Dergiler / PLANLAMA / 2018 / Cilt: 28 - Sayı: 1

Türk Otomotiv Endüstrisinde Dayanıklılık, Perçin Etkisi ve Üretim Zincirlerinin Değişen Coğrafyası

Resilience, the Rivet Effect, and the Changing Geography of Production Chains in the Turkish Automotive Industry

Sayfa
12–21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ekonomik coğrafya ve bölge planlama perspektifinden değerlendirdiğimizde bu dört odağın birbirinden, üretim organizasyonu, büyüklük ve tarihsel gelişim süreçleri bakımlarından olduğu kadar, ana- yan sanayi bağlantılarının yoğunluk ve mekânsal tercihleri bakımından da farklılaştığını ve her odağın kendi yapısal özellikleri ve gelişme yörüngeleri doğrultusunda perçin ekonomilerine farklı tepkiler verdiğini söyleyebiliriz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazıda, perçin etkisi kavramı üzerinden Türk otomotiv yan sanayisinin dayanıklılığına ilişkin niceliksel ve mekânsal bir okuma yapılıyor.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaptığımız analizler perçin hipotezinin bu bölgedeki mekânsal etkilerinin homojen olmadığını gösteriyor.
💡
Sonuç & Katkı:Ekonomik coğrafya ve bölge planlama perspektifinden değerlendirdiğimizde bu dört odağın birbirinden, üretim organizasyonu, büyüklük ve tarihsel gelişim süreçleri bakımlarından olduğu kadar, ana- yan sanayi bağlantılarının yoğunluk ve mekânsal tercihleri bakımından da farklılaştığını ve her odağın kendi yapısal özellikleri ve gelişme yörüngeleri doğrultusunda perçin ekonomilerine farklı tepkiler verdiğini söyleyebiliriz.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu yazıda, perçin etkisi kavramı üzerinden Türk otomotiv yan sanayisinin dayanıklılığına ilişkin niceliksel ve mekânsal bir okuma yapılıyor. Yazıda sektörün dayanıklılığı ikincil veriler üzerinden yan sanayi firmalarının birincil tedarik ağı içinde kalabilme becerileri bağlamında ele alınıyor. Çalışmamızın ampirik çerçevesini Türk ekonomisinin motoru olarak kabul edilen Marmara Bölgesi’ndeki dört otomotiv odağı (Bursa, İstanbul, Kocaeli, Sakarya) oluşturuyor. Yaptığımız analizler perçin hipotezinin bu bölgedeki mekânsal etkilerinin homojen olmadığını gösteriyor. Ekonomik coğrafya ve bölge planlama perspektifinden değerlendirdiğimizde bu dört odağın birbirinden, üretim organizasyonu, büyüklük ve tarihsel gelişim süreçleri bakımlarından olduğu kadar, ana- yan sanayi bağlantılarının yoğunluk ve mekânsal tercihleri bakımından da farklılaştığını ve her odağın kendi yapısal özellikleri ve gelişme yörüngeleri doğrultusunda perçin ekonomilerine farklı tepkiler verdiğini söyleyebiliriz.

Abstract

This article focuses on the Turkish automotive industry and examines the sector’s resilience using secondary data. The empirical investigation is based on the concept of the rivet effect and its impact on firm survival within the first tier supply chain of local original equipment manufacturers that operate in the Marmara region. This region is considered the industrial heartland of the Turkish economy and is an example of a mega-city region comprising multiple clusters: Bursa, Istanbul, Kocaeli, and Sakarya. The study findings indicate a spatially uneven impact of the rivet hypothesis in the region. From the perspective of economic geography and regional planning, it is clear that these co-located automotive clusters differ from each other not only with respect to production organization, size, and historical evolution, but also with reference to the density and spatial composition of their supplier-customer linkages.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EVREN, Y., SAKARYA, A. (2018). Türk Otomotiv Endüstrisinde Dayanıklılık, Perçin Etkisi ve Üretim Zincirlerinin Değişen Coğrafyası. PLANLAMA, Cilt: 28 - Sayı: 1, 12–21. https://ajindex.com/articles/300497

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Bathelt, H. ve Glückler, J. (2011). The Relational Economy: Geographies of Knowing and Learning, Oxford University Press.
  2. Berzin, C.J. (2010). Turkey’s automotive ındustry: Driven to grow, Perspectives on Business and Economics, Lehigh University Lehigh Preserve, 13-21.
  3. Boschma, R., A. ve Wenting, R. (2007). The spatial evolution of the British automobile industry: Does location matter?”, Industrial and Corporate Change, 16(2): 213-238
  4. Bürken, S. (2014). Technology Development in Turkish Automotive Industry. A Case of Middle Technology Trap. Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Capital500 (2015). Türkiye’nin En Büyük 500 Şirketi, https://www.capital. com.tr/listeler/capital-500 [Erişim tarihi 14 Ağustos 2017]
  5. Dicken, P. (2011). Wheels of Change: The Automobile Industry. Dicken, P. (Ed.), Global Shift: Mapping the Changing Contours of the World Economy içinde (331-366),
  6. Sage Publishing. Evren, Y. (2002). Supply networks in the car industry: Do peripheral economies perform specific tasks? Lessons from the Turkish Car Industry”, International Planning Studies, 7, 283-302.
  7. Evren, Y. (2009). Sanayi odaklarının oluşumunda üretim zincirlerinin rolü: Bursa örneği, Kentsel Ekonomik Araştırmalar Sempozyumu II Bildiriler Kitabı, Pamukkale Üniversitesi,
  8. Denizli. Henry, N., Pinch, S. ve Russell, S. (1996) In pole position? Untraded interdependencies, new industrial spaces and the British motor sport industry. Area, 28: 25-36.
  9. Humphrey J. ve Memedovic O. (2003). The global automotive industry value chain: What prospects for upgrading by developing countries. Sectoral Studies Series, United Nations Industrial Development Organization (UNIDO) Ivarsson, I. ve Alvstam, C., G. (2005). The effect of spatial proximity on technology transfer from TNCs to local suppliers in developing countries: T he case of AB Volvo in Asia and Latin America, Economic Geography, 81(1): 83-11.
  10. Kaygalak, İ. (2011). Türkiye’de Sanayi Kümelenmesi: Uşak Örneği. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Klepper, S. (2002). The capabilities of new firms and evolution of the US automobile industry. Industrial and Corporate Change, 11(4):645-666.
  12. Lee, A. V., Vargo, J. ve Seville, E. (2013). Developing a tool to measure and compare organisations’ resilience. Natural Hazards Review, 14: 29–41.
  13. Luthar, S. ve Becker, B. (2000). The construct of resilience: a critical evaluation and guidelines for future work. Child Development, 7: 543–562.
  14. Martin, R. ve S