Dergiler / MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 20

Oryantalizmi Doğuran İki Başkent: İstanbul – Paris

Two Bedrocks of Orientalism: Istanbul and Paris

Sayfa
312–331
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Oysa tarihsel süreç Batı için Doğu’nun giriş kapısının İstanbul olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“XIX. yüzyılın” ve aynı anlama gelmek üzere “Modernitenin Başkenti” olarak anılan Paris, bunlardan da önce oryantalizmin başkentidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Oryantalizmi tarihsel bir olgu olmaktan çıkarıp sorunsallaştıran Edward Said, tarihsel kökenlerini antikiteye dayandırmakla birlikte, onun kurumsallaşıp sistematik uygulama halini almasının miladı olarak 1798’i; Mısır’ın işgalini işaret etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Oysa tarihsel süreç Batı için Doğu’nun giriş kapısının İstanbul olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

“XIX. yüzyılın” ve aynı anlama gelmek üzere “Modernitenin Başkenti” olarak anılan Paris, bunlardan da önce oryantalizmin başkentidir. Fransız sanatçıların XIX. yüzyıl başlarından itibaren geliştirdiği resim tarzının adı olarak ortaya çıkan oryantalizm kavramı, hızla diğer sanatlara taşınmış, zamanla Doğu’ya ilişkin Batılı düşünsel, sanatsal, siyasal hemen tüm pratiklerin ortak adına dönüşmüştür. Oryantalizmi tarihsel bir olgu olmaktan çıkarıp sorunsallaştıran Edward Said, tarihsel kökenlerini antikiteye dayandırmakla birlikte, onun kurumsallaşıp sistematik uygulama halini almasının miladı olarak 1798’i; Mısır’ın işgalini işaret etmektedir. Oysa tarihsel süreç Batı için Doğu’nun giriş kapısının İstanbul olduğunu göstermektedir. Elçilik kayıtlarından seyahatnamelere, tacirlerden sanatçılara resmi, sivil Batılı öznenin Doğu’ya ilişkin öncelikli imge kaynağı İstanbul’dur. XVII. yüzyıl sonlarında Fransa’nın İstanbul’u işgal tasarıları, şehrin ve Doğu’nun Batılı aktörlerce imgesel, sözel, teatral, görsel olarak yeniden üretilip tüketilmesine dönüşmüştür. Bu pratik XVIII. yüzyıldan itibaren İstanbul’un da dönüşümünü getirmiştir. Paris-İstanbul ilişkisi, oryantalizmin tarihsel, coğrafi kaynaklarını ve evrimini ortaya koymaktadır.

Abstract

Before being the capital of the 19th Century and “modernity”, Paris is the bedrock of orientalism. The concept of orientalism emerged in the 19th century as the name of an artistic style developed by French painters, spread to other fields of art. In time, the concept came to signify all ideational and political practices on the part of the Occident with the Orient as their subject. Edward Said, who problematized the concept as something beyond a mere historical fact, points at 1798, i.e. Egypt’s occupation as the moment of institutionalization and systematization of Orientalism (though he traces it back to the antiquity). However, history demonstrates that the gateway to the Orient for the Occident has been in fact Istanbul. Istanbul is the prior origin of imagery of the West about the East – from the recordings of the embassies to merchants and artists. The plans of France to conquer Istanbul eventuated the city and the East to be regenerated and exploited by the West from the imaginary, verbal and visual points of view. This also has brought the transformation of Istanbul since XVIII. century. The relation between Paris and Istanbul demonstrates the historical and geographical origins and the evolution of Orientalism.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

COŞKUN, Z. (2019). Oryantalizmi Doğuran İki Başkent: İstanbul – Paris. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 20, 312–331. https://ajindex.com/articles/294741

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (34)

  1. Aksoy, B. (2003). Avrupalı Gezginlerin Gözüyle Osmanlılarda Müzik. İstanbul:
  2. Pan Yayıncılık. And, M. (1958). Gönlü Yüce Türk. Ankara:
  3. Dost Yayınları.
  4. Antognazza, M. R. (2012). Leibniz. (Çev. O. Düz). İstanbul:
  5. İş Bankası Kültür Yayınları.
  6. Aydın, C., Görgün, T. (1998).
  7. Herbelot, Barthélemy de Molainville d’. İslam Ansiklopedisi, C. 17. İstanbul:
  8. Türkiye Diyanet Vakfı. Benjamin, W. (1993) XIX. Yüzyılın Başkenti Paris (Çev. A. Cemal). Pasajlar içinde (ss. 87–107) İstanbul:
  9. Yapı Kredi Yayınları.
  10. Bilici, F. (2004). XIV. Louis’nin İstanbul’u Fetih Planı. Ankara:
  11. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Boppe, A. (1998). XVIII. Yüzyıl Boğaziçi Ressamları (Çev. N. Y. Celbiş). İstanbul:
  12. Pera Turizm. Braudel, F. (2004). Maddi Uygarlık C. I – Gündelik Hayatın Yapıları (Çev. M. A. Kılıçbay). Ankara:
  13. İmge Kitabevi Yayınları.
  14. Brummet, P. (2015). Mapping the Ottomans: Sovereignty, Territory, and Identity in the Early Modern Mediterranean. New York: Cambridge University Press.
  15. Coşkun, Z. (2019).
  16. Oryantalizm, Edward Said Ve Sanat Tarihinde Değişimler. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. ISSN: 2587-2621, 2 (3), ss. 215-247.
  17. İstanbul.
  18. Couto, D. (Ed.). (2010). Harp ve Sulh Avrupa ve Osmanlılar (Çev. Ş. Tekeli). İstanbul:
  19. Kitabevi Yayınları.
  20. Djuvara, T. G. (2017). Türk İmparatorluğunun Paylaşılması Hakkında Yüz Proje (Çev. P. Tacar). İstanbul:
  21. İş Kültür Yayınları.
  22. Dobie, M. (2007).
  23. Orientalism, Colonialism, and Furniture in Eighteenth-Century France. D. Goodman, K. Noberg (Ed.), Furnishing the Eighteenth Century içince (ss. 13-36). New York: Routledge. Ferwerda, F. F. (1992). Michel Baudier. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi cilt 5 içinde (ss. 211-212). İstanbul:
  24. Türkiye Diyanet Vakfı. Galland, A. (1987). İstanbul’a Ait Günlük Anılar (Çev. N. S. Örik). Ankara:
  25. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Galland, A. (2003). İzmir Gezisi. (Çev. E. Üyepazarcı). İzmir: İzmir Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları.
  26. Germaner, S., İnankur, Z. (2002). Oryantalistlerin İstanbulu. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
  27. Ghobrial, J-P. A. (2013). The Whispers of Cities: Information Flows in Istanbul, London, and Paris in the Age of William Trumbull. Oxford: Oxford Universty Press.
  28. Göçek, F. M. (1987). East Encounters West. New York: Oxford Universty Press.
  29. Grelot, J. (1998). İstanbul Seyahatnamesi (Çev. M. Selen). İstanbul:
  30. Pera Turizm Yayınları.
  31. Grosrichard, A. (2004). Sultan’ın Sarayı (Çev. A. Çakıroğlu). İstanbul:
  32. Aykırı Yayınları.
  33. Harvey, D. (2012).
  34. Paris, Modernitenin Başkenti (Çev. Berna Kılınçer)