Dergiler / MN Kardiyoloji / 2010 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Akselere idiyoventriküler ritm: primer perkütan girişim yapılan hastalarda başarılı reperfüzyonun belirteci mi? 10 yıllık deneyimin sonuçları

Accelerated idioventricular rhythm: predictor of succesfull reperfusion in patients undergoing primary percutaneous intervention? the results of 10 years experience

Sayfa
26–33
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaç: Araştırmamızın amacı akut miyokard enfarktüslü hastalarda perkütan koroner girişim sonrası reperfüzyon aritmileri ve klinik bulguların miyokardiyal reperfüzyonla ilişkisini incelemektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırmamızın amacı akut miyokard enfarktüslü hastalarda perkütan koroner girişim sonrası reperfüzyon aritmileri ve klinik bulguların miyokardiyal reperfüzyonla ilişkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: ST segment elevasyonlu akut miyokard enfarktüsü (STEMI) tanısıyla acil perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan 177 olgu incelendi.
💡
Sonuç & Katkı:Damar açıklığının sağlanmasından sonraki 60 dakika içinde reperfüzyon aritmilerinden sadece sinüs bradikardisi miyokardiyal reperfüzyonla ilişkili bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Araştırmamızın amacı akut miyokard enfarktüslü hastalarda perkütan koroner girişim sonrası reperfüzyon aritmileri ve klinik bulguların miyokardiyal reperfüzyonla ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: ST segment elevasyonlu akut miyokard enfarktüsü (STEMI) tanısıyla acil perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan 177 olgu incelendi. Olgulara PTCA, PTCA+stent, direk stent yöntemlerinden biri kullanılarak PKG uygulandı. PKG sırasında yeni ortaya çıkan ritim-iletim bozuklukları kayıt edildi. PKG işlemi sonunda enfarkttan sorumlu arterde rezidüel darlığın %30’un altında kalması ve TIMI 3 akım sağlanması başarılı PKG kabul edildi. Olgularda miyokardiyal reperfüzyonun saptanmasında PKG işlemi öncesi ve sonrası elde edilen EKG’lerden hesaplanan toplam ST segment elevasyon rezolüsyonu (STER) kullanıldı. STER %70 ve üzeri olması başarılı miyokardiyal reperfüzyon göstergesi kabul edildi. Bulgular: Miyokardiyal reperfüzyon olan (Grup 1) ve olmayan (Grup 2) gruplar arasında PKG yöntemi (PTCA, PTCA+stent, direkt stent), PTCA balon şişirme sayısı, stent sayısı, stent çapı, stent uzunluğu, PKG komplikasyonu (diseksiyon, akut oklüzyon, distal emboli), rezidüel darlık, ağrı başlangıcı-damar açıklığı süresi açısından fark saptanmadı. PKG sonrası tüm olgularda reperfüzyon aritmilerinden en sık akselere idiyoventriküler ritim (AİVR; %31,6) saptandı. Saptanan reperfüzyon aritmilerinden atriyal erken atım, supraventriküler taşikardi, atriyal fibrilasyon, ventriküler erken atım (VEA), ikili VEA, bigemine VEA, süreksiz VT, sürekli VT, ventriküler fibrilasyon, AİVR, atriyoventriküler tam blok ile miyokardiyal reperfüzyon arasında ilişki saptanmazken, sinüs bradikardisinin görülmesi miyokardiyal reperfüzyon sağlanmasıyla ilişkili saptandı. Sonuç: ST segment elevasyonlu akut miyokard enfarktüsü tanısıyla perkütan koroner girişim uygulaması sonucu tam anjiyografik başarı sağlanan olgularda AİVR en sık gözlenen aritmidir. Damar açıklığının sağlanmasından sonraki 60 dakika içinde reperfüzyon aritmilerinden sadece sinüs bradikardisi miyokardiyal reperfüzyonla ilişkili bulunmuştur.

Abstract

Aim: The objective of our research is to examine the relation between re-perfusion arrhythmias following percutaneous coronary interventions and clinical findings and myocardial reperfusion in patients with acute myocardial infarction. Material and Method: One hundred and seventy seven patients subjected to emergent percutaneous coronary intervention (PCI) with the diagnosis of acute myocardial infarction with ST segment elevations (STEMI) were examined. The cases were subjected to emergent PCI with the use of PTCA, PTCA + stent and direct stent methods. Rhythm-transmission disorders that occurred newly during PCI were recorded. A residual narrowness below 30% in the artery responsible from the infarct and the achievement of TIMI 3 flow following PCI process was accepted as successful PCI. Total ST segment elevation resolution (STER) calculated from the ECGs obtained before and after PCI process was used in determining the myocardial reperfusion in the cases. STER value of 70% and above was accepted as the indicator of successful myocardial reperfusion. Results: When the basic clinical characteristics of the groups with (Group 1) and without myocardial reperfusion (Group 2) are examined, no difference was detected with respect to sex, diabetes mellitus, hypertension, dislipidemia, smoking, past myocardial infarct and pre-infarct angina story. However the average age of the group with myocardial reperfusion was found out to be smaller (52.8 ±1.0 vs. 56.8 ±1.1; p<0.05). No difference was detected between the groups with and without myocardial reperfusion with respect to PCI method (PTCA, PTCA+stent, direct stenting), number of PTCA balloon inflation, number of stents, stent diameter, stent length, PCI complications (dissection, acute occlusion, distal emboli), residual narrowness and commencement of pain - vessel opening duration. Following PCI, the highest prevalence among reperfusion arrhythmias seen in all cases was accelerated idioventricular rhythm (AIVR; 31.6%). While no association was detected between the detected reperfusion arrhythmias of atrial premature beat, supraventricular tachycardia, atrial fibrillation, ventricular premature beat (VEA), dual VEA, bigeminus VEA, non-sustained VT, sustained VT, ventricular fibrillation, AIVR, atrioventricular complete block and myocardial re-perfusion, the occurrence of sinus bradycardia was found out to be related with myocardial reperfusion. Conclusion: In cases where full angiographic success was achieved followingprimary percutaneous coronary intervention upon diagnosis of acute myocardial infarction with ST segment elevation, AIVR was the common arrhythmia. Only sinus bradycardia among the reperfusion arrhythmias seen within 60 minutes from ensuring vessel opening is related with myocardial reperfusion.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAN, H., BAŞEL, M. C., TİRYAKİOĞLU, S. K., ARI, H., AKDEMİR, S., BOZAT, T., KOCA, M. V. (2010). Akselere idiyoventriküler ritm: primer perkütan girişim yapılan hastalarda başarılı reperfüzyonun belirteci mi? 10 yıllık deneyimin sonuçları. MN Kardiyoloji, Cilt: 17 - Sayı: 1, 26–33. https://ajindex.com/articles/297501

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Onat A. Erişkinlerimizde kalp hastalıkları prevalansı, yeni koroner olaylar ve kalpten ölüm sıklığı. Onat A. TEKHARF (Türk Erişkinlerinde Kalp Sağlığı, Risk Profili ve Kalp Hastalığı). Ohan Matbaacılık Ltd. Şti, 2000: 16-23
  2. Werf FV, Baim DS. Reperfusion for ST-Segment Elevation Myocardial Infarction. Circulation 2002;105:2813-2816
  3. Poli A, Fetiveau R, Vandoni P, Rosso GD,et al. Integrated Analysis of Myocardial Blush and ST-Segment Elevation Recovery After Successful Primary Angioplasty. Circula - tion 2002;106:313-318. 4. van’t Hof AW, Liem A, Suryapranata H, et al. Angiographic assessment of myocardial reperfusion in patients treated with primary angioplasty for acute myocardial infarction: Myocardial blush grade. Zwolle Myocardial Infarction Study Group. Circulation 1998;97:2302-06 5. Matetzky S, Freimark D, Chouraqui P, et al. The distinction between coronary and myocardial reperfusion after thrombolytic therapy by clinical markers of reperfusion. J Am Coll Cardiol 1998; 32:1326-30 6. Gibson CM, Cannon CP, Murphy SA et al. Relationship of TIMI myocardial perfusion grade to mortality after administration of thrombolytic drugs. Circulation 2000; 101:125-30 7. Gibson CM, Murphy SA, Rizzo MJ et al. Relationship of TIMI frame count and clinical outcomes after thrombolytic administiration. Thrombolysis in Myocardial Infarction (TIMI) Study Group. Circulation 1999; 99:1945- 50 8. Ito H, Okamura A, Iwakura K et al. Clinical implications of the no-reflow phenomenon: a predictor of complications and left ventricular remodeling in reperfused anterior wall myocardial infarction. Circulation 1996; 93:223-28 9. Sakuma T, Hayashi Y, Sumii K et al. Predictors of shortand intermediate- term prognosis of patients with acute myocardial infarction using myocardial contrast echocardiography one day after recanalization. J Am Coll Cardiol 1998; 32:890-97 10. Wu KC, Zerhouni EA, Judd RM et al. Prognostic significance of microvascular obstruction by magnetic resonance imaging in patients with acute myocardial infarction. Circulation 1998; 97:765-72 11. Claeys MJ, Bosman J, Veenstra L et al. Determinants and prognostic implications of persistent ST segment elevation after primary angioplasty for acute myocardial infarction: importance of microvascular reperfusion injury on clinical outcome. Circulation 1999; 99:1972-77 12. Andrews J, Straznicky IT, French JK et al. ST-segment recovery adds to the assessment of TIMI 2 and 3 flow in predicting infarct wall motion after