Dergiler / MN Kardiyoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 4

Aort darlığı hastalarında P dalga dispersiyonu ve ekokardiyografik parametreler ile ilişkisi

P wave dispersion and relation with echocardiographic in patient with aortic stenosis

Sayfa
266–269
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Aort darlığı olan hastaların P maksimum ve P dispersiyon değerleri normal gruptan anlamlı olarak daha fazla bulundu (sırasıyla 110±12 msn vs. 99±6 msn, p 0.05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Aort darlığı olan hastalarda atriyal fibrilasyon gelişimi hastayı hemodinamik olarak sıkıntıya sokmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:GEREÇ VE YÖNTEM: Ekokardiyografik olarak aort darlığı tespit edilmiş elektrokardiyogramları (EKG) normal sinus ritminde olan 39 hasta (28 erkek, 11 kadın; ortalama yaş 54±15 yıl) ve 40 sağlıklı gönüllü (30 erkek, 10 kadın; ortalama yaş 50±13 yıl) çalışmaya alındı.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Aort darlığı olan hastaların P maksimum ve P dispersiyon değerleri normal gruptan anlamlı olarak daha fazla bulundu (sırasıyla 110±12 msn vs. 99±6 msn, p 0.05).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:39 hasta
⚙️Değişkenler:Aort kapağı · Aort kapağı darlığı · Atriyal fibrilasyon

Özet

AMAÇ: Aort darlığı olan hastalarda atriyal fibrilasyon gelişimi hastayı hemodinamik olarak sıkıntıya sokmaktadır. Bu çalışmada aort darlığı olan hastalarda P dalga dispersiyonu ve ekokardiyografik parameterler ile olan ilişkisi araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM: Ekokardiyografik olarak aort darlığı tespit edilmiş elektrokardiyogramları (EKG) normal sinus ritminde olan 39 hasta (28 erkek, 11 kadın; ortalama yaş 54±15 yıl) ve 40 sağlıklı gönüllü (30 erkek, 10 kadın; ortalama yaş 50±13 yıl) çalışmaya alındı. Kontrol grubunun ve tüm hastaların transtorasik ekokardiyografik inceleme ile sol atriyum boyutları, aort kapak maksimal ve ortalama gradiyentleri ve sol ventrikül sistolik fonksiyonları hesaplandı. Tüm hastaların ve kontrol grubunun eş zamanlı 12-derivasyon EKG'leri çekildi. Çekilen EKG'ler dijital ortama alınarak yüksek rezolüsyonlu monitör yardımı ile P dalga süreleri ölçüldü. Maksimum P süresinden (P maksimum), minimum P dalga süresinin (P minimum) çıkarılması ile P dalga dispersiyonu (P dispersiyon) hesaplandı (P dispersiyon= P maksimum - P minimum). BULGULAR: Aort darlığı olan hastaların P maksimum ve P dispersiyon değerleri normal gruptan anlamlı olarak daha fazla bulundu (sırasıyla 110±12 msn vs. 99±6 msn, p 0.05). Lineer regresyon analizinde artmış P dispersiyonu belirleyicileri olarak sol atriyum çapı (p<0.001), aort kapağa ait maksimal gradiyent (p<0.05) ve ortalama gradiyent (p<0.05) bulundu. Yaş, cinsiyet, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu sol ventrikül septum ve arka duvar kalınlıklarının artmış P dispersiyonu için belirleyicilikleri saptanamadı. P maksimum süresinin belirleyicisi ise sol atriyum boyutu (p<0.01) olarak izlendi. SONUÇ: Sonuç olarak, P dalga dispersiyonu, aort darlığı olan hastalarda artmış olarak bulunmaktadır. Hesaplanması son derece kolay olan P dalga dispersiyonu bu hasta grubunda artmış atriyal fibrilasyon riskinin belirlenmesinde özellikle ekokardiyografinin bulunmadığı kliniklerde kolaylıkla ölçülüp kullanılabilecek bir metotdur.

Abstract

AIM: The occurrence of atrial fibrillation in aortic stenosis patients deteriorates the patient's hemodynamic condition. In this study we investigated the P wave dispersion and it's relation between some echocardiographic parameters in aortic stenosis patients. MATERIAL AND METHOD: Thirty-nine echocardiographically proven aortic stenosis patients (28 men, 11 women; mean age 54±15 years) and 40 sex and age matched healthy subjects (30 men, 10 women; mean age 50±13 years) were included the study. All patients had normal sinus rhythm on ECG. Echocardiographic study was performed on all patients and control subjects. Left atrium dimension, maximal and mean gradient of aortic valve and left ventricular ejection fraction were determined. The simultaneous 12-lead electrocardiograms were recorded. All measurements were done by high resolution monitor and P maximum, P minimum and P dispersion were estimated. P dispersion was calculated by P maximum minus P minimum (P dispersion= P maximum- P minimum). RESULTS: P maximum and P dispersion values in mitral stenosis patients were significantly higher than normal group (respectively, 110±12 msec vs. 99±6 msec, p<0.05; 20±8 msec vs. 9±5 msec, p<0.01). There was no difference between P minimum value of aortic stenosis patients and normal group (90±12 msec vs. 89±7 msec, p>0.05). Linear regression analysis revealed that left atrium diameter (p<0.05), maximal aortic gradient (p<0.01) and minimal aortic gradient (p<0.05) were significant predictors of high P dispersion values in aortic stenosis patients. Left atrium diameter was the only predictor of increased P maximum (p<0.01). CONCLUSION: P wave dispersion, which is a marker of increased atrial fibrillation risk was found to be increased in aortic stenosis patients. P wave dispersion could be used easily for the determination of the risk of atrial fibrillation ocurrence at cardiology clinics that haven't got echocardiography.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURTOĞLU, N., EMİROĞLU, Y., MUTLU, B., ERMEYDAN, C., İZGİ, A., DAĞDELEN, S., YAYMACI, B., BAŞARAN, Y., DİNDAR, İ. (2001). Aort darlığı hastalarında P dalga dispersiyonu ve ekokardiyografik parametreler ile ilişkisi. MN Kardiyoloji, Cilt: 8 - Sayı: 4, 266–269. https://ajindex.com/articles/298067

Kaynakça (12)

  1. Braunwald E. Valvular Heart Disease. In: Braunwald E ed. Heart Disease. A Textbook of Cardiovascular Medicine. Philadelphia: W.B. Saunders; 2001: p. 1643-1722.
  2. Dilaveris PE, Gialafos EJ, Sideris SK, et al. Simple electrocardiographic markers for the prediction of paroxysmal atrial fibrillation. Am Heart J 1998; 135:733-738.
  3. Villani GQ, Piepoli M, Rosi A, et al. P-wave dispersion index: a marker of patients with paroxysmal atrial fibrillation. Int J Cardiol 1996;55:169-175.
  4. Dilaveris PE, Gialafos EJ, Chrissos D, et al. Detection of hypertensive patients at risk for paroxysmal atrial fibrillation during sinus rhythm by computer-assisted P wave analysis. J Hypertens 1999; 17:1463-1470.
  5. Tükek T, Akkaya V, Demirel Ş, et al. Effect of valsalva maneuver on surface electrocardiographic p-wave dispersion in paroxysmal atrial fibrillation. Am J Cardiol 2000; 85:896-899.
  6. Sakamoto H, Okamoto E, Imakata K, et al. Prediction of early development of chronic nonrheumatic atrial fibrillation. Jpn Heart J 1995; 36:191-199.
  7. Yamada T, Fukunami M, Shimonagata T, et al. Dispersion of signal averaged P wave duration on precordial body surface in patients with paroxysmal atriai fibrillation. Eur Heart J 1999; 20:211-220. ACC/AHA Guidelines for the Clinical Application of Echocardiography. A Report of the American College of Cardiology/ American Heart Association Task Force on Practice Guidelines (Committee on Clinical Application of Echocardiography) Developed in Collaboration With the American Society of Echocardiography. Circulation 1997; 95:1686-1744.
  8. Inoue K, Owaki T, Nakamura T, Kitamura F, Miyamoto N. Clinical application of transvenous mitral commissurotomy by a new balloon catheter. J Thorac Cardiovasc Surg. 1984;.87:394-402.
  9. Moe GK, Rheinbolt WC, Abildskov JA. A computer model of atrial fibrillation. Am Heart J 1964; 67:200-220.
  10. Allessie MA, Bonke FİM, Schopman FJG. Circus movement in rabbit atrial muscle as a mechanism of tachycardia, II: the role of nonuniform recovery of excitability in the occurrence of unidirectional block as studied with multiple microelectrodes. Circ Res 1976; 39:168-177.
  11. Spach MS, Miller WT, Geselowitz DB, et al. The discontinuous nature of propagation' in normal canine cardiac muscle: evidence for recurrent discontinuities of intracellular resistance that affect the membrane currents. Cir Res 1981; 48:39-54.
  12. Simpson RJ, Foster RJ, Gettes LS. Atrial excitability and conduction in patients with interatrial conduction defects. Am J Cardiol 1982; 50