Dergiler / Mikrobiyoloji Bülteni / 2011 / Cilt: 45 - Sayı: 4

Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk hastanesinde 1999-2010 yılları arasında dışkı örneklerinden izole edilen shigella türlerinin antibiyotiklere direnç profilleri

Antimicrobial resistance profiles of shigella spp. isolated from feces samples in Hacettepe University Ihsan Dogramaci Children’s Hospital between 1999-2010

Sayfa
609–616
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, Shigella spp. enfeksiyonlarında uygulanacak olan ampirik tedavinin başarısının, Shigella türlerinin ülkemizdeki genel direnç durumunun, sürekli ve düzenli olarak yapılacak çalışmalar sonunda elde edilecek verilere bağlı olacağı kanısına varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Shigella türlerinin neden olduğu enfeksiyonlarda klinik belirtiler kişiden kişiye farklılık gösterirken, tedavide sıvı ve elektrolit kaybının önlenmesinin yanında, klinik iyileşmenin hızlandırılmasını sağlamak için seçilecek antibiyotik tedavisi önem taşımaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ampirik tedavi planlanırken bakterilerin yıllara göre direnç dağılımının göz önüne alınması tedavinin başarısını olumlu yönde etkilemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, Shigella spp. enfeksiyonlarında uygulanacak olan ampirik tedavinin başarısının, Shigella türlerinin ülkemizdeki genel direnç durumunun, sürekli ve düzenli olarak yapılacak çalışmalar sonunda elde edilecek verilere bağlı olacağı kanısına varılmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Shigella türlerinin neden olduğu enfeksiyonlarda klinik belirtiler kişiden kişiye farklılık gösterirken, tedavide sıvı ve elektrolit kaybının önlenmesinin yanında, klinik iyileşmenin hızlandırılmasını sağlamak için seçilecek antibiyotik tedavisi önem taşımaktadır. Ampirik tedavi planlanırken bakterilerin yıllara göre direnç dağılımının göz önüne alınması tedavinin başarısını olumlu yönde etkilemektedir. Bu retrospektif araştırmada, Hacettepe Üniversitesi Çocuk Hastanesinde 1999-2010 yılları arasında dışkı örneklerinden izole edilen 605 Shigella spp. izolatının çeşitli antibiyotiklere in vitro duyarlılık durumu yıllara göre kıyaslanmıştır. Suşların ampisilin, sefotaksim, trimetoprim-sülfametoksazol (TMP-SMZ), nalidiksik asit ve siprofloksasine in vitro duyarlılıkları Mueller-Hinton agar besiyerinde disk difüzyon yöntemiyle CLSI kriterlerine uygun olarak belirlenmiştir. Çalışmamızda, Shigella izolatlarının 526’sı S.sonnei, 69’u S.flexneri, dokuzu S.boydii ve biri S.dysenteriae olarak tanımlanmıştır. İzolatlarda saptanan toplam direnç oranları; ampisilin için %24.3, sefotaksim için %3.6, TMP-SMZ için %74.2 ve nalidiksik asit için %4.6 olup, tüm izolatlar siprofloksasine duyarlı bulunmuştur. İzolatların antibiyotik direnç oranlarında yıllara göre bir değişiklik belirlenememiştir. On iki yıllık sürede, sadece 2003 yılında tek bir S.dysenteriae suşu izole edilmiş ve bu izolat TMP-SMZ ve siprofloksasine duyarlı bulunmuştur. Çalışma süresi içinde, gerek laboratuvara gönderilen toplam dışkı kültürü gerekse izole edilen Shigella spp. sayısında yılların ilerlemesine paralel olarak anlamlı düzeyde bir azalma belirlenmiştir (p< 0.001). Çalışmamızda ampisilin direnci S.flexneri (%77.8) ve S.boydii (%62.5) suşlarında, S.sonnei (%17)’ye göre daha yüksek oranda bulunmuş; bunun aksine TMP-SMZ direnci S.sonnei (%78.9)’de, S.flexneri (%52.5) ve S.boydii (%11.1)’den daha yüksek olarak saptanmıştır. Sonuç olarak, Shigella spp. enfeksiyonlarında uygulanacak olan ampirik tedavinin başarısının, Shigella türlerinin ülkemizdeki genel direnç durumunun, sürekli ve düzenli olarak yapılacak çalışmalar sonunda elde edilecek verilere bağlı olacağı kanısına varılmıştır.

Abstract

The symptoms of infections caused by Shigella spp. are diverse and may change from person to person. The choice of antibiotics as well as the prevention of the loss of fluid and electrolytes are important in the clinical recovery. The local resistance rates to antibiotics should be taken into consideration when planning empirical therapy. The aims of this retrospective study were to detect the in vitro antimicrobial susceptibility of 605 Shigella spp. strains isolated from feces samples of children at Hacettepe University Ihsan Dogramaci Children&#8217;s Hospital between 1999 and 2010 and to compare the resistance rates by years. Susceptibility to ampicillin, cefotaxime, trimethoprim/sulfamethoxazole (T/S), nalidixic acid, and ciprofloxacin were determined in Mueller-Hinton Agar by disk diffusion method according to CLSI criteria. Among a total of 605 Shigella strains, 526 were identified as S.sonnei, 69 as S.flexneri, nine as S.boydii and one as S.dysenteriae. Resistance rates to ampicillin, cefotaxime, T/S and nalidixic acid were 24.3%, 3.6% 74.2% and 4.6%, respectively. All of the isolates were found susceptible to ciprofloxacin. Antibiotic resistance rates of the isolates did not exhibit any differences between the years. S.dysenteriae was isolated once in 2003 throughout this 12 year survey and the isolate was found susceptible to T/S and ciprofloxacin. A significant yearly decrease was detected in the number of stool cultures and number of Shigella spp. isolated in stool (p< 0.001). Ampicillin resistance was higher in S.flexneri (77.8%) and S.boydii (62.5%) than S.sonnei (17%). However, T/S resistance was higher in S.sonnei (78.9%) than S.flexneri (52.5%) and S.boydii (11.1%). In conclusion, continuous surveillance of resistance among Shigella species in Turkey seems to be imperative for establishing empirical treatment guidelines in our country.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTUN, B., GÜR, D. (2011). Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk hastanesinde 1999-2010 yılları arasında dışkı örneklerinden izole edilen shigella türlerinin antibiyotiklere direnç profilleri. Mikrobiyoloji Bülteni, Cilt: 45 - Sayı: 4, 609–616. https://ajindex.com/articles/298705

Kaynakça (14)

  1. Dupont HL. Shigella species (Bacillary dysentery), pp: 2905-10. In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R (eds), Mandell, Douglas, and Bennett’s Principles and Practice of Infectious Diseases. 2010, 7th ed. Churchill Livingstone, Philadelphia
  2. World Health Organization. Antimicrobial resistance in shigellosis, cholera and campylobacteriosis. WHO/CDS/CSR/ DRS/2001.8. 2001, World Health Organization, Geneva
  3. Clinical and Laboratory Standards Institute. Performance standards for antimicrobial susceptibility testing. Eighteenth Informational Supplement. CLSI Document M100-S18. 2008. CLSI, Wayne, Pennsylvania
  4. Niyogi SK. Shigellosis. J Microbiol 2005; 43(2): 133-43
  5. Alici O, Acikgoz ZC, Gamberzade S, Gocer S, Karahocagil MK. Antibiotic resistance rates of Shigella species isolated from stool cultures in the years 1999-2003. Mikrobiyol Bul 2006; 40(1-2): 9-14
  6. Karacan C, Tavil B, Topal Y, Zorlu P, Tayman C. Evaluation of shigellosis in a Turkish children’s hospital. Pediatr Int 2007; 49(5): 589-92
  7. Ozmert EN, Gokturk B, Yurdakok K, Yalcin SS, Gur D. Shigella antibiotic resistance in central Turkey: comparison of the years 1987-1994 and 1995-2002. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2005; 40(3): 359-62
  8. Sivapalasingam S, Nelson JM, Joyce K, Hoekstra M, Angulo FJ, Mintz ED. High prevalence of antimicrobial resistance among Shigella isolates in the United States tested by the national antimicrobial resistance monitoring system from 1999 to 2002. Antimicrob Agents Chemother 2006; 50(1): 49-54
  9. Şenses Z, Baysallar M, Aydoğan H, Güçlü AÜ, Doğancı L. Kan ve dışkı örneklerinden izole edilen Salmonella ve Shigella izolatlarının antibiyotik dirençleri. Gülhane Tıp Derg 2007; 49(3): 141-6
  10. Sire JM, Macondo EA, Perrier-Gros-Claude JD, et al. Antimicrobial resistance in Shigella species isolated in Dakar, Senegal (2004-2006). Jpn J Infect Dis 2008; 61(4): 307-9
  11. Martin LJ, Flint J, Ravel A, et al. Antimicrobial resistance among Salmonella and Shigella isolates in five Canadian provinces (1997 to 2000). Can J Infect Dis Med Microbiol 2006; 17(4): 243-50
  12. Hamedi A. Antibiotic resistance in children with bloody diarrhea. Acta Medica Iranica 2009; 47(2): 121-4
  13. Kuo CY, Su LH, Perera J, et al. Antimicrobial susceptibility of Shigella isolates in eight Asian countries, 2001- 2004. J Microbiol Immunol Infect 2008; 41(2): 107-11
  14. Ağel HE, Durmaz B, Refik M, Aşkın N. Dışkı kültürlerinden izole edilen Salmonella ve Shigella suşlarının antibiyotik dire