Dergiler / MN Kardiyoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 4

Konjestif kalp yetmezliğinde tedavi profillerindeki değişikliklerin klinik uygulamaya yansıması

Reflection of new treatment modalities into clinical practice in heart failure

Sayfa
250–253
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

GEREÇ VE YÖNTEM: Mayıs 2000- Ekim 2000 tarihleri arasında çeşitli merkezlerden kliniğimize refere edilen, polikliniğimize başvuran, radyonüklid, ekokardiyografik veya anjiokardiografik olarak ejeksiyon fraksiyonu % 40'ın altında olduğu bilinen ve daha önce kalp yetmezliği tanısı almış hastaların kullandığı medikasyon, tanıları, laboratuar bulguları ve yapılan ilaç değişiklikleri detaylı olarak kaydedildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Sistolik disfonksiyona sekonder kalp yetmezliğinde yerleşmiş tedavi ajanlarından (digital, diüretik, anjiotensin konverting enzim inhibitörü) başka son yıllarda bazı beta blokerler ve spironolakton mortalite ve morbidite azaltıcı yeni ilaçlar olarak karşımıza çıkmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, önemli kalp yetmezliği ilaç çalışmalarının, klinik uygulamaya yansımasını değerlendirmek amacıyla kalp yetmezliği tedavi profillerini ve özellikle beta bloker ve spironolakton kullanım sıklığını araştırdık.
💡
Sonuç & Katkı:GEREÇ VE YÖNTEM: Mayıs 2000- Ekim 2000 tarihleri arasında çeşitli merkezlerden kliniğimize refere edilen, polikliniğimize başvuran, radyonüklid, ekokardiyografik veya anjiokardiografik olarak ejeksiyon fraksiyonu % 40'ın altında olduğu bilinen ve daha önce kalp yetmezliği tanısı almış hastaların kullandığı medikasyon, tanıları, laboratuar bulguları ve yapılan ilaç değişiklikleri detaylı olarak kaydedildi.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000 · 70 hasta
⚙️Değişkenler:Kalp yetmezliği · konjestif · Adrenerjik beta-antagonistleri

Özet

AMAÇ: Sistolik disfonksiyona sekonder kalp yetmezliğinde yerleşmiş tedavi ajanlarından (digital, diüretik, anjiotensin konverting enzim inhibitörü) başka son yıllarda bazı beta blokerler ve spironolakton mortalite ve morbidite azaltıcı yeni ilaçlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, önemli kalp yetmezliği ilaç çalışmalarının, klinik uygulamaya yansımasını değerlendirmek amacıyla kalp yetmezliği tedavi profillerini ve özellikle beta bloker ve spironolakton kullanım sıklığını araştırdık. GEREÇ VE YÖNTEM: Mayıs 2000- Ekim 2000 tarihleri arasında çeşitli merkezlerden kliniğimize refere edilen, polikliniğimize başvuran, radyonüklid, ekokardiyografik veya anjiokardiografik olarak ejeksiyon fraksiyonu % 40'ın altında olduğu bilinen ve daha önce kalp yetmezliği tanısı almış hastaların kullandığı medikasyon, tanıları, laboratuar bulguları ve yapılan ilaç değişiklikleri detaylı olarak kaydedildi. BULGULAR: Yaşları 22-83 arası değişen, 23'ü kadın toplam 70 hasta incelendi. Hastalar poliklinik hastası ve yatan hastalar olarak 2 gruba ayrıldı. Yatan hastaların EF değerleri daha düşük yaş ortalaması daha fazla idi (%26.8±6.2 - %29.2±6.9 ve 62.6±9.4 - 58.4±12.1, p<0.01 ve p<0.01). Otuzdört poliklinik ve 36 yatan hasta kaydı değerlendirildi. Digital kullanımı 27/34 (%79.4)-27/36 (%75), ACE inhibitörü kullanımı 21/34 (%61.8)-18/36 (%50), furosemid kullanımı 19/34 (%55.8)-23/36 (%63.8), beta bloker kullanımı 6/34 (%17.6)- 6/36 (% 16.6), spironolakton kullanımı ise 8/34 (%23.5)-14/36 (%38.9) hastada izlendi. Medikasyon değişikliği olarak, poliklinik hastalarından 3 hastaya digital (%8.8), 8 hastaya furosemid (%23.5), 4 hastaya ACE inhibitörü (%11.7), 9 hastaya beta bloker (% 26.4) , 10 hastaya spironolakton (%29.4) eklendiği görüldü. Yatan hastaların 28'ine (%77.7) iv furosemid ve/veya inotrop infüzyon eklendi. Ek olarak 7 hastaya digital (%19.4), 9 hastaya furosemid (%25), 8 hastaya ACE inhibitörü (%22.2), 5 hastaya beta bloker (%13.8), 12 hastaya ise spironolakton eklendiği (%33.3) izlendi. SONUÇ: Kalp yetmezliği tedavisinde en sık kullanılan ajanlar digital, loop diüretiği, ve ACE inhibitörleridir. Özellikle beta bloker kullanımının (daha stabil olan poliklinik grubu dahil) henüz yeterli düzeylerde olmadığı düşünüldü. Spironolaktonun ise özelikle yatırılan hastalarda beta blokerlere kıyasla daha fazla kullanım sahası bulduğu görüldü.

Abstract

AIM: In heart failure secondary to systolic dysfunction, other than well-established treatment agents (digitalis, angiotensin converting enzyme inhibitors, diuretics) some beta blockers and spironolactone proved themselves as mortality and morbidity reducing agents in heart failure recently. In this study we aimed to search for reflection of clinical research into clinical practice especially in terms of spironolactone and beta blockers. MATERIAL AND METHOD: From May 2000 to October 2000, we evaluated heart failure patients referred for hospitalisation or controlled in outpatient clinics. To be included, patients had to have a previous diagnosis of heart failure due to systolic dysfunction and an ejection fraction (EF) of less than 40 % with echocardiography or angiocardiography or with radionuclide methods. We noted their diagnosis, medical regimen, laboratory tests and changes in their therapy. RESULTS: There were 70 patients aged 22-83 in the study group. The patients were evaluated in two groups : outpatient clinics and hospitalised patients. Hospitalised patients had lower EF and were older than outpatient ones (% 26.8±6.2 vs % 29.2±6.9 and 62.6±9.4 vs 58.4±12.1 respectively, p<0.01 ve p<0.01). There were 34 outpatient clinics patients and 36 hospitalised patients. Digitalis was used in 27/34 (79.4 %) vs 27/36 (75 %), ACE inhibitors 21/34 (61.8 %) vs 18/36 (50 %), furosemide 19/34 (55.8 %) vs 23/36 (63.8 %), beta blockers 6/34 (17.6 %) vs 6/36 (16.6 %), spironolactone 8/34 (23.5 %) vs 14/36 (38.9 %) respectively. Changes in medical regimen were as follows ; for outpatient clinics, 3 were added digitalis (8.8 %), 8 furosemide (23.5 %), 4 ACE inhibitors (11.7 %), 9 beta blockers (26.4 %), 10 spironolactone (29.4 %). For hospitalised patients 28 (77.7 %) were initiated iv furosemide and/or inotrope infusion. Additionally, 7 patients were added digitalis (19.4 %), 9 furosemide (25 %), 8 ACE inhibitor s (22.2 %), 5 beta blockers (13.8 %) and 12 spironolactone (33.3 %). CONCLUSION: Most frequently employed agents for heart failure are digitalis, ACE inhibitors and loop diuretics. We think that especially beta bloker usage (even for outpatient clinics representing a stable group) is lower than that could have been achieved. Spironolactone seems to have found a wider application especially in hospitalized patients with respect to beta blockers.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAYIN, T., AKBAL, Ö., AKYÜREK, Ö., ÖZENCİ, M. (2001). Konjestif kalp yetmezliğinde tedavi profillerindeki değişikliklerin klinik uygulamaya yansıması. MN Kardiyoloji, Cilt: 8 - Sayı: 4, 250–253. https://ajindex.com/articles/297756

Kaynakça (7)

  1. Deedwania PC. Prevalance and Prognosis of Heart Failure. In Crawford MH, Deedwania PC eds.Congestive Heart Failure: State of the Art. Philadelphia W.B. Saunders Company, Cardiology Clinics 1994;12:1-8.
  2. Packer M, Cohn JN on behalf of the Steering Committee ant Membership of the Advisory Council to Improve Outcomes Nationwide in Heart Failure, Consensus Recommendations for the Management of Chrohic Heart Failure. Am J Cardiol 1999; 83:1 A-38A. CIBIS-II Investigators and Committees. The Cardiac Insufficiency Bisoprolol Study II (CIBIS-II); a randomised trial. Lancet. 1999; 353:9 -13. MERIT-HF Study Group. Effect of metoprolol CR/XL in chronic heart failure: Metoprolol CR/XL Randomized Intervention Trial in Congestive Heart Failure (MERIT-HF). Lancet. 1999; 353:2001-2006.
  3. Packer M, Bristow MR, Cohn JN, Colucci WS, Fowler MB, Gilbert EM, Shusterman NH. Effect of carvedilol on morbidity and mortality in patients with chronic heart failure. N Engl J Med. 1996; 334:1349-1355.
  4. Pitt B, Zannad F, Remme WJ et al for the Randomized Aidactone Evaluation Study Investigators. The effect of spironolactone on morbidity and mortality in patients with severe heart failure. N Engl J Med 1999; 341:709-17. The Digitalis Investigation Study Group. The effect of digoxin on mortality and morbidity in patients with heart failure. N engl J Med 1997; 336:535-33. The SOLVD Investigators. Effect of enalapril on survival in patients with reduced left ventricular ejection fractions and congestive heart failure. N Engl J Med 1991; 325:293-302.
  5. Cohn JN, Johnson G, Ziesche S et al. A comparison of enalapril with hydralazine-isosorbide dinitrate in the treatment of chronic congestive heart failure. N englJ Med 1991; 325:303-310. The CONSENSUS Trial Study Group. Effects of enalapril on mortality in severe congestive heart failure:results of the Cooperative North Scandinavian Enalapril Survival Study (CONSENSUS).N Engl J Med 1987;316:1429-35.
  6. Pitt B, Segal R, Martinez FA et al, on behalf of the ELITE study Investigators. Randomised trial of losartan versus captopril in patients over 65 with heart failure (Evaluation of Losartan in the Elderly Study, ELITE). Lancet 1997; 349:747-52. Bristow MR. Beta-Adrenergic Receptor Blockade in Chronic Heart Failure. Circulation 2000; 101:558-69.
  7. Pacher R, Stanek B, Globits S et al. Effects of two different enalapril dosages on clinical, haemodynamic, and neurohumoral response of patients with severe congestive heart failure. Eur Heart J 1996; 17:1223-32. Va