Dergiler / MN Oftalmoloji / 2000 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Santral kornea kalınlığı ve non-kontakt tonometre

Sayfa
240–242
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Çalışma kapsamına alınan tüm hastalar dikkate alındığında, ortalama GİB değeri 14.74 ± 4.40 mmHg ve ortalama santral kornea kalınlığı 549.80 ± 36.49 (m olarak bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Santral kornea kalınlığının, non-kontakt tonometre ile yapılan göziçi basıncı (GİB) ölçümlerine etkisinin normal bireylerde ve primer açık açılı glokom (PAAG) hastalarında değerlendirilmesi.
📊
Temel Bulgular & Veri:YÖNTEM: 64 normal birey ve 46 PAAG hastasında göziçi basınçları ve kornea kalınlıkları, non- kontakt tonometre ve ultrasonik pakimetre ile ölçüldü.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Çalışma kapsamına alınan tüm hastalar dikkate alındığında, ortalama GİB değeri 14.74 ± 4.40 mmHg ve ortalama santral kornea kalınlığı 549.80 ± 36.49 (m olarak bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Glokom · açık-açılı · Ultrasonikler

Özet

AMAÇ: Santral kornea kalınlığının, non-kontakt tonometre ile yapılan göziçi basıncı (GİB) ölçümlerine etkisinin normal bireylerde ve primer açık açılı glokom (PAAG) hastalarında değerlendirilmesi. YÖNTEM: 64 normal birey ve 46 PAAG hastasında göziçi basınçları ve kornea kalınlıkları, non- kontakt tonometre ve ultrasonik pakimetre ile ölçüldü. Elde edilen değerlerin istatistiksel analizi yapılarak, ölçülen GİB değerleri ile santral kornea kalınlığı arasındaki ilişki araştırıldı. BULGULAR: Çalışma kapsamına alınan tüm hastalar dikkate alındığında, ortalama GİB değeri 14.74 ± 4.40 mmHg ve ortalama santral kornea kalınlığı 549.80 ± 36.49 (m olarak bulunmuştur. Normal bireyler ile PAAG hastaları arasında kornea kalınlığı açısından anlamlı fark yoktur (p=0.77). Ölçülen GİB değerlerinin, santral kornea kalınlığı fazla olan bireylerde, daha yüksek olduğu izlenmiştir. Buna göre santral kornea kalınlığındaki 10 (m artışın non-kontakt tonometre ile ölçülen GİB değerini normal bireylerde 0.10 mmHg PAAG hastalarında 0.25 mmHg ve iki grup birlikte değerlendirildiğinde 0.17 mmHg arttırdığı görülmüştür. SONUÇ: Non-kontakt tonometre ile yapılan GİB ölçümlerinin de, diğer aplanasyon tonometreleri ile yapılan ölçümlerde olduğu gibi, santral kornea kalınlığı değişikliklerinden etkilendiği izlenmiştir. Bu bulgular ışığında, özellikle kornea kalınlığının normalden farklı olduğu düşünülen hastalarda, ölçülen GİB'nın gerçek GİB değerini yansıtmayabileceği unutulmamalı, bu tür hastalarda santral kornea kalınlığı ölçülerek, ölçülen GİB değerinde gerekli düzeltmeler yapılmalıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKMAN, A., YAYLALI, V., ÜNAL, M., ERMİŞ, S. S., TAŞINDI, E. (2000). Santral kornea kalınlığı ve non-kontakt tonometre. MN Oftalmoloji, Cilt: 7 - Sayı: 3, 240–242. https://ajindex.com/articles/296441

Kaynakça (17)

  1. Whitacre MM, Stein R. Sources of error with the Goldmann type tonometers. Surv Ophthalmol 1993; 38:1-30
  2. Dielemans I, Vingerling Jr, Hofman A, Grobbee D, de Jong PTVM. Reliabilİty of intraocular pressure measurement with the goldmann applanation tonometer in epidemiological studies. Graefes Arch Clin Exp Ophthalmol 1984; 232; 141-4
  3. Kruse Hansen F. A clinical study of the normal human central corneal thickness. Acta Ophthalmol (Copenh) 1971; 49: 82-9
  4. Kruse Hansen F, Ehlers N. Elevated tonometer readings caused by a thick cornea. Acta Ophthalmol (Copenh) 1971; 4B;775-a
  5. Ehlers N, Bramsen T, Sperling S. Applanation tonometry and central corneal thickness. Acta Ophthalmol 1975; 53:34-5
  6. Whitacre MM, Stein RA, Hassanein K. The effect of corneal thickness on applanation tonometry. Am J Ophthalmol 1993; 115:592-6
  7. Gordon A, Boggess EA, Molinori JF. Variability of ultrasonic pachimetry. Invest Ophthalmol Vis Sci 1990; 67:162-5
  8. Giasson C, Forthomme D. Comparison of central corneal thickness measurements between optical and ultrasonic pachymeters. Opht Vis Sci 1992; 69: 236-41
  9. Salz JJ, Azen SP, Berstein J, Caroline P, Villosanor RA, Schanzlin DZ. Evaluation and comparison of sources of variability in the measurement of corneal thickness with ultrasonic and optical pachymeters. Opthalmic Surg 1983; 14:750-4
  10. Goldmann H, Schmldt T. Über Applanationstonometre. Ophfhalmologica 1957;134:221-42, 11. Hansen FK. A cünical study of the normal human central corneal thickness. Acta Ophthalmol (Copenh) 1971;49:82-9
  11. Ehlers N, Hansen FK. On the optical measurement of corneal thickness. Acta Ophthalmol {Copenh) 1971; 49:65-81
  12. Poster PJ, Boosanhu J, Alsbirk PH, Munkhbayar D, Uronchlmeg D, Johnson GJ. Central corneal thickness and intraocular pressure in Mongolian population. Ophthalmology 1990; 105:969-73
  13. Ehlers N, Hansen FK, Aasved H. Biometric correlations of corneal thickness. Acta Ophthalmal (Copenh) 1975; 53:652-9
  14. Siu A, Herse P. The effect of age on human corneal thickness. Acta Ophthalmol 1993; 71:51-6
  15. Copt RP, Thomas R, Mermoud A. Corneal thickness in ocular hypertension, primary open angle glaucoma, and normal tension glaucoma. Arch Ophthalmol 1999; 117:14-6
  16. Argus WA. Ocular hypertension and central corneal thîckness. Ophthalmology 1995;102:1B10-2
  17. Wolfs R, Klaver C, Vingerling J, Grobbee D. Hofman A. Distribution of central corneal thickness and its association with introocular pressure: the Rotterdam St