Dergiler / Muhasebe ve Denetime Bakış / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 55

TÜRKİYE’DE BANKA GENEL MÜDÜRLERİNİN LİSANS ÖĞRENİMLERİNİN BANKALARIN PERFORMANSI ÜZERİNDE ETKİSİ: BİST BANKALAR VE ÖZEL FİNANS KURUMLARI SEKTÖRÜ ÖRNEĞİ

EFFECT ON THE PERFORMANCE OF BANKS IN TURKEY BANK’S CEO’S BACHELOR’S DEGREE: BIST BANKS AND SPECIAL FINANCE CORPORATIONS SECTOR SAMPLE

Sayfa
25–40
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda genel müdürlerin farklı lisans alanlarından gelmesinin üç ayrı kârlılık oranı açısından farklılık yaratmadığı sonucuna varılmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bankalar ülke ekonomisi içerisinde önemli yeri olan ekonomik birimlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bankaların iyi yönetilmesi bankanın başarısını etkilediği gibi ülke ekonomisinin başarısını da etkilemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda genel müdürlerin farklı lisans alanlarından gelmesinin üç ayrı kârlılık oranı açısından farklılık yaratmadığı sonucuna varılmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Genel müdür · Bankacılık Kanunu · lisans öğrenimi

Özet

Bankalar ülke ekonomisi içerisinde önemli yeri olan ekonomik birimlerdir. Bankaların iyi yönetilmesi bankanın başarısını etkilediği gibi ülke ekonomisinin başarısını da etkilemektedir. Bankaların iyi yönetilebilmesi için Bankacılık Kanunu’nda yöneticilerin niteliklerine ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. Kanun’da banka genel müdür adaylarının hukuk, iktisadi ve idari alanlarda en az lisans seviyesinde öğrenim görmesi yeterli görülürken, mühendislik alanında lisans öğrenimine sahip adayların ek olarak hukuk, iktisadi ve idari alanlardan birisinde lisansüstü öğrenim görmeleri zorunlu tutulmuştur. Böylece mühendislik kökenli genel müdürlerin de Kanun’da sayılan diğer alanlardan mezun genel müdürlere benzer yönetim niteliklerine sahip olacağı var sayılmaktadır. Her iki alanda öğrenim görmüş genel müdürlerin yönettiği bankaların performansı arasında farklılık olup olmadığının amaçlandığı bu araştırmada Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Performans ölçütü olarak ortalama aktif kârlılık oranı, ortalama özkaynak kârlılık oranı ve net faiz marjı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda genel müdürlerin farklı lisans alanlarından gelmesinin üç ayrı kârlılık oranı açısından farklılık yaratmadığı sonucuna varılmıştır

Abstract

Banks are economic units that have an important place in the country’s economy. Good management of banks affects the success of the bank as well as the success of the country’s economy. Regulations on the qualifications of the managers have been made in the Banking Law in order to manage the banks well. Candidates for bank CEO’s are required to have at least bachelor’s degree in law, economics and administrative fields, while candidates with a bachelor’s degree in engineering are required to have additional postgraduate training in law, economics and administrative fields. Thus it was assumed that CEOs of engineering background would have similar administrative qualifications to the other CEOs listed in the Banking Law. The Mann-Whitney U test was used in this study to determine whether there is any difference between the performance of the banks administered by the CEOs in both areas. The average return on assets ROA , average return on equity ROE and net interest margin NIM were determined as performance measures. As a result of the research, it was concluded that the CEO’s coming from different fields did not make any difference in terms of three different profitability ratios

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZBEK, C. Y. (2018). TÜRKİYE’DE BANKA GENEL MÜDÜRLERİNİN LİSANS ÖĞRENİMLERİNİN BANKALARIN PERFORMANSI ÜZERİNDE ETKİSİ: BİST BANKALAR VE ÖZEL FİNANS KURUMLARI SEKTÖRÜ ÖRNEĞİ. Muhasebe ve Denetime Bakış, Cilt: 18 - Sayı: 55, 25–40. https://ajindex.com/articles/294187

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akbaş, H.E. (2012). Determinants of Bank Profitability: An Investigation on Turkish Banking Sector. Öneri Der- gisi, 10(37), 103-110.
  2. Alp, A., Ban, Ü., Demirgüneş, K. ve Kılıç, S. (2010). Türk Bankacılık Sektöründe Kârlılığın İçsel Belirleyicileri. İMKB Dergisi, 12(46), 1-13.
  3. Alper, D. ve Anbar, A. (2011). Bank Specific and Macroeconomic Determinants of Commercial Bank Profitability: Empirical Evidence from Turkey. Business and Economics Research Journal, 2(2), 139-152.
  4. Atasoy, H. (2007). Türk Bankacılık Sektöründe Gelir-Gider Analizi ve Kârlılık Performansının Belirleyicileri (Yayımlanmamış Uzmanlık Yeterlilik Tezi). Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, Ankara.
  5. Athanasoglou, P., Brissimis, S.N., ve Delis, M. (2008).
  6. Bank-Spesific, Industry-Spesific and Macroeconomic De- terminants of Bank Profitability. Journal of International Financial Markets, Instıtutions and Money, 18(2), 121- 136. Aygün, M., Taşdemir, A. ve Çavdar, E. (2010). Banka Performansı Üzerinde Yönetim Kurulu Büyüklüğünün Et- kisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(3), 67-78.
  7. Bankacılık Kanunu, Erişim Adresi: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5411.pdf
  8. Çalmaşur, G. ve Daştan, H. (2016). Türk Bankacılık Endüstrisinde Piyasa Yapısı ve Kârlılık İlişkisi. Ege Akade- mik Bakış, 16(2), 363-378.
  9. Demirgüç-Kunt, A. ve Detragiache, E. (1998). Financial Liberalization and Financial Fragility. Annual World Bank Conference on Development Economics, Erişim Adresi: http://siteresources.worldbank.org/INTABC- DEWASHINGTON1998/Resources/demirguc.pdf Demirgüç Kunt, A. ve Huizinga, H. (1999). Determinants of Commercial Bank Interest Margins and Profitability: Some International Evidence. World Bank Economic Review, 13(2), 379-408.
  10. Demirhan, D. (2010). Türkiye’deki Mevduat Bankalarının Finansal Yapıya İlişkin Kararlarının Kârlılık Üzerine Etkileri. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 45, 157-168.
  11. Dietrich, A. ve Wanzenenried, G. (2011). Determinants of Bank Profitability Before and During the Crisis: Eviden- ce from Switzerland. Journal of International Financial Markets, Instıtutions and Money, 21(3), 307-327.
  12. Ergün, M. (1995). Bilimsel Araştırmalarda Bilgisayarla İstatistik Uygulamaları. Ocak Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Gamgam, H. ve Altunkaynak, B. (2013). SPSS Uygulamalı Parametrik Olmayan Yöntemler. 5. B., Seçkin Yayın- cılık, Ankara.
  15. Gasımova, G. ve Karımov, A. (2017). Sermaye Yeterliliği Açısından Basel III Kriterinin Gerekliliği ve Türk Ban- kacılık Sistemine Etkileri. Uygulamalı Sosyal