Dergiler / MN Kardiyoloji / 2000 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Subtotal ve tam tıkalı koroner arterlere uygulanan revaskülarizasyonun QT dispersiyonuna etkisinin karşılaştırılması

The comparison of the effect of revascularization applied to the total and subtotal occlusion on QT dispersion

Sayfa
104–107
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Subtotal olgularda işlem öncesi, QTmax, QTmin, QTD, QT c D sırası ile; 412.58± 43 msn, 364.46±40 msn. 48.12±20 msn 52.71±21 msn idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Koroner kalp hastalığında uygulanan revaskülarizasyon ve akut miyokard enfarktüsünde trombolitik tedavinin QT dispersiyonunun üzerine, olumlu etkisinin olduğu bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada kronik total tıkalı olgulara uygulanan başarılı PTCA/STENT girişiminden sonraki QT dispersiyonundaki değişim ile, TIMI-3 distal akıma sahip kritik lezyonlu (total olmayan) olgulara uygulanan başarılı PTCA/STENT işlemi sonrası QT dispersiyonundaki değişiklikleri karşılaştırmayı amaçladık.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Subtotal olgularda işlem öncesi, QTmax, QTmin, QTD, QT c D sırası ile; 412.58± 43 msn, 364.46±40 msn. 48.12±20 msn 52.71±21 msn idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Miyokard enfarktüsü · Anjiyoplasti · transluminal

Özet

AMAÇ: Koroner kalp hastalığında uygulanan revaskülarizasyon ve akut miyokard enfarktüsünde trombolitik tedavinin QT dispersiyonunun üzerine, olumlu etkisinin olduğu bilinmektedir. Çalışmada kronik total tıkalı olgulara uygulanan başarılı PTCA/STENT girişiminden sonraki QT dispersiyonundaki değişim ile, TIMI-3 distal akıma sahip kritik lezyonlu (total olmayan) olgulara uygulanan başarılı PTCA/STENT işlemi sonrası QT dispersiyonundaki değişiklikleri karşılaştırmayı amaçladık. YÖNTEM: Çalışmaya,. 20'si kadın, 61 'i erkek yaş ortalaması (60±12), toplam 81 olgu dahil edildi. Olguların tümünde LAD lezyonu olup, 53 'ünde %70 üzerinde darlık (subtotal), 28 'inde ise total tıkanıklık vardı (total). Total tıkalı olan grup ile total tıkalı olmayan grup arasındaki QTD değişiklikleri ayrı ayrı değerlendirildi. BULGULAR: Subtotal olgularda işlem öncesi, QTmax, QTmin, QTD, QT c D sırası ile; 412.58± 43 msn, 364.46±40 msn. 48.12±20 msn 52.71±21 msn idi. İşlem sonrası; 406.63±42 msn, 363.47±35 msn, 43.15±20 msn, 42.47±30 msn'idi. QTmax, QTD, QT c D de saptanan değişiklikler istatiksel olarak anlamlı iken (p 0.05). Total olgularda işlem öncesi QTmax, QTmin, QTD, QT c D sırası ile 413.88±45 msn, 367.22±47 msn, 46.66±16 msn, 52.05±18 msn idi Sonrasında QTmax, QTmin, QTD, QTcD sırası ile, 398.33±41 msn, 360.0±39 msn, 38.33±17 msn, 43.83±35 msn olarak bulundu, QTmax, QTD, QT c D daki değişiklikler istatiksel olarak anlamlı idi(p 0.05). Her iki grup karşılaştırıldığında QT c D arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlılık göstermedi (p >0.05). SONUÇ: Hem subtotal, hemde total olgularda başarılı reperfüzyonun QT dispersiyonunu azalttığı, QT dispersiyonunun üzerine etkisi bakımından revaskülarizasyon uygulanan damarın total veya subtotal olmasının bir fark oluşturmadığı kanaatine varıldı.

Abstract

AIM: It's known that revascularisation applied in coronary artery disease (CAD) and trombolytic therapy in acute M. I. have positive effects on QT dispersion. In this study we aimed to compare the change in the QT dispersion after PTCA-Stent intervention applied to the cases who are chronically and totally obstructed with changes in QT dispersion after successful PTCA-Stent intervention applied to the cases who have TIMI-III distal flow and subtotal critical lesions. METHOD: In this study 20 females, 61 males with average age of 60 ± 12 totally 81 cases were involved. In all of the cases LAD lesion was present and there were 70 % or more obstruction in 53 (subtotal) and total obstruction in 28- (total) QTD changes between the group who are totally obstructed and the group who are not totally obstructed were evaluated distinctly. RESULTS: In subtotal cases before intervention QT max, QT min, QTD, QT<sub>c</sub>D were 412.58±43 msc, 364.46 ± 40 msc, 48.12±20 msc, 52.71±21 msc respectively. After intervention 406.63±42 363.47 ± 35, 43.15±20, 42.47±30. While changes found in QT max QTD' QT<sub>c</sub>D Were statistically significant (p< 0.05), decrease fmnd m QT min Were not statically significant (p>0.05). In total cases before intervention QT max, QT min, QTD, QT<sub>c</sub>D were 413.88±45 msc, 367.22 ± 47 msc. 46.66±16, 52,05 ± 18 respectively. After that QT max, QT min, QTD, QTcD were found as 398.33±41. 360.0±39, 38.33±17. 43.83 ± 35. Changes in QT max, QTD, QT<sub>c</sub>D were statically significant (p>0.05). Decrease in QT min didn't have statistically significant (p> 0.05). When subtotal and total cases were compared there was no statistically significant difference between QT<sub>c</sub>D values in these two groups (p > 0.05). CONCLUSION: It was decided both in subtotal cases and total cases successful reperfusion has decreased QT dispersion and from the aspect of effect on QT dispersion there has been no difference in that vessel revascularization applied was totally or subtotal occluded.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARACA, I., İLKAY, E., KARADABAN, A., KILIÇOĞLU, A. E., ÖZBAY, Y., ÖZDAĞ, Z., ARSLAN, İ. N. (2000). Subtotal ve tam tıkalı koroner arterlere uygulanan revaskülarizasyonun QT dispersiyonuna etkisinin karşılaştırılması. MN Kardiyoloji, Cilt: 7 - Sayı: 2, 104–107. https://ajindex.com/articles/297842

Kaynakça (16)

  1. Sylvn JC, Horacek BM, Spencer A. QT interval variablty on the body surface. J Electrocardiol 1984
  2. Merx W, Yoon MS, Han J. The rol of localdisparty in conduction and recovery time on ventricular vulnerability to fibrillation. Am Heart J 1977
  3. Restivo M, Gough WB, El-sherif N. Ventricular arrhytmias in the subacute myocardial infarction period: High resolution activaton and refractory patterns of reentran rhytms. Circ Res 1990
  4. Aksöyek S, Batur MK, Atalar E. Akut miyokard infarktüsü sonrası gelişen ventriküler taşiaritmilerde QT dispersiyonu. Türk Kardiyoloji Dern Arş 1996
  5. Wheelan K, Mukharji J, Rude RE, and MİLİS Study Group. Sudden death and its relation to QT interval prolongation after myocardial infarction: two year follow up. Am J Cardiol 1986
  6. Yeşilbursa D, Serdar A, Gemici K, Güllülü S, Baran İ, Torun T, Aydınlar A, Kazazoğlu AR, Kumbay E, Çordan L. Başarılı koroner anjiyoplasti ve stent impilantasyonunun QT Dispersiyonu Üzerine Etkisi. MN Kardiyoloji 1998
  7. Abacı A, Kabakçı G, Karanfil. Koroner by-pas cerrahisinin QT dispersiyonuna etkisi. Türk Tıp Dergisi 1996
  8. Morone FLI, Karagöunis LA, Anderson JL. Reduction in QT dispersion by successful thrombolytic therapy in acute myocardial infarction. Circulation 1992
  9. Morone FLI, Villanueva'Ma T, Karagöunis LA, Anderson JL For the TEAM-2 study investigators. Reduction in QT interval dispersion by succesfulthrombolytic threapy, in acute myocardial infarction. Circulation 1994
  10. Kabukcu M, Ege H, Sancaktar O, Ersel F, Değer N. Kronik tam tıkalı koroner arterlerde başarılı koroner anjiyoplastinin QT dispersiyonuna etkisi. Türk Girişim. Kard. Der. 1997
  11. Chesebro Jh, Knattrerud G, Roberts R etal. Thrombolysis in miyokardial infarction (TIMI) trial
  12. phase l:a comprasion between intrav enous plasminojen activator and intravenous streptokinase circilation 1987
  13. Day CP, Me Comb JM, Campbell RWF. QT dispersion: an indication of arrhytmia risk in patients with long QT intervals. Br Heart J 1990
  14. Mirvis DM. Spatial variation of QT intervals in normal persons and patients with acute myocardial infarction. J Am Coll Cardiol 1985
  15. Priori SG, Napolitano C, Diehl L, Schwartz P. Dispersion of the QT interval. A marker of therapeutic efficacy in the idiopathic long QT syndrome. Circulation 1994
  16. Yunus A. Gillis AM, Duff HJ, Wyse DG, Mitchell LB. Increased precordial QTc dispersion predicts ventricular fibriallation duri