic Press.
  5. Crawford, A., (1998), Crime Prevention and Community Safety: Politics Policies and Practices, London: Longman. Erzurumluoğlu, Bayram, (2002), Improving the Effectiveness of the Police in Burglary Reduction in Britain and Turkey: A Comparative Analysis, Unpublished PhD Thesis, Birmingham University. Gilling, D., (1997), Crime Prevention: Theory, Policy and Politics, London: UCS Press.
  6. Graham, J. and Bennett, T., (1995), Crime Prevention Strategies in Europe and North America, Helsinki: United Nations Institute. Hough, M. and Mayhew, P., (1983),
  7. British Crime Survey, London: HMSO. Kershaw, C.; Chivite-Matthews, N. and Thomas, C., (2001), The 2001
  8. British Crime Survey, London: Home Office. Kinsey, R.; Lea, J., and Young, J.; (1986),
  9. Loosing the Fight against Crime, Oxford: Basil Blackwell Ltd. Liddle, M. A., and Gelsthorpe, L. R., (1994), Crime Prevention and Inter-Agency Co-operation, London: Home Office. Logan, C. H., (1975), “Arrest Rate and Deterrence”, Social Science Quarterly, No. 56, pp.376-389.
  10. Maguire, M.; Morgan R. and Reiner R. (eds.), (1997),
  11. The Oxford Handbook of Criminology, Oxford: Oxford University Press.
  12. Mayhew, P. and White, P., (1997), The International Crime Victimisation Survey, London: Home Office. Mayhew, P. and Van Dijk, J. J. M., (1997), Criminal Victimisation in Eleven Industrialised Countries; Key findings from the 1996
  13. International Crime Victims Survey, The Hague, Wetenschappelijk Onderzoeken Documentatiecentrum, Ministry of Justice. Mirrlees-Black, Catriona; Budd, Tracey; Partridge, Sarah and Mayhew, Pat, (1998), The 1998
  14. British Crime Survey, London: Home Office. Morgan, J., (1990), The Police Function and The Investigation of Crime, Hunts: Avebury Gower Publishing Company. Özşengül, Tuğrul, (1995),
  15. Istanbul Crime Survey, Unpublished